ප්රංශ හාදුවක රස රත් ලවන් තෙමනකොට
ආදරෙන් මත් වෙන්න රතු වයින් ඕනෙමද
සීතළට පොපියනා හැඟුමකට ඉඩ දෙන්න
උණුහුමට දැල්වෙනා ගිනි උඳුන් ඕනෙමද
රෑ අහස යට මැවෙන සරාගී සාදයට
ඉටි පහන් නැතුවාට තරු එළිය ඇති නේද
අනෝරාවට කලින් හීන් පොද වැටෙනකොට
නිදා හුන් හැඟුම් ඇස් හිමින් අරිනව නේද
රත් ලවන් සැනහේවි හාදු වැහි ගලද්දී
ReplyDeleteසිත් දෙකක් ළංවේවී සීත ගිණි දැවෙද්දී
මත් දෙනෙත් පියවේවී රෑ අඳුර හමද්දී
අත් කරන් මුමුණාවී ප්රේම රැය ගෙවෙද්දී.......
ලස්සන ආදරණීය කවි දෙකක් ශානී.
ජයවේවා!!!
ස්තූති පිලිතුරු කවට....
Deleteම්ම්...
ReplyDeleteමට මේ කවිය ගැන කියන්න කිසිම දෙයක් නැහැ.
හැබැයි මාර විදියට විඳින්න පුළුවන්.
ලියන්න ඕන කියවලා තේරුම්ගන්න නෙවෙයි, කියවන කොට දැනෙන්න.
ඒ ගුණය මේ කවි පද පුරා පිරී තිබෙනවා.
ජය !
අන්න එච්චරයි මට ඕනේ... මම තරමටම කියවන අයත් මේක වින්ඳනම් අන්න ඒක තමා මගේ සතුට
Deleteහිතට දැනෙන කවි ගෙත්තමක්
ReplyDeleteස්තූති ඔයාට
Deleteප්රංශ හාදුවක රස දැනෙන්නේ දඟර ගැසුන දිවට නේද...?
ReplyDeleteඒකනම් කියන්න දන්නෙ නෑ අප්පා...මම මේ ප්රංශ හාදුවක් මෙතන්ට ගත්තේ රොමෑන්ටික් ගතිය වැඩි කර ගන්න
Deleteබොරු කීම අපායෙ යා හැකි පාප කර්මයකි....
Deleteඑතකොට රෙඩ් වයින්, ගිනි උඳුන්, ඉටිපහන් අරවා මේවා ගත්තේ කොහොමද...?
හරි හරි රොමෑන්ටිකයි..මම මේ හෙල්ප් එකක් දුන්නේ උත්ප්රේරකයක් වගේ...:)
හි හී මොකටද අනේ බොරු කියන්නේ ... ඔය සේරම ගත්තේ කවිය රොමෑන්ටික් කිරීම සදහා තමයි.
DeleteThis comment has been removed by the author.
ReplyDeleteපොද වැහි වහින අඳුරු වූ රාත්රියක්
ReplyDeleteපයින් වුඩ් දැවෙන සුවඳ මුසු උනුසුමක්
ස්වීට් නැති තිත්ත රතු වයින් වීදුරුවක්
දවා ලන ඇස් දෙකක් එක්ක රතු තොල් දෙකක්
දවාලන ඇස් දෙකක්....ම්ම්ම් ඔව් ඒකනම් මරු
Deleteඔය කිව්ව අමුද්රව්ය වලට මම කිව්ව විදියෙ ඇස් දෙකක් ඕන මයි.
Deleteනැතුව නැතුව
Deleteප්රංශ හාදුවක රස රත් ලවන් තෙමද්දි
ReplyDeleteආදරෙන් මත් වෙන්න රතු වයින් එපා මට
සීතළට පොපියනා හැඟුමකට ඉඩ දෙන්න
උණුහුමට දැල්වෙනා ගිනි උඳුන් එපා මට
රෑ අහස යට මැවෙන සරාගී සාදයට
ඉටි පහන් නැතුවාට තරු එළිය ඇති මෙමට
අනෝරාවට කලින් හීන් පොද වැටෙන විට
නිදා හුන් හැඟුම් ඇහැරේවි හිමිහිට....
හ්ම්ම් හ්ම්ම් ඒකනේ
Deleteරතු වයින් නැතුව කොහොමද අප්පා..
ReplyDeleteප්රංශ හාදු රස රතු වයින් එක්කනේ.
හි හී මම එපාම කියලා නෑනේ ඉතින්
Deleteඒකනේ මාත් කිව්වේ
Delete