සඳට බැළුම් හෙලූ අය

සඳවතී මං

My photo
රෑ අහස එළිකරන... සිත් අහස සරසවන... තරුවකට පෙම් බඳින... සොඳුරු සඳවතිය .... මං...

Sep 26, 2018

ඇයි බං මට මෙහෙම කරන්නෙ ?



අරණෝලිස් අය්යෙ ..


දවස තිස්සේම උඹේ
නොසැලකිලි නොපනත්
කම් ගැන මං වද වෙද්දි
ඒ මොකවත්ම දන්නෙ නැති ගානට
උඹ ඔහොම ඉන්නෙ කොහොමද

රෑ නින්දෙදි පවා උඹව පපුවට අරන්
මං හූල්ලනකොට
උඹට ඔහොම සනීපෙට
නින්ද යන්නෙ කොහොමද

ආදරේ රත්නපුර වගේ  ලු
ඔව් ඒක ඇත්ත
පුංචි රිදුමක් ගෙරවුමක් ළඟ
මොහොතකින් හැමදේම හෝදගෙන
ඇසිල්ලෙන් නාය යන

ඒත් පේනවද අර තුංග කඳු හිස
ධාරාණිපාත මහ කන්දක් වුව
නොසෙල්වී උහුලගෙන
ජීවිතේම හෝදපාලුවට ගියත්
පපුවේම තියන් පද්මෙ රකින වග

මහාගිරිදඹේ කොනකට කර
නිතරෝම උඹ බිමට පතබාවන්නෙම
සමනොළේ වගේ මං උහුලන
උඹට බැඳි සෙනෙහසේ
හැඟුම්මයි මහා බර

එක අතකට උඹ මොනවා කරන්නද

ජීවිතේ දුකක සතුටක
ඉසිඹුව ළඟ
නිතරෝම මට උඹව සිහිවෙන එක
උඹෙ නෙවෙයි මගේ කරුමය
වෙච්චි කොට

               මං උඹේ  සෙදෝනා



* ' ආදරේ රත්නපුර වගේ ' ඒ වචන චමල් අකලංක පොල්වත්තගේ කවි පොතෙන් හොරා ගන්නා ලදී. එතකොට අරණෝලිසුයි  සෙදෝනායි ඉන්නෙ මිණිගංදෑලේ

Sep 21, 2018

Rain Over Me !




ඈත දුරින් තාල තියන අකුණු සරක හඬ අහන්න
හීන් සීරුවේ ගෙට එන හිරිකඩකට සලිත වෙන්න
මෙච්චරක්ම ඉවසපු මල් පෙති මත ඔය තෙත තියන්න
ඉතින් ඔහොම හදිස්සියයෙම අනෝරාව ඇද හැලෙන්න

රාත්‍රියම නිරුවත් කල බිනර හඳට ගතු කියන්න
මලක් උනත් කැමති ඇත්තෙ තරු එළියක සලු උනන්න
කතා කරන කොට තරු ඇස් හාදු කන්ද අතාරින්න
නා දල්ලක පහස ඕනේ වයින්  වලට පාට දෙන්න

වාං දමනකොට වැව් දිය හීං හඩින් දරාගන්න
රළපනාව ළඟ මොහොතක් මාන්සියට නතර වෙන්න
පාන්දරට වත් ඩිංගක් පුලුවන්නම් ඇහැ පියන්න
හීන් සීරුවට හීතල තව හයියෙන් තුරුලු වෙන්න

Sep 19, 2018

මට බොන්න ඕනෙ !




දැන් ඉතින් මට ඕනේ
මත් වෙන්න
සිහි විකල් වෙන තරමටම
මත් වෙන්න

සැරම සැර මධු විතක
ගිලි ගිලී
නිදහසේ  කොහේ හරි
පාවෙන්න

එක්කො උඹ අමතක කරල
හිනැහෙන්න
එක්කො උඹ මතක් කර කර
අඬා වැටෙන්න

ඒ මුකුත්ම නෙවෙයි නම්
උඹට උඹේ පාඩුවේ ඉන්න දෙන්න
මමත් මගේ පාඩුවේ ඉන්න
හිත හදාගන්න

ඒ මොනා කරන්නත් කලින්
මට ඕනෙ දැන් මත් වෙන්න
සිහි විකල් වෙනකම්ම
මත් වෙන්න !

Sep 9, 2018

සඳ එළිය වගේ ඇවිදින් !



ඇස් අස්සෙ හංඟාපු හීන දෝතට අරන්

මේ තරම් පෙම් පාට තැවරුවේ ඇයි කියන්
ආදරේ ගුලි වෙද්දි පපු කුහර තද කරන්
අදත් ලියවෙන කවියෙ නුඹ හිදී රත්තරන්

කිවිදියට පෙම් බැන්ද කිවිදාණ කෝ අහන්
හිතත් නිදි වරනවා කලුවරට වී වහන්
තව එකම වරක්වත් දැක ගන්න ඔය නුවන්
පිං මදිව මේ සසර නිමවේද මට කියන්

ඇස් දෙකක් විදුලි කෙටුවම හිතේ හරි මැදට
සංසාර හුරුපුරුදු දැනෙන එක ඒ බොරුද
ඇට මිඳුළු හාරගෙන ආදරේ දැනෙන කොට
දැක්කෙ නෑ දන්නෙ නෑ වගේ ඉන්නට හැකිද

මහ හුඟක් දුර උනත් මේ ළඟම වගෙ දැනෙන
නොදැක්කට නොදෙඩුවට හිත අද්දරම වෙසෙන
ගඟක් සේ නොනැවතිම සයුර වෙත ගළන
නුඹ මගේ හදවතේ උල්පතකි කවි උනන

Sep 3, 2018

හුස්මකට හුස්මක් !



කොහේදෝ ඈත
දුරකින් ඇසේ
නොනිදනා රැයක
ඉසියුම්ව ඉසියුම්ව
තත් බිඳෙන
ස්වරයක්...

ළඟ ළඟ ම
ළඟ ළඟ ම
දැනේවී දැනේවී
රෝමාන්තික
පිරිමි විළවුන්
සුවඳක්..

රසෝඝයේ සලු
ගිලිහෙන්නටත්
පෙරම
විනිවිදී විනිවිදී
අකීකරු තරු
දෑසක්...