එදා වාගෙම අදත් පිණි වැස්ස වැටෙනවා
නිල් කුඩේ යට ඉදන් මං පාර බලනවා
ඉල් මහේ මල් සුවඳ සුසුමක්ව හමනවා
මේ මහා හීතලෙත් මගේ හිත දැවෙනවා
හිතේ අහුමුලු අස්සෙ මතක ඉකිබිඳිනවා
වැහි දියට මං මගේ කඳුළු අතහරිනවා
ඔයා එන්නෑ තමයි හිතට තනි දැනෙනවා
පෙති හැලුණු පොපි මලක් තව හුස්ම ගන්නවා
අළුත් මල් හැම තැනම පිපිලානෙ තියෙන්නේ
ReplyDeleteපෙති හැළුන පොපි මල් වලට නෑ වහන්නේ
බඹරුන්ට වසන්තය හරි බිසී කලක්නේ
හැමදේම අස්ථිරයි සැනසෙන්න ලඳුන්නේ
හිත රිදෙන කතා කියන්න එපා අනේ.. හි හී
Delete“I always like walking in the rain, so no one can see me crying.” ― Charlie Chaplin
ReplyDeletePS - ඉල් මහේ කඳුලු කිව්වම මම මුලිම්ම හිතුවෙ ඉල් මහ විරු සැමරුමක් කියල...:)
ම්ම්ම් ඔව් නේද එහෙම සමරුවකුත් තියෙනවනෙ...චැප්ලින්ගේ කතාවටනම් මමත් එකඟයි...
Deleteපැල් බැඳන් වැහි කුමරි නුඹේ දුක අහනවා
ReplyDeleteකල්පනා අතීතෙක මටත් දුක දැනෙනවා
නිල් කුඩේ තුරුලකට එන්න හිත අඬනවා
මල් සුවඳ මා නමින් නුඹෙ ළඟින් ඉන්නවා......
ජයවේවා!!!
මේ පදනම් හරිම අපූරුයි.....
Deleteඉල් මහේ මල් සුවඳ පෙර ලෙසින් දැනෙන්නට
ReplyDeleteවැහි හීන වල සුවය ආයෙමත් විඳින්නට
දැන් ඉතින් ආයුබොවන් කියමු හිත රැඳි දුකට
වසන්තය යලිත් එයි සිනාසී නුඹ ලඟට
ඔන්න මමත් මේ පැත්තට ආවා. ලස්සන කවි ගෙත්තමක්. ජයවේවා.
ආදරෙන් පිලිගනන්වා කටකාරී ඔයාව....ස්තුතී ලස්සන පද වලටත්.
Deleteහරිම touching. ඇත්තෙන්ම විඳපු දෙයක්ද?
ReplyDeleteනෑ අප්පා එහෙම එකක් නෙවෙයි
Delete