හදවත නැති මිනිසා ඔබ !

ඒ මහා කුණාටුවට පසුවත් ,

ඔබ අර ඉස්සරෝම දුන්න
සෙනෙහසේ සුවඳ දැනෙනවා
ආදරෙයි නුඹට මම මහ හුඟක්
කිව්ව හැටි මැවෙනවා

මනමාල පාට ඔය ඇස් වලින්
මගේ ඇස් අල්ලන්න හදනවා
ඕනේ නෑ ඕනේම නෑ තවත්
මම මගේ හිතට බල කරනවා

ඒ මහා වැස්සටත් පසුව ,

ඇහි දාර අඟිස්සක ගැහි ගැහී
තවම ඇවිලෙන කඳුළු තියෙනවා
ඒ කඳුළ නුඹට නොවටිනා බව
දැන දැනත් හිත නුඹව අහනවා

නෑ එපා එපාමයි  හිතට තරවටු කර
ප්‍රේමයේ සොහොන් කොත බඳිනවා
ඒ සැනින් ආයෙ යලි ගොඩට ගෙන
ආදරේ හුස්ම තව පිඹිනවා