සඳට බැළුම් හෙලූ අය

සඳවතී මං

My photo
රෑ අහස එළිකරන... සිත් අහස සරසවන... තරුවකට පෙම් බඳින... සොඳුරු සඳවතිය .... මං...

Jun 28, 2019

කමනීය ආදරණීය හීනයක්ම වු !





කවුළුවෙන් එපිට මේ මහා දවාලේ එක සීරුවට මහ වැසිය.බොහෝ කාලෙකට පසුව මේ වගේ වැස්සක මේ තනිව ගමනක් යනවාමය.එහෙත් වෙනදා වගේ වැස්සට ආදරේ කරන්නවත්  මේ වැස්ස හිතේ හැටියට විඳින්නවත් අද හිතට නිවනක් නෑ.ඉබි ගමනින් ඇදෙන බස් රියේ මීදුම මිදුණු වීදුරුව අත්ලෙන් පිහිදාල මං පාර දිහා බැලුවෙ සාංකාවෙන්.මීට ටික දවසකට කලින් මේ පාරෙම මේ ගමනම මං ගියේ ඔයත් එක්ක.එදා එහෙම උනාට අද මං යනවා කියල ඔයාට කියන්න තරම්වත් අවස්ථාවක්වත් ඔයා මට දුන්නෙ නෑ.මනුස්සයෙකුට හිටි ගමන් එහෙම එක පාරටම වෙනස් වෙන්න පුලුවන්ද...

මට කතා කරන්න එපා....

මට උත්තර එපා...

අපි ටික කාලයක් නිහඬ වෙමු...

ප්‍රේමයකට එහෙම තහංචි දාන්න..හිතකට එහෙම වැටකඩොලු බඳින්න පුලුවන්ද...බාහිරින් මොන විදියේ බලපෑමක් එල්ල උනත් ඔයාගෙන් මටවත් මට ඔයාගෙන්වත් වරදක් නැති තැනක නිහඬ වීම කියන්නෙ එකම හෝ අන්තිම විසදුමද....?

ඔයත් එක්ක ආ ගිය මඟ පහුවෙද්දි මගේ පපුවට දුක තුරුල් වෙනව...බොඳවෙන ඇස් අතරින් මට ඔයාගෙම රූපෙ මැවෙනව....හිටපු ගමන් බස් එක අතුලෙත් මට ඔයාගෙ සුවඳ දැනෙනව...නෑ ...ඒ ෆර්පියුම්  සුවඳ ඔයා ළඟින් ඇරෙන්න වෙන කා ලගින්වත් කොහෙන්වත් දැනෙන්න විදියක් නෑ...දැනෙන්න ඕනෙත් නෑ ...පිස්සු නටන මගේම හිතට මං තරවටු කරගන්නව.ඉතින්....ප්‍රේමණීය විරහව මොන තරම් මරණීයද කියල මං අත්විඳිමින් ඉන්නව.කවියක , කතාවක, ගීතයක, තවරපු, දවටපු විරහව රස කරමින් අහපු, කියවපු, ලියපු මම අද ඒක සැබෑවටම අත්දකිමින් ඉන්නව.

ඔයා අහනවයි කියල හිතෙන රේඩියෝ චැනල් එකම මමත් අහන්න..ඔයා කැමතී කියල දන්න.. දැනෙන සිංදුම හොය හොය මටත් අහන්න හිතෙන තරමට මං ඔයාට ඇබ්බැහි වෙලා.එදා අවසන් හමුවෙදි මං ඇදගෙන හිටිය බ්ලව්ස් එක ඔයාට මතකද...ඒ බ්ලව්ස් එක පුරාම ඔයාගේ සුවඳ ඉහිරිලා මම තාමත් ඒක නොසෝදා ඒ සුවඳ පරිස්සම් කරනව.මං දන්නව ඔයා දන්නවනම් මට හිනා වේවී..තමුසෙට පිස්සුද ඕයි... කියලත් අහවි.ඔයා මට මගේ ජීවිතේ ප්‍රේමණීය ම ...සදානුස්මරණීය ම...සුවිශේෂී ම කෙනෙක්..ඔයා එක්ක ගතකරපු හැම තප්පරයක්ම මට වටිනවා...මං පරිස්සම් කරනවා...ඒත් අවාසනාවනම් ඔයාගේ ජිවිතේ අවශේෂම කෙනා මම ...අසුරු සැනින් මාව ප්‍රතික්ෂේප  කරන එක ඔයාට බොහොම සරල දෙයක්.ඉතින් හයියෙන් වැස්සක් වැස්සත් ඔයාට කැස්සක් හෙම්බිරිස්සාවක්  හැදුනත් ඔයා මුලින්ම කරන්නෙ මාව පස්ස දොරින් එලියට දාල දොර හයියෙන් වහන එක.

නෙත් පහරකින් හිරි වැටෙන්න තරම්... නළල් තල මත තැබූ හාදුවකට සංවේදී වෙන්න තරම් ... දෙතොල් පහසකින් මුලු ආත්මයම අවදි වෙන්න තරම් ..ඔයාට මාව නැවුම්ද මාව දැනෙනවද කියන්න මට තේරෙන්නෙ නෑ.ඒත් මං ඒ හැම දේකින්ම තිගැස්මෙන් තිගැස්මට පත් වෙලා ඉන්නෙ.ප්‍රථම ප්‍රේමය ප්‍රථම හාදුව තරම්ම මේ  සිප වැළඳ ගැනුමත් මට ආශ්චර්යක්...අමන්දානන්දයක්...තිගැස්මක්.ඔයාට ලව් එෆෙයාර්ස් කීයක් තිබුනද මං දන්නෙ නෑ...මට වැඩකුත් නෑ..ඔයාට  ආදරේටත් ගොඩක් මෙහායින් තියෙන හුදු ස්ත්‍රී සම්භන්ධතා පමණක් කීයක් තිබුනද මං දන්නෙ නෑ... මට වැඩකුත් නෑ...ඒත් මට ඕනේ මෙතනින් එහා ඔයාගේ ජීවිතේ අන්තිමයා මම ම වෙන්න.අපි අතර ගිවිසා ගැනීම් නෑ ...පොරොන්දු නෑ ...ඔව් මේක කොන්දේසි විරහිත ප්‍රේමයක්...ඒත් මම විශ්වාස කරනවා මං ඔයාගේ ජීවිතේ අන්තිමයා වේවි කියල.

ප්‍රේමය උපදින්නෙ අහම්බෙන්. හරියට හදිස්සි අනතුරක් වගේ.දෛවයේ ලියල තියෙන දේවල් කාටවත් වෙනස් කරන්න බෑ.ඉතින් ඔයාගෙ ඇස් කියපු කතා වලට  ආත්ම ගානක හුරුපුරුදු  කම් දැනෙද්දි ඒ ඇස් අස්සෙ ගුලි වෙන්න හිතුනා මිසක් මට පස්මහ බැලුම් බලන්න මතක් උනේ නෑ.සමහර  විට මං මේ විඳවන්නෙ ඒ නොසැලකිල්ලට වෙන්නත් ඇති. අයිතියක් නැති පෙම් කතාවක අයිතිකාරියක් වෙන එක මොන වගේ හැඟීමක්ද කියල දන්නෙ ඒක විඳින විඳවන අයම විතරයි.

යටි පතුලෙ කටුවක් ඇනුනම ඒ සැනින් අරන් දැම්මෙ නැත්තං මොකද වෙන්නෙ...එන්න එන්න වේදනාව වැඩි වෙනව...පැසවනව..ඊට පස්සෙ ලේසියෙන් අයින් කරන්නත් බෑ..අල්ලන අල්ලන පාරට වේදනාකාරී ..ඒත් ඒ වේදනාවේ මොකද්දෝ නොතේරෙන මිහිරක් තියෙනව...සැරින් සැරේ පාර පාර ඒ මිහිර වේදනාව  විඳින්න හිතෙනව...ඉතින් ඔයාගේ ආදරෙත් දැන් අන්න ඒ වගේ මගේ හදවතේ පැසවල..නහර වැල් පුරා උඩු දුවල...දුකයි ..වේදනායි...ඒත් ඒ වේදනාවෙන් මිදෙන්න මට බෑ..මිදෙන්න ඕනෙත් නෑ..දැන් ඔයාට තේරෙනවද කොච්චර අත් හරින්න හිතුවත් මට ඔයාව අත් හරින්න බැහැ.





Jun 27, 2019

ඉවසලා ඉවසලා බැරිම තැන !





ඈත දුරා'තීතෙක හුරුපුරුදු බව හැගුණු
ඔය සුවඳ ඈතකට ගෙනයන්න

ස්වප්නයක බහා හරි සීරුවට ඔතා දුන්
ජීවිතය කොහේ හරි ගිල්වන්න

හිතුමතේ ඉහිරිච්ච මතක කඳුළක් දෙකක්
සුසුම් මංජුසාවට පුරවන්න

හදවතේ මැද මිදුණු වේදනා කැටිත්තට
බයිපාස් සැත්කමක් කරගන්න

තුඩින් තුඩ රස ගෑව අනුරාග කල්කයෙන්
නලල් පොට තව වරක් සරසන්න

සතුට ඔබ තියාගෙන මතක මල්ලක බහා
කොහේ හරි සීරුවට හංගන්න

පපු කුහර හිර වෙවී විරාගිනි ඇවිලෙද්දි
වේදනා ලේපයක් ගල්වන්න

හෙටක් නැති ප්‍රේමයේ අරුත් සුන් මුදුන් මුල
තියුණු සැතකින් කපා සිඳලන්න

Jun 25, 2019

අහසක් තරම් !






මට ආදරේද....

බොහෝ සාහසික නිහඬ දවස් ගනනාවකට පස්සෙ අහම්බෙන් වගේ කතා කරපු දවසක හිටි ගමන් ඔයා අහනව...

ඔයාට නොපෙනුනාට ඒ වෙනකොටත් ඇස් වල නලිය නලිය හිටපු කඳුළු බෝල එක පාරටම කම්බුල් දිගේ වැක්කෙරෙන්න  ගන්නව. ඒත් මං නිහඬයි...

කියපං .. මට ආදරේද..

ඔයා ආයෙම අහනව. කොච්චර  දුකක් කොච්චර  තරහක් හිතේ තිබුනත් බොරුවටවත් විහිලුවටවත් " නෑ " කියල ඔයාව අවුස්සන්න මට හිතෙන්නෙ නෑ.

කියපිය... ආදරෙයි කියල ඉතින්...

ඔයාගේ සොඳුරු තර්ජන  ළඟ  කඳුළු අස්සෙන් මට හිනා එනව.ආපහු හැරිල පස්ස නොබලා දුවන්න හිතෙන හැම පාරම ආයෙ ආයෙම මං වැඩි වැඩියෙන් ඔයාටම  බැඳෙනව...ඇත්තටම මට ඔයාව පුදුමයක්...හිතේ කිසිම තෙතක් නැති ගානට මාව රිද්දන දවන ඔයාම අසුරු සැනින් මේ ලෝකෙ  මට  දැනෙන  ආදරණීයම පිරිමිය වෙනව.

ඇත්තමයි ...ඔයා හරියට අහස වගේ...වැස්ස වගේ...හුළඟ වගේ...මීඳුම වගේ...මේ මොහොතෙ ඔව් මේ මොහොතෙත්  මට ඔයාගේ උරහිසකට වාරු වෙලා චුට්ටකට ඉන්න ඇත්නම් කියල හිතෙනව.

ඉතින් දන්නවද මං කොච්චරක්නම් ආදරේද කියල...? නෑ ඔයා දන්නෙ නෑ....මට කියන්න ඕනෙත් නෑ...ඒත් දන්නවද ඔයා මට ආදරේ කරන තරමට වඩා මහ හුඟක් මම ඔයාට ආදරෙයි...

Jun 17, 2019

පමාවී හමුවූ කින්නර ප්‍රේමයට !





හීන කියන්නෙ ඉතින් හීන වලටම විතරක් නෙවෙයිනේ.හීනත් හැබෑ වෙන අවස්ථා තියෙනවා.මෙන්න මේකත් එහෙම අවස්ථාවක්.මේ මගේ පද පෙලක් ගීතයක් උන දෙවෙනි වතාව.ඇත්තටම ඒක හීනයක් මේ පද වගේම හීනයක්...හිතුවෙ නැති වෙලාවක හරි ඉක්මනටම ගීතයක් වෙලා ඇහෙද්දි දැණුන සතුට නිමක් නෑ.මේ ගීතය කල එලි බැස්සේ පහුගිය අප්‍රේල් අවුරුදු කිට්ටුව.ඒ දවස්වලම බ්ලොග් එකේ ලියන්න උවමනාව තිබුනත් ඒ දවස්වල රටේ තිබුන තත්වය එක්ක එහෙම හිතක් පහල උනේ නෑ.පස්සෙ පස්සෙත් විවිධ හේතු නිසා ඒක මඟහැරුනා.එහෙම නොවුනානම් මේක මීට වඩා ලස්සනට පිලිවෙලට ලියන්න තිබුන එකක්.මේ ලියන්නෙනම් ඉතින් බොහොම කලබලෙන් ඕනාවට එපාවට. හරි හරි ඉතින් කොහොම ලිව්වත් ඕනෑකම මේක බ්ලොග් ගත කිරීමනේ.

ඉතින් කැමති ඇත්තෝ අසත්වා... අඩුපාඩු පෙන්වා දෙත්වා.. 











Jun 11, 2019

ඔබ ගින්දර දළු පිරිච්ච !






අර තරම්
ආදරෙන් , ළං කර ගත්තෙ
මේ තරම්
දුරින් දුරු , කරන්නනම්
අපිට තිබුනෙ
කවමදාවත් ළං නොවී ඉන්න !

Jun 5, 2019

SHHHHHHHHHH.....




තොරතුරු දැනගැනීමෙ පනත - ඒක
අහෝසි කරලද
හදිස්සි නීතිය -  එතකොට
ඒක බලාත්මකද දැන්
ඒ උනාට ,
ද්වීපාර්ශික ගනුදෙනුවකදි
ඒකාධිපති තීරණ
කැතයි නේද...

මං දැන් පිපිරෙන්න ඔන්න මෙන්න
මං ගැනම දුකින්
මං ගැනම ආත්මානුකම්පාවෙන්
ඔයාට බැරිද මට වෙඩි තියන්න
පපුවටම - ඔව් පපුවටම...

නිහඬවීම  කියන්නෙ ඉවසීමට නම්
ඉවසීම කියන්නෙ දරාගැනීමට නම්
ඔව් ඔයා දිනුම්...!

ඒත්

මඟහැරීම කියන්නෙ අත්හැරීමට නම්
අත්හැරීම කියන්නෙ අවසානයට නම්
නොකියාම යන්නෙපා හොදේ ...!



* සමාවෙන්න ගනුදෙනුව කියන වචනෙට මං කැමති නෑ.ඒත් මොනවා කරන්නද

Jun 1, 2019

සුසානයට යන තෙක්ම මම ඔබ කෙරෙහි ප්‍රේමයෙනි !



 
ඉපැරැණි ම මතකයක
කොහේ හරි තැනක
ඔයා ඉන්'නැති මගේ
ජීවිතේ ළඟම

මඟ හරින්නට බැරුව
නැවතුනත් හිතම
දැන් ඉතින් කියන්නේ
 අපි අපෙන් දුරද

හරි හෙමින් ආව පෙම්
වසන්තය ළඟම
මේ තරම් රිදුම් ඇයි
මට කියන් සබඳ

අප අතර කිසිවක්ම
සිදු නොවූ ලෙසට
ඔයා මට කියන්නේ
නිහඬ වෙන ලෙසද

සුසුමකට සුසුමකින්
හුස්ම දුන් පසුව
අතාරින්නට උනොත්
මොන තරම් පව්ද