ඇයි බං මට මෙහෙම කරන්නෙ ?

අරණෝලිස් අය්යෙ ..

දවස තිස්සේම උඹේ
නොසැලකිලි නොපනත්
කම් ගැන මං වද වෙද්දි
ඒ මොකවත්ම දන්නෙ නැති ගානට
උඹ ඔහොම ඉන්නෙ කොහොමද

රෑ නින්දෙදි පවා උඹව පපුවට අරන්
මං හූල්ලනකොට
උඹට ඔහොම සනීපෙට
නින්ද යන්නෙ කොහොමද

ආදරේ රත්නපුර වගේ  ලු
ඔව් ඒක ඇත්ත
පුංචි රිදුමක් ගෙරවුමක් ළඟ
මොහොතකින් හැමදේම හෝදගෙන
ඇසිල්ලෙන් නාය යන

ඒත් පේනවද අර තුංග කඳු හිස
ධාරාණිපාත මහ කන්දක් වුව
නොසෙල්වී උහුලගෙන
ජීවිතේම හෝදපාලුවට ගියත්
පපුවේම තියන් පද්මෙ රකින වග

මහාගිරිදඹේ කොනකට කර
නිතරෝම උඹ බිමට පතබාවන්නෙම
සමනොළේ වගේ මං උහුලන
උඹට බැඳි සෙනෙහසේ
හැඟුම්මයි මහා බර

එක අතකට උඹ මොනවා කරන්නද

ජීවිතේ දුකක සතුටක
ඉසිඹුව ළඟ
නිතරෝම මට උඹව සිහිවෙන එක
උඹෙ නෙවෙයි මගේ කරුමය
වෙච්චි කොට

               මං උඹේ  සෙදෝනා



* ' ආදරේ රත්නපුර වගේ ' ඒ වචන චමල් අකලංක පොල්වත්තගේ කවි පොතෙන් හොරා ගන්නා ලදී. එතකොට අරණෝලිසුයි  සෙදෝනායි ඉන්නෙ මිණිගංදෑලේ