සඳට බැළුම් හෙලූ අය

සඳවතී මං

My photo
රෑ අහස එළිකරන... සිත් අහස සරසවන... තරුවකට පෙම් බඳින... සොඳුරු සඳවතිය .... මං...

Apr 24, 2018

මුලාව !





ලෝකෙට පේන්නෙ
ඔයාට මාවත්
මට ඔයාවත් නැතුව
පැවැත්මක් නෑ කියල....

            *
            *
            *
ඒත් අපිනෙ දන්නෙ
අපි අපෙන්
කොච්චරක්නම්
දුරින් දුරද කියල.....

Apr 19, 2018

එ'ගිරි හිස මත !




ඉරා මීඳුම් සළු තිර
බදාගෙන සොඳුරු සඳ මිණ
සුරත් පැහැ පියුම් පෙති මත
රසෝඝයකය
නැමුණු ඒ කුල..

නිල්ල නිලනා නිම්නයක
වෑස්සෙන සිහින් මුවරද
තබා තිසරුන් තුඩ තුඩ
පෙමාතුරය
නැමුණු ඒ කුල..

නොසන්සුන් සුසුමක ස්වර
හමන සන්සුන් වන ගැබ
මහනෙලක  ම'කරඳ  විඳ විඳ
කෙඳිරියකය
නැමුණු ඒ කුල...


උණ කියලා ඉතින් මෙහෙම ඇඳටම වෙලා ඉන්න පුලුවන් කාටද අප්පා.. මේ දවස්වල ගෙදර සියලුම රාජකාරී ආදරණීය නැන්දම්ම බාර අරන් ඉන්න නිසා බැරි බැරි ගාතෙවත් කරන්න කියල වැඩක් නෑ.ඉතින් වෙව්ල වෙව්ලත් බ්ලොග් අස්සෙයි බුකියේ කවි අස්සෙයි තමා. ඔන්න මේ දැන් රයිටර් දාපු කවියකට උණ විකාරෙන්ම  තම ඔය උඩ කවිය ලිව්වෙ.ඔන්න පල්ලෙහායින් අමුණනවා එයාගේ කවිය.

මිහිදුමෙන් පිරිමැද
මුදු රණ හංස පුඩු තුඩු,
නමුණුකුළු ගිර වට,
පිපෙයි හීගඩු
තුරුලතා ලප,

බදා බඳ වට
සීතල අතක් කළුවර,
සිසාරා සියොළඟ
හාදු ගෙනයයි
දෙතොලකින්
උල්පත,

අඩවන් අතර ඇහිපිය,
තාලයකි දිය කඳුරෙහි
කෙඳිරිය,
සන්සුන් සරිනි
සුසුමන් මදනල,
ළමැදින් හමයි සුවඳක්
සේපාලිකා මකරද,

~  රයිටර් ~

Apr 16, 2018

දනිමි හැදින්නෙමි !


පෙම්වත
හිම වගේ හීතල හිතකින්
මවා දී සෙනෙහස
හිටිහැටියෙ
පිපිරෙව්වෙ කොහොමද
විප්පයෝගයේ ගිනි කන්ද !

ඉතින්....

තූ තූ කල පසු හදවත
සමකාසන්න කුණාටුවක්
දැන් මගේ ඇස් මුල
මනමාල ඔය ඇස් යට
දනිමි හැදින්නෙමි
කියූ තරම් ප්‍රේමයක් නැති වග !

Apr 12, 2018

ගම්මැද්දේ අවුරුද්දේ !


මල්වර වෙච්ච කෙවිලිගෙ මනහර සද්දේ
තුන්තිස් පැයේ රැව් දෙනවා ගම් මැද්දේ
එරබඳු ඉද්ද  පිපිලා සුවඳට බැද්දේ
ඵලබර වෙච්ච අතු ඉති සුළඟට පැද්දේ

ගැබ්බර වෙච්ච ගං කොමළිගෙ මිහිරාව
කෙකටිය පිපිල සුදු පාටින් වරුණාව
සඳ දිය වැටිල බෝ මළුවට කරුණාව
සංකර නොවුණු ගම් මැද්දක සිරියාව

පෙම්බර වෙච්ච වසන්ත සැනකෙළි සද්දේ
මා දං හිඹුටු ඉදිලා බඬවැටි මැද්දේ
බක්මහ කුමරි හිනැහෙන අසිරිය බැද්දේ
බලමින් ඉදුණු පුහුලන් කෝලෙන් පැද්දේ

කිරිබර වෙච්ච ගොයමේ හරි පිරියාව
පින්නේ පිනි වැදී දිලිසෙන සිරියාව
කන්දට උඩින් පායන රැස් දාරාව
මේ හැම සොබාදම් අම්මගෙ කරුණාව


මම ඉතින් මෙහෙම ලිව්වාට පිටිසරම ගමක උනත්  මේ තරමටම  දැන් සොබාදහමවත් අවුරුද්දවත් පිං පාටවත් සරුසාවත් නෑ මයෙ හිතේ.මට මතක තියෙන පුංචිම කාලේ අපේ අම්මාගේ මහ ගෙවල් තිබුන  වේයන්ගොඩ දී ඇරුනම මම මේ වගේ  අවුරුද්දක් ආයෙ කවදාවත්ම විඳලා නෑ.දැන් ඉතින් සේරම අවුරුදු තියෙන්නේ රූප පෙට්ටියෙයි  එෆ් එම් චැනල් වලයි විතරයිනේ.අද වෙනතුරුම මට කොහෙක් කෑ ගහන සද්දයක් අපේ පැත්තෙන්නම් ඇහුනෙ නෑ.ඉදලා හිටලා ටී වී එක දැම්මම නෙ අප්ප උනුත් කෑ ගහන්නේ.අඩුම ගානේ කජු පුහුලමක් ගහක තියෙනවා හත් අවුරුද්දකින් තියා දාහත් අවුරුද්දකින්වත් දැකලා නැතුව ඇති හයියූ. වේලිච්ච පුහුලං නම් ෆුඩ් සිටියෙන් අරන් කාලා තියෙනවා.

ඉතින් ඔන්න ඔහොම කොහොමින් කොහොමින් හරි මේත් උදාවෙන්නේ මොනා උනත් සිංහල අවුරුද්දක් නොවැ.ඔයාලා හැමෝටම සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා කියලා ඔන්න මම ප්‍රාර්ථනා කරනව හොදේ.

Apr 9, 2018

සයිබර් Love !




චැට් පෙට්ටියක අලවන
ස්ටිකර් හදවතක් උනත්
වෙලාවකට
කොයි තරම් නම් බරද....

ඉදහිට පා කරන
ඔන් ලයින් හාදුවක් උනත්
එහෙම වෙලාවට
මොනතරම් නම් උණුහුමද ....


Apr 6, 2018

මට නුඹ විතරක් උනාට ! ( ආදරයක් සහ ආදරයක් ගැන තවත් කතාවක් )




( මේ කතාව කියවන්න කලින්  රස්තියාදුකාරයගේ ආදරයක් සහ ආදරයක් කතාව කියවලා ආවනම් තමයි හොද.මේක කියවලා ඒක කියෙව්වත් අවුලක්ම නෑ ඉතින්. කොහොම හරි  ඉතින් මේ කතාව ලියවුනේ ඒ කතාව කියෙව්වට පස්සෙයි. ඒ නිසා  රස්තියාදු කාරයට පින් සිංහල ටයිප් කරන්න  බොහොම කම්මැලි නිසාම  කවි  විතරක්  ද දා ඉන්න මාව මෙහෙම ලියන්න තරම්  ප්‍රබල කතාවක් ලිව්වට.සෙල්ලම්ද ඉතින් උදේ මේක කියවලා රෑ වෙනකොට උත්තර විදියට කෙටි කතාවක්ම ලිව්ව එක.  හා නැද්ද මම අහන්නේ.? )




පපුව ගැස්සි ගැස්සි ආපු මහ ඉකියකින් ඇස් දෙකම බොඳවෙලා යද්දි තමන්ගෙ ශරීරය තව දුරටත් තමන්ගෙ පාලනයෙ නෑ කියල නුරංගිට තේරුනා. කකුල් වාරු නැතුව මහ පාරෙ ඇදගෙන වැටෙන්න ගිය නුරංගිව සචිනි හරි අමාරුවෙන් වත්තන් කරගෙන ත්‍රීවීල් එකකට ගොඩ වුනා.බෝඩිමට ඇවිත් ඇදට වැටෙනකන්ම නුරංගි හිටියෙ සිහියත් අසිහියත් අතර.ආයෙ ආයෙම අලුත්වෙන කඳුළු අතරින් නුරංගිට මැවි මැවි පෙනුනෙ මිලින්දවයි එයාගේ අතේ එල්ලිලා හෝටලේ ඇතුලට ගිය කෙල්ලවයි.

නෑ.... එක බොරූ...... එයා මගේ ... එයා මගේ.....

මහා හයියෙන් කෑ ගහන ගමන් නුරංගි එක පාරටම ඇද විට්ටමේ ඔලුව ගහගෙන ගහගෙන ගියා.සචිනිට හිතන්නවත් වෙලාවක් තිබුනෙ නෑ.සචිනි පැනල නුරංගිව නවත්තන්න උත්සහ කලත් නුරංගි හිටියෙ මාරාවේශ වෙලා.

අනේ සචී.... ඒ මගේ මිලින්ද නෙවෙයි නේද.... මට කියපං ඒ හිටියෙ  එයා නෙවෙයි නේද...

අතට අහුවෙන අහුවෙන දෙවල් පොලේ ගහල හෙම්බත් උනාට පස්සෙ නුරංගි එහෙම ඇහුවෙ සචිනිගෙ උරහිස් වලින් අල්ලගෙන හයියෙන් හොලව හොලව.

නුරා... ප්ලීස් සන්සුන් වෙයං කෙල්ලේ... උඹ මෙහෙම පිස්සු නැටුවා කියල කිසිම දෙයක් වෙනස් වෙන්නෙ නෑනේ... අපි උඹට ඕක ගැන කලින්ම කිව්වා... ඒත්  උඹට ඕන  උනේ උඹේ ඇස් වලින්ම දකින්නනේ... ඉතින් දැන් හරිනේ...

මම මගේ ඇස් වලටත් වැඩිය මිලින්දව විශ්වාස කරනව සචී...

නුරංගි එහෙම කිව්වම සචිනිට නුරංගි ගැන ඇත්තටම දුක හිතුනා. ආදරේ අන්ධයි කියල කියන්නෙ මෙහෙම වෙලාවට වෙන්න ඇති කියල ඇයට හිතුන.ඒත් සචිනි දුක යටපත් කරගෙන  නුරංගිට ඇත්ත තේරුම් කරන්න උත්සහ කලා.

 උඹට නම් පිස්සු නුරා.... මුලු ටවුන් එකේම බඩුවක් කියල කාඩි වැදිච්ච එකියක් එක්ක අතින් අල්ලගෙන  හෝටලේකට රිංගපු එකාව උඹට තාම විශ්වාසයි...?

එයා එහෙම කෙනෙක් නෙවෙයි දෙයියනේ... මම එයාව දන්නේ පොඩි කාලේ ඉදන්...එයා මාව එයාගෙනුත් පරිස්සම් කලා..

 ඇත්තමයි එහෙම මතක් වෙද්දි නුරංගිගෙ පපුව ආයෙමත් අලුතින්ම ගිනි ගත්ත.අවුරුදු ගානක් ආශ්‍රය කරලත් මිලින්ද කිසිම වෙලාවක තමන්ගෙන් අයුතු ප්‍රයෝජණ ගන්න උත්සහ කලේ නෑ.සියුම් ආලිංගනයක්.. සිපගැනීමක් .. ස්පර්ශයකින් එහාට යන්න ඔහු කොයිම වෙලාවකවත් ඉස්සර උනේ නෑ.සීමා මායිම් උල්ලංගනය කරන්න  නුරංගිගේ ගෑනු හිතට පවා ඉවසුම් නැති වෙන  අවස්ථාවලත් හැමදේම කන්ට්‍රෝල් කලේ මිලින්ද.

 ඒ කියන්නේ දැන් උඹ හිතන්නෙ ඌ අර බඩුවගෙ අතින් ඇදගෙන හෝටලේට රිංගුවෙ අල තම්බන්න කියලද...

සචිනි එහෙම ඇහුවෙනම් අසූහාර දහටම කේන්ති ගියාට පස්සෙ.

හා... ඒකත් මරු වැඩේ තමන්ගෙ එකීව කවද හරි පැකින් පිටින් ගෙනියන්න තියල අනුන්ගෙ එකියක් තමන්ගෙ ඕනෑ එපා කම් වලට පාවිච්චි කරන එක..

අනේ සචී .. එයාට බනින්න එපා....

නුරංගි ... උඹ පව්... ඇත්තටම උඹ පව්... මෙච්චර දෙයක්, ඇත්තක් ඇස් පනාපිට  ඔප්පු වෙලා තියෙද්දිත් උඹ මිලින්දව නිවැරදි කරන්න හදනවා. .. ඒ උඹේ ආදරේ තරම...සමහර විට හෙට වෙනකොට උඹ මේ සේරම අමතක කරල ඌත් එක්ක ආයෙත් ආදරෙන් ඉඳීවි.ඒක උඹේ කැමත්ත..ඒත් හිතල බලපං කවද හරි උඹල කසාඳ බැන්දත් උඹට වෙන්නෙ ඔය ටිකම තමා. උඹව ලස්සනට ගෙදර තියලා ඌ පිට යනවමයි...

සචිනි ගියේ ඔය වගේ තව ගොඩක් දේවල් කියල එක පැත්තකින් නුරංගිගෙ හිත හදන ගමන්ම තවත් පැත්තකින් හිතන්න නුරංගිගෙ හිතට මහා බර දෙවල් එකතු කරල.සචිනි කියපු දේවල් ආයෙ ආයෙ මතක් කලාම මිලින්ද ගැන විතරක් නෙවෙයි මුලු පිරිමි සංහතිය ගැනම මහා අපුලක් වෙලාවකට නුරංගිගෙ හිත වෙලා ගත්ත.අවුරුදු ගානක් තමන් පන වගේ ආදරේ කරපු මනුස්සය...ඒ සමානම ආදරයක් තමන්ට පෙන්නපු මනුස්සය...තමන්ගෙ හැම ඕන එපා කමක්ම තාත්තෙක් වගේ  ඉටු කරල දීපු මනුස්සය වෙන ගෑනියෙක් එක්ක නිදාගෙන ඉදල ඇවිත් තමන්ටත් තුරුල් වෙනව කියන තිත්ත ඇත්ත නුරංගිගෙ මුලු ආත්මෙම අඩපණ කලා පැය ගානක් ඇඬුවට දෙඩුවට පස්සෙ ඇස් වලට උණපු කඳුළු ඇස් අස්සෙම වේලෙනකොට, මිලින්ද වෙනුවෙන් හෙලපු සුසුම් පපුව අස්සෙම හිර වෙලා හදවත රිදුම් දෙනකොට තට්ට තනියම බෝඩිං කමරේ තනිවුන නුරංගිගෙ හිතේ මිලින්ද ගැන තිබුන ආදරේ අනුකම්පාව විශ්වාසය ගැන හැඟීම් හිමි හිමිහිට හේදිල ගිහිල්ල  ඒ වෙනුවට තරහක් පිලිකුළක් නොරිස්සුමක් පලිගැනීමක් වෛරයක සේයාවක් හිතේ කොනක ලැගුම් ගත්ත.මිලින්ද වෙනුවෙන් ඇස් වලට උණපු අන්තිම කඳුළත් පිහිදල නුරංගි වැටිල හිටපු තැනින් නැගිට්ටෙ හෙටින් පස්සෙ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙන තමන්ගෙ ජීවිතය ගැන අංශුමාත්‍රයක හැඟීමක් නැති ගානට.

                                         *     *     *     *     *     *     *    *

 සසංක කියන්නෙ පන්තියෙ හිටපු ජේත්තුකාරය ඒ වගේම සෙල්ලක්කාර සල්ලිකාරයෙක්.එයා කෙල්ලන්ව පාවිච්චි කලෙත් හරියට සෙල්ලම් බඩු වගේ.ඒ ඇස් බැල්මට අහුවෙච්ච කෙල්ලෙක් ගැලවුනේ එහෙමත් වෙලාවක.ඒ ඇස් වල නුරා බැලුම් නුරංගි දිහාට එල්ල වුනේ අදක ඊයක ඉදලත් නෙවෙයි.ඒත් නුරංගි මෙච්චර කාලෙකට සසංකව තඹේකට මායිම් කලේ නෑ.සසංකගෙ සෙට් එක නුරංගි ගැන කතා කලේ ලේසියෙන් වට්ටන්න බැරි පට්ට කෙල්ලෙක් විදියට.මිලින්දට රිද්දන්න සසංක තරම් හොද කෙනෙක් තවත් නැති බව පහුවදා පන්තියෙදි සසංකව දකින පලවෙනි තප්පරේදිම නුරංගිට හිතුන.නුරංගි ඕන කමින්ම ඒ දිළිසෙන ඇස් වල  සැරින් සැරේ පටලැවුන.ඇත්තටම ඒ ඇස් ළඟදි වෙලාවකට තමන්ව අයිස් කැටයක්  වගේ දියවෙලා යනව ඇයට දැනුන. තවත් වෙලාවකට ඒ ගිනි ගන්න බැල්මට තමන්ව දාලා පිච්චිලා අලු වෙලා යනව වගේ ඇයට දැනුන.සසංකගෙ අලුත්ම පෙම්වතිය වෙන්න නුරංගිට මහ කාලයක් කැපකරන්න උනේ නෑ.මුලින් මුලින් ඔහුගෙ  දෑත්  වලට හිර වෙනකොට මූණට  ඒ හුස්ම වැටෙන තරමට ළං වෙනකොට මිලින්දව මතක් වෙලා  නුරංගිගෙ පපුව හිර වුණා.ඒත් ඒ රිදුමට වැඩිය  ඇය සතුටු උනේ මිලින්දට එකට එක කලා කියන හැඟීමෙන්.

                    මිලින්දත්  පුරුදු විදියටම ආශා එක්ක එහෙ මෙහෙ ගිහින් සතුටු උනා.නුරංගි ළඟට ඇවිත් ලෝකෙ ඉන්න හොදම පෙම්වතා ආදරවන්තය  තමන් කියල හිතෙන විදියට හැසිරුනා. මිලින්ද ආශා ගැන යාන්තමින්වත්
නුරංගි ඉව නොවැටෙන විදියට ඉන්න හැම තිස්සෙම පරිස්සම් උනා.ඒත් නුරංගි එහෙම නෙවෙයි එයා ටික ටික මිලින්දට දැනෙන්න ඇරිය. උඹව මට වැඩක් නෑ කියන එක නොකියා කිව්ව.කොයි වෙලාවෙ හරි පුපුරන්න නියමිත ගිනි කන්දක රස්නය යට ඉදන් මිලින්දව ලෝදිය ගොඩකට තල්ලු කරන හැටි ගැන හිත හිත කුරිරු සතුටක් ලැබුව.

                                              *     *     *     *     *     *     *    *


නාන කාමරේ විසල් කණ්නාඩියෙන් පේන තමන්ගෙ උඩු කය දිහා නුරංගි බලන් හිටියෙ බොඳ වෙච්ච ඇස් වලින්.ගත පුරා උඩු දුවන නුහුරු කෙඩෙත්තු ගතියටත් වැඩිය ඈට දැනුනෙ ඇගේ ආත්මය කඩං වැටිච්ච වේදනාව.තව දුරටත් තමන් යුවතියක් නොවන බව සිහියට ආවම එදා මිලින්දව ආශත් එක්ක හෝටලේ ළඟ දකිද්දි වගේම කකුල් පන නැතුව ගියා. ඇස් වලින් වැහි ඇල්ලක් වගේ කඳුළු කඩන් වැටුන.ඒ කඳුළු නුරංගිගෙ නිරුවත් ළය මඬළෙ රිදෙනම තැන් සිපගෙන පහලට ගලන් ගියා.දුක හිතේ හැටියට ගලන් ගියාට පස්සෙ ඇගේ මුවට නැගුනෙ කුරිරු හිනාවක්. නුරංගි ඒ හිනා උනේ නුරංගිටමද , මිලින්දටද  එහෙමත් නැත්තන් ආශාටද  , සසංකටද කියල නුරංගිවත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ.


                                            - නිමි -

Apr 2, 2018

ඉටිපහනක්දෝ මා !





උඹම අවුලපු
ගින්දරින්
පිච්චි පිච්චි
හොද ගානට
පත්තු වෙද්දි

මට

හැමදාමත් වගේ
අදත් උඹ
හීන් සීරුවේ
නිවිල ගිහින්..

Mar 26, 2018

May - December Romance !



ප්‍රියාවිය
හිස් මුදුනතින් පටන් ගත්
ප්‍රේමණීය හිරිවැටුමක
අවසාන තත්පරේදී
මා ඔය දිලෙසෙන තුරුණු දෑස
තුල කිමිදෙමි...

පරඩැලක්ව වැහැරුණු
මා දෑස් වුවද ප්‍රේමයෙන්
ගිනිගන්නා වග
ඔය ඇහි බෝල තුලින්ම දකිමි...

' ලොලීටා '
මගේ ප්‍රේමිය
මා නුඹට එසේ අමතමි...

ඉතින්
අසම්මත වූ බැවින් ප්‍රේමය
අසංවර යැයි ලොවෙන්
කොන් කල නිසාම
මෙකී පෙම
සඟවගමි ලයතුරේ සදහටම..

ඔය දෑස මත දිලෙන කඳුළකින්
ආත්මය විනිවිදින ඇසිල්ලක
දනිමි හැදින්නෙමි
රමණයම නොවන බව
රමණීය ප්‍රේමය ..


උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලයන්ගේ කොළ පාට ඇස් නැවත කියවූ පසු ලියූවකි

Mar 24, 2018

ඔයා අහසක් වගේ !





ඔයා දන්නැති
ලොකු කතාවක්
ඇස් අඟිස්සක තියෙනවා

හිතේ උන්නද
නොඋන්නද මා
ඔයා ගැන නිති හිතනවා

ඔයා අහසක් වගේ
දුර බව දැනෙනකොට
දුක දැනෙනවා

ගලක් වාගේ
දරා ගත්තද
ඇස් වලින් දුක ගලනවා

කමක් නෑ මම
හෙටත් අද වගෙ
මඟ බලාගෙන ඉන්නවා

Mar 21, 2018

නුඹ !



නුඹ ,
සල්ලාල වෙරළක්
තුරුල්ලට එන හැම රළම
බදාගෙන සිඹින !

මම ,
සිප්පි කටුවක්
ඒ රැල්ල වෙරළින්
ඈතටම වීසිකල !

Mar 19, 2018

No entry !





සමනල්ලු පියාඹන්නෙ
උන්ට රිසි තැන
වෙඩි කෑවත් නවතිනවද උන්
No entry බෝඩ් ළඟ

Mar 14, 2018

සොඳුරියේ !





මේ සංසාර ගිරිදුර්ගයේ
මට මගේ ජීවිතේ
මඟහැරුණු තැන් නම් බෝ වෙතේ
මහ හුඟක් ඉස්සරම
නිදිගත් හිතේ
නුඹ ඇවිද්දේ ඇයි හිතුමතේ

දරදඬුව වැහැරුණු හිත වටේ
මුඳු සියුම් තැන් හොයමින් හද බිතේ
කහපාට සමනල් තටු දිගේ
නුඹ ලියා දුන් සෙනෙහස අගේ

හුස්මටත් හොර රහසෙම වගේ
තුරුල්ලට වී හෙමෙන් ගැහෙනා පපුතුරේ
හිම පියල්ලක් වගෙ හීතලේ
නුඹ මහද මැදමයි උණුහුමේ

ඒ උනත් මිහිරාවිය මගේ
මේ ඒ සිහිනයෙන් ඇහැරෙන වෙලේ
නුඹ දුන්නු ප්‍රේමය හිත් කොනේ
මතකයක් විතරද කිව මැනේ

Mar 12, 2018

සැබෑ නොවෙනා හීන හරි මිහිරියි !


කවි කවි කවි මිසක් ගොඩක් දවසකින් වෙන මුකුත් ලියලම නෑනේ බලන් යනකොට මම. දැන් දැන් මගේ කවි මටම අප්පිරිය නිසා ඔන්න අද හිතුවා වෙන මොනා හරි කුරුටු ගාන්න ඕනේ කියල.මොනා ගැනද ලියන්නේ කියල හිත හිත ඉන්නකොට තමා ඔය පහුගිය කාලෙක බුකියේ තමන් කැමති  හීන දහයක් ගැන කතා කරන එකක් ගියා නේද කියලා මතක් උනේ..ඉතින් මටත් හිතුනා මටත් අමතක වෙච්ච මගේ සමහර හීන ආයෙ මතක් කරලා මේකෙවත් ලියලා තියන්න ඕනේ කියල.


ඔය හීන කියල අපි පොදි බැඳ ගන්නේත් අපි ආස කරන අපි ප්‍රාර්ථනා කරන දේවල්මනේ.ඒ නිසාම කාලෙන් කාලෙට ඔය හීන වෙනස් වෙනවා එතකොට හීන පෙලගස්වලා තියෙන විදිය වෙනස් වෙනවා අලුත් හීන එකතු උනාම මුලම තිබුන හීන පස්සට ගිහින් අලුත් හීන මුලට එනවා.සමහර වෙලාවට හීන වල අන්තිමට තිබුන ඒවා ඉස්සරහට එනවා.මුල තිබුන ඒවා අන්තිමට යනවා.ඒ ඒ වයසත් එක්කත් අපේ හීන වෙනස් වෙන වෙලාවල් තියෙනවා.පොඩි කාලෙදී අපි ආස කරපු ප්‍රාර්ථනා කරපු හීන ඒ වයසෙදී හැබෑ කර ගන්න බැරි උනත් පහු කාලෙකදි ඒවා බොහොම ලේසියෙන්ම ළඟා කරගන්න පුලුවන් උනත් ඒවාට තිබුන ආසාව ඇල්ම නැති වෙලා යන වෙලාවලුත් තියෙනවා. ඔන්න ඔහොම කියනකොට මට ඉස්සෙල්ලාම මතක් වෙන දෙයක් තියෙනවා මම පොඩි කාලේ හරිම ආසාවෙන් හීන මවපු දෙයක් තිබුනා මට අවුරුදු දොළහෙදි විතර වගේ මට පුදුම ආසාවක් ආවා පාද සළඹක් දාන්න.ඔව් ඔව්  මේ අර anklets කියන්නේ අන්න ඒවා.පොඩි නැන්දා එක්ක තොරොම්බල් කඩවල රිංගනකොට එවා දැක්කම පුදුම ආසයි. ආසයි කියල ඉතින් හිතුමනාපෙට අරගෙන ගිහින් ඒවා දාන්න බෑ තාත්තගෙන් අවසර නොගෙන.ඒ නිසා මුලින් අවසර අරන් ඉන්න ඕනේ.ඔන්න ඉතින් අර දෙවෙනි ඉනිමෙ දෙව්මි එයාගේ තාත්තගෙන් මොනා හරි ඉල්ලන්න අහන්න දාන මායම් වගේ එව්වා දාලා මමත් තාත්තට මගේ ආසාව කිව්වා.බුදු අම්මේ මම අහගත්ත දෙවල්.මොන කුලප්පුවක් හැදිලද පාද සළඹක් දාන්න ඕන උනේ..ඕවා දාන්නේ හොද අය නෙවෙයි ඕවා දැම්මම මිනිස්සු බලන්නේ අමුතු විදියට.. බ්ලා බ්ලා බ්ලා...එදා මගේ පොඩි හිතට හිතා ගන්නම බැරි උනා පාද සළඹක් දැම්මම නරක් වෙන්නේ කොහොමද කියලා ඇයි මිනිස්සු අමුතු විදියට බලන්නේ කියල.කොහොම හරි කවදාවත් තාත්තගෙන් මට ඒ හීනේ හැබෑ කරගන්න උදව් නෑ කියලා මම දැනගෙන හිටියා.පාද සළඹ මට හීනයක්ම උනා කවදා හරි ලොකු වෙලා පාද සළං දුසිම් ගනන් ගන්නව කියල මම හිතා ගත්ත. ඉතින් දවසක්  තාත්තා යන්නම යන්න ගියා.ඊට පස්සෙත් අවුරුදු ගානක් මම කඩවල් වලට ගිහින් පාද සළඹවල් අතගාලා ලස්සන බලල ආවා අරගන්නෙ නැතුව.මගේ ඔය ආසාව හීනය දැනගෙන පහු කාලෙක ඉස්සෙල්ලාම මට පාද සළඹක් ගෙනත් දුන්නේ සත්තලන් ඔව් ඔව්  මේ ඉන්නේ එයා තමයි හි හී.මේ වෙනකොට  දැක්කම ආස හිතෙන හැම පාද සළඹම ගෙදර උස්සන් ආවත් අදටත් කවමදාවත් ගෙදරට දාලා හැඩ බලනවා මිසක් ඒකක් දාගෙන එළියට ගිහින් නෑ.මෙච්චර ලොකු වෙලත් තාත්තා එදා කියපු වචනෙ මාව පස්සට අදිනවා.

හ්ම්ම්ම් ඉතින් ඔන්න ඔය වගේ පුංචි පුංචි හැබෑ නොවූ හීන ඕන තරම්.හැබෑ කරගන්න පුලුවන් වෙලත් ඒවා අදටත් හීන.එක අතකට සමහර හීන හීන හැටියටම තියෙනකොට තමා ලස්සනට විඳින්න පුලුවන්.ලොකු වෙලා කරන රස්සාවල් ගැනත් ඒ ඒ වයසෙදී මට තිබුනේ හීන. මොන්ටිසෝරි වයසෙදී මට ඕන උනේම ලොකු වෙලා food city එකක කැෂියර් කෙනෙක් වෙන්න.ඒක ඔලුවට ආවේ  ෆුඩ් සිටියට ගියාම කැෂියර්ලා දිහා බලන් ඉදලම.ඊට පස්සේ ආස හිතුනේ ලොකු වෙලා කොන්දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න තාත්තට කියලා බස් එකක් අරන් අක්කව ඩ්‍රයිවර් කරලා මට කොන්දොස්තර වෙන්න මාර හීනයක් තිබුනා.එව්වා ඉතින් පොඩි කාලේ පොඩි කමට දැක්ක හීන. පස්සෙ ටිකක් ලොකු උනාම air hostess කෙනෙක් වෙන්න හීනයක් තිබුනා.තාත්තගෙන් ඒකට ලැබුනෙත් පාද සළඹට ලැබුන වගේම නාග සළං ප්‍රතිචාර. ඒ හීනේ අත ඇරලා අන්තිමටම දැක්කේ පත්තර කාරියක් වෙන හීනේ.තාත්තා කවදාවත් මාව රස්සාවකට නොයවන බව දැන ගත්තාම දැකපු රස්සා හීන අත ඇරලා ආයෙ රස්සා ගැන  නොහිතා හිටියා.



ඉතින් ගැහැනු ළමයින්ගේ හීන වල එක එක කාලෙට එක එක හීන කුමාරයොත් ඉන්නවනේ.ඒ හීනත් හරිම සුන්දරයි නොවැ.ඒ හිරිමල් කාලේ ඉස්ස ඉස්සෙල්ලාම පිරිමියෙකුට කියල මම වශී වුනේ මාධවන් කොලුවටනෙ.එදා වගේම ඒ හිනාව මාව අදටත් පිස්සු වට්ටනවා.ඊට පස්සේ තව කොච්චර අය ලිස්ට් එකට ආවත් අදටත් මාධවන්ට දීපු තැන එහෙමමයි.ඇත්තටම ඉන්දියාවට ගිහින් එයාව කසාඳ බඳින්නත් ඒ කාලේ මට හීනයක් තිබුනා.මගේ ඒ හීනය අපේ හතර වරිගෙම අය දන්නවා ඉතින් ඔය කට්ටිය එකතු උන වෙලාවට මාව බයිට් කරන්න එහෙම තාමත් මාධවන්ගෙ කතන්දර ඇඳිලා එනවා.ඔක්කොටම හපන් සත්තලන් ඒ කට ඇවිස්සුනාම මගේ සිහින කුමාරයා අහගන්න කතන්දර. පව් අසරණයා.

සිනමාවේ විතරක් නෙවෙයිනේ නවකතා වලත් ආස කරන හීන කුමාරයො හිටියනේ.නවකතා වල චරිත අතරින් හැමදාමත් නොම්මර එකට ඉන්නේ වස්සාන හීනයේ කසුන් තමා.කොටින්ම ඒ කාලේ හීන මැව්වේ කවදා හරි මම ආදරේ කරන කෙනා කසුන් වගේ වෙන්න ඕන කියලා තමයි.

ඉතින් යාන්තන් හය හතර තේරෙන කාලේ ඉදන් මේ වෙනකන් දැකපු පුංචි පුංචි හීන අපමණයි.ඒවායෙන් බොහොමයක් සැබෑ උනා වගේම අත්හැරුණු හීනත් එමටයි.වර්තමානයේදීත්  ඉදිරියෙදී සැබෑ කරගන්න දකින හීන කන්දක් තියෙනවා.පවුලක් පන්සලක් උනාම දකින සාම්ප්‍රදායික සම්මත හීන ඇරුනම මගේ පිස්සු හිතට හිතෙන හීන කාට හරි කිව්වොත් මට හිනාවෙයි මේවත් හීනද අප්පා කියල.සමහර ඒවා එච්චරට බොළඳයි සමහරක් ඒවා හීන කියන්න බැරි තරමටම පුංචියි.ඒ නිසාම ඉතින් ඒවා මෙතන කියන්න යන්නේ නෑ.තව කාලයක් ගිහිල්ලා ඒ වෙනකොටත් බ්ලොග් තිබුනොත් මම හිටියොත්  මම බ්ලොග් ලිව්වොත් ඒ සැබෑ උන නොවුන හීන ගැන මේ වගේම පෝස්ට් එකක් දාන්න බැරියෑ. ඉතින් එතකං මේ මදෑ.

Mar 8, 2018

සිනාසෙනු මැන රත්තරන් !




නීල කඳු ගැට සිරස සිඹ සිඹ සීත මීඳුම වට කරන්
දෑල දෙවුරේ පීන පීනා රහස් කොඳුරන හසඟනන්
කෝල කර කර පාන රැඟුමට ආදරේ තව එක් කරන්
ආල අනුරා දෑස විදහා සිනාසෙනු මැන රත්තරන්

පෑව සෙනෙහස ඈත භවයක හුරුකමක් හිතටම කරන්
ආව හැටි නුඹ මගේ දිවියට සෙනෙහසම දෝතට අරන්
කාව වත් වෙන දැනුනෙ නෑ ආදරේ දෙන්නට නුඹ තරන්
පාව යන්නට එපා ඈතක ආදරෙයි මම රත්තරන්

ගතින් මහ දුර ඈතකට වී ගියත් සෙනෙහස ගුලි කරන්
හදින් පිටමං කරන්නට පුලුවන්ද මතකය මට කියන්
ඉතින් දවසක යද්දි සදහට ඈත්වී නෙතුයුග පියන්
ළඟින් ඔබ උන් මතකයම මම අරන් යමි මගෙ රත්තරන්


දුමීගේ බ්ලොග් එකේ මැදින් මහ මැද සැනසුමයි මට සිනාසෙනු මගෙ රත්තරන් කවියට පිලිතුරක් ලෙස ලියූවකි.හැබැයි මේක චුට්ටක් ඒකට වඩා වෙනස් දුමීගේ  එකට ලියපු ගමන්ම දැම්මා.. මේක  හරි වැරදි හදලා හිමිහිට දැම්මා.

Mar 6, 2018

ඔබ උන්නානම් !



තාත්තේ ,

ඔබෙන් උරුම ලද
දායාද
රනින් රිදියෙන්
පිදුම් ලැබූ වග
ඔබට කියන්නට
ඔබ  උන්නානම්...

මං අඩුවෙන්ම ලියන්නේ
ඔබ ගැන බව
ඔබ දන්නවානම්
ඒත් වැඩියෙන්ම හිතන්නේ
ඔබ ගැන බවද
ඔබ දන්නවානම්...

අවුරුදුම
දහ අටකට පසුත්
මේ වැටෙන කඳුළු
ඔබේ චිතකය දැවූ
දා තරම්ම
ගිනියම් බව
ඔබට දැනෙනවානම්...

ඉතින්
ඔබ කොහේ සිට හෝ
මා දිහා බලා සිටීවි
ආඩම්බර වේවී
ඔබේ පොඩි දූ ගැන
රස කවියකුත් ලියාවී...

ඔන්න 

එතකොටනම්
හැමෝම කියාවි
මං තාත්තගෙම
දෝණි වග...

ඇත්තමයි
මෙච්චර ලොකු වෙලත්
මට පාලුයි තාත්තේ
ඔයා නැතුව...


Mar 4, 2018

දැවී ගිය සඳ !



ප්‍රේමයේ අකුණු සර
සුන්නත්දූලි කල පසුද හදවත
ඔය තරම් දුර සිට
හිනැහෙන්න එපා හිතවත
.
අහිමි කල පසුව
මුව මදහස
කඳුළු වලටමයි
නෙත අවසර
.
කැන්දගෙන ගිහින්
මහ ගිරිදඹ
අත හැරිය විටදි
අත අතරමඟ
.
ගිරිකුලේ හිස ගසා
මියෑදුන සඳ දැක
ඉතින් දැන් ඔබට
සතුටුයිද කිව මැන !

Mar 1, 2018

වහින්නට හැකි නම් ගිගුම් දී !





දිගු නියං කල ගෙවා අහවර
වැටෙන මහ වැහි අනෝරාවට
හාදු දෙනවා ඉස්සි ඉස්සී
ඇහැරිච්ච සුදු ඉද්ද අහුරක්

මැලවෙච්ච ලා රෝස පෙති මත
තවරලා වැහි පොදක  සිසිළස
සුළඟ අවුදින් පැද්දි  පැද්දී
ඉඹිනවා මුඳු රෝස පෙත්තක්

නියං සායෙන් හඬන වෙරළක
මළානික බිම්තඹුරු කුසුමක්
රැඟුම් රඟනව නැළවි නැළවී
දැනී ළවනට හාදු වැස්සක්

Feb 26, 2018

නොරිකො සං අසාපන් !



තමබොචි සොහොන යට තනිකමට හුරුවෙච්ච
හදවතක් ඇති නමුත් හීතළට ගල් වෙච්ච
පෙම්බරිට නොකියාම ඇවිත් සොහොනට වෙච්ච
පෙම්වතකි මමත් ප්‍රේමයෙන් ආතුර වෙච්ච......

සකේ උගුරක් බොමින් ප්‍රේමයෙන් මත්වෙන්න
තතමි පැදුරේ නුඹට ළංවෙලා වැතිරෙන්න
හීන මැව්වට නුඹත් එක්ක මහ දුර යන්න
අපි වෙනස් කුරුල්ලන් බෑ එක්ව පියඹන්න......

ජීවිතේ සුන්දරම දවස් නුඹ හා එක්කව
ගෙවූ හැටි අමතකව නෑ තනිව උන්නාට
හිතට තව වාරු නෑ මැරි මැරී උපදින්න
ඒ නිසයි අත්හලේ නුඹේ අත නොකියාම........

මළවුන්ගේ අවුරුද්දෙ අදයි ඒ හැන්දෑව
මොහොතකින් නුඹ ඒවි දිගු දෑස හංඟාන
වාරු නැති මුත් ඇවිත් අල්ලන්න ඔය දෑත
මං තාම ආදරෙයි මගේ මල සකුරාට......

Feb 24, 2018

දුවට මවක මිස !






සොළොස් කලා සපිරුණු පුන්සඳ සේමා
දිවි මාවතේ නොසැලෙන ඉදුඛිල සේමා
වැටෙනා හැම කලට උරහිස දුන් බෝමා
පෙම්මා වඩන නුඹ ළඟ සෙනෙහස බෝමා

මහා නුගයක් යටදි  හිත විදින සුවේ
ඔබේ එක වදනකද ඒ සුවය ඇතේ
අනා මහ සෙනෙහසින් කැවූ බත් පිඩේ
ආදරය මිස වෙනත් කිසිවක්ම නොවේ

එපා වුන විටදි ජීවිතේ හොදටෝම
ඔබෙ දයා ගඟ ගලයි හතර අතටෝම
නෑ කිසිත් සම කරන්නට එහෙව් පෙමට
දියවරකි අම්මෙ ඔබ ඉරිතැලුණු  හදට





 අද ඔයාගේ උපන්දිනේ... ඒත් ගිය අවුරුද්දෙ වගේ ලස්සනට සමරන්න විදියක් නෑ  ඔයා ලෙඩ ඇඳක නිසා...මම මේ වෙලාවේ ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ ඔයාට ඉක්මන සුවය විතරයි.ජීවිතේ හැම මොහොතකම අත නොහැර මගේ ළඟින් ඉන්න  ආදරණීය අම්මේ... ඔයාට නිදුක් නීරෝගී වාසනාවන්ත සුබ උපන්දිනයක්ම වේවා...!

Feb 22, 2018

රතු මේපලී !



සිසිරයේ සීතලින් පෙම්වත්ව
දරාගෙන හිම පියල්ලක් බැතිව
කල්පයක් ළඟින් ඉන්නට පැතුව
මමයි ඒ පුංචි රතු මේපලිය....

තුරු මතින් රිංගාන සඳ එළිය
ඇවිත් රහසෙම කොපුල් සිම්බාම
හිනැහෙමින් නුඹේ තුරුළෙම උන්න
මමයි ඒ පුංචි රතු මේපලිය....

ගිම්හානයේ සැඩ හිරු ඇවිත්
උදුරගෙන මගෙ සීත පිණි බිඳුව
සියොළඟම දවා අකල්හී ඉපල් වූ
මමයි ඒ අහිමි රතු මේපලිය....

Feb 21, 2018

මන්දෝදරී නුඹ තාම මගේ !



සමනොළ ගිරි හිස වැඳ පියඹන සමනළයින් ආලකමන්දාවට වැඩලා
මන්දෝදරී නුඹේ මන්මත් සිනා හඬින් නිල් වැව් තලාව පිරිලා...

රිටිගල කන්ද උඩින් මධු සඳ මෝරනකොට දැනෙනව සුවඳ මදාරා
දීපංකරේ ගිහින් මට දුක් ගෙනාවාට තාමත් නුඹයි මගේ රන්කඳ  රාවණ්නා...

ලෝකය කියන මුසා නෑසු කන්ව ඉදින් නුඹටයි මගෙ පෙම නිම්මා
ඇල්ලුවෙ නෑ අතකින් බැල්මක් හෝ නෙතඟින් කැන්දන් ආවට සීතා...

අහිතක් තුන් හිතකත් නෑ කුමරුනි තාමත් සත්තයි පෙම්කල හින්දා
සිවගිර මුඳුනෙන් බැස මේ දැන් එනවානම් සිරියහනට සඳ වැඩලා...




Feb 18, 2018

මේක කෙටිම කෙටි කතවක් !





මම හිටියෙ නින්දත් නොනින්දත් අතර... හිස්ම හිස් අවකාශයක.... මුකුත්ම හිතා ගන්න බැරුව.ඒත් ඇස් වලින් කඳුළු ගැලුව ... මට ඒ කඳුළු වල ලවන රස දැනුන.හිස්ම හිස් වෙච්ච හදවතින් මම එහෙම කොච්චර වෙලා ඇඬුවද කියල මට මතක නෑ... කාලය ගැන මට වගක් තිබුනෙ නෑ...එක පාරටම කවුදෝ මගේ උරහිස් වලින් හොලවල හොලවල මාව ඇහැරුව.මම ඇස් අරිද්දි මම වගේම කෙනෙක් මගේ එහා පැත්තෙන් ඉනට  අත් දෙක තියාගෙන මා දිහා බලා හිටිය.

මොකද මේ ... පිස්සුද...?

එයා ඇහුවෙ තරහින්

ඇයි...?

මමත් ඇහුවෙ  ටිකක් තරහින්.

උඹ ආයෙත් ආදරේ කරන්න පටන් අරන් නේ...? දෙවෙනි පාරටත්... ඔව් දෙවෙනි පාරටත්....

ම්ම්ම්.. ඔව්... මම පිලිගන්නවා... ඉතින් ආදරේ කරන එක වරදක්ද...

අනේ නෑ.... කවුද කියන්නෙ ආදරේ වැරදී කියල...ඒත් ඔය තරම් ආදරේ කරන්න උඹ තෝරගත්ත කෙනා වැරදි කෙනා වෙන්න පුලුවන්...

නෑ... නෑ... මම එහෙම හිතන්නෙ නෑ... මේ මම තෝරගත්ත කෙනා නෙවෙයි.මට එහෙම ආදරේ හොය හොය යන්න හේතුවක් තිබුනෙ නෑ...මට එයාව දැනෙනව... හරියට සංසාරගත පුරුද්දකට වගේ...එයා කවුද ... මොනවද  කරන්නෙ...මට ඒ මුකුත් වැදගත් උනෙත් නෑ... මුලින් මම දැනගෙන හිටියෙත් නෑ...මම එයාව හිතට ගත්තෙ එයාගෙ කතාවෙන්... මම එයාව මවා ගත්තෙ ඒ කතාවෙන්... මට ළඟයි කියල දැනුනෙ ඒ කතාව...

ඉතින්.... එයා කියපු හැමදේම උඹ විශ්වාස කරනවද ...?

ඔව්.... එයා බොරු කියන්නෙ නෑ....

 මම එහෙම කිව්වම ඒ මම වගේම කෙනා මහා හයියෙන් හිනා උනා.මට එයාව ඇඳෙන් බිමට  පෙරලලා දාන්න හිතුන.

උඹට පිස්සු... හොදටම පිස්සු.... ඔය ආත්මගත රොමෑන්ටික් කතා එයාට වැඩක් නෑ...එයා  මොහොතින් මොහොත වෙනස් වෙන කෙනෙක්...එයා කියන ලියන කරන ඕන දෙයක්. එයා ඒ වෙලාවට ඉන්න මූඩ් එකේදි විතරයි.ඊට පස්සෙ එයාට ඒවා මතක නෑ...

ප්ලීස් එහෙම කියන්න  එපා... ඔයාට අයිතියක් නෑ... මගේ ආදරේට ඔහොම කියන්න... මට එයාව විශ්වාසයි... මම තරමටම...

මම කෑගහල එහෙම කිව්වනම් එයාට ගොඩක් කේන්ති ගියා.

අයිතියක්...? උඹ ගැන දන්නෙ මම තරම් වෙන කවුද... ඉතින් මට අයිතියක් නැද්ද උඹ මේ ළඟකදි ඉදන් නටන පිස්සුවේ තේරුම හොයන්න...දවසට කී පාරක් උඹ ඔය ෆෝන් එක දිහා බලාගෙන හූල්ලනවද... ඇස් වලට කඳුළු ගන්නවද...ඒවා මම තරම් දන්නෙ වෙන කවුද...?

එයා සද්දෙට එහෙම අහුවමනම් මට කට උත්තර නැතුව ගියා. මම හිමිහිට  බිම බලාගත්තෙ ඒ ඇස් මඟාරින්න.

ඔව් ඒ උඹේ ආදරේ... උඹේ විශ්වාසය... උඹ බලන් ඉන්නවා කොයි වෙලාවෙ හරි ඉස්සර වගේ එයා උඹට වචනයක් කියාවි කියල....උදේ එලිවෙච්ච වෙලේ ඉදන් උඹ බලන් ඉන්නවා එයා ඉස්සර වේවි කියල... අන්තිමට රෑ වෙනකොට උඹ පරාදයි..උඹ කතා කරනකන්ම එයා කතා කරන්නෙ නෑ...උඹ ට මතකද ඉස්සර එයා තමයි උඹට මුලින්ම කතා කලේ. සමහර දවසට  ඒවා උඹ දවස් දෙක තුනක් යනකන්ම බලලත් නෑ.එහෙම හිටපු  උඹ තමයි අද මෙහෙම දුක් විඳින්නේ...

ප්ලීස් මාව අඬවන්න එපා....

මම බැගෑපත් උනා.

මට ඕනෙ අඬවන්න නෙවෙයි ඇත්ත උඹට තේරුම් කරල දෙන්න.

එයා වෙනස් වෙලා නෑ... එයාට මාව මතක ඇති...එයාට මාව කරදරයක්නම් එයා කෙලින්ම මට ඒක කියයි...අපි කතා උනා එහෙම. මම යන්නෙ කවදා හරි එයා කෙලින්ම මට ඒක කිව්ව දවසට...

එතකොට එයා උඹට කිව්වෙ කොහොමද...?

මම යන්න කිව්වත් එයා පස්සෙන් එනවා කිව්වා..

හා... හා.... හා... දැන් මොකක්ද වෙලා තියෙන්නෙ....උඹයි එයාගෙ පස්සෙන් යන්නේ...එයා පාඩුවේ ඉන්නවා...

නොකිව්වට ඒක නේද ඇත්ත කියලා මටත් නොතේරුනා නෙවෙයි.ඒත් මේ නපුරි ඉස්සර ඒක කියන්න මම බය උනා.

එයා තාම කිව්වෙ නෑ මාව එයාට කරදරයක් කියල....

කෙලින් නොකිව්වට මේ වෙන්නෙ ඒ ටික නේද... එයා උඹව මඟාරිනවා... උඹට උත්තර නොදී ඉන්නවා... එයා කවදත් ඔහොමයි.එයාට කෙනෙක් එපා කියල දැනුනනම එයා ඒ කෙනාව මඟාරිනවා.උඹ තාමත් ආදරේ කරන්න පුරුදු වෙනවා.... ඒත් එයාට ආදරේ කරන්න ඕන තරම් අය ඉන්නවා... එයා ආදරේ කරන අයත් ඕන තරම්... මතක තියාගනිං උඹ එතනින් එක්කෙනෙක් විතරයි... ඔව් එක්කෙනෙක් විතරයි...මතකනේ එයා උඹට කියපු දෙයක්...එයාට එපානම් එයා 'කවුරු 'එක්කවත් කතා කරන්නෙ නෑ... උඹ ඉන්නෙ ඒ 'කවුරුත්' කියන තැන මිසක් ඊට වැඩිය ඉහල තැනක නෙවෙයි.... උඹේ හිතේ මහා උඩක එයාව තියන් හිටියට එයා එහෙම නෑ...  ඒක තමයි උඹ පිලිනොගන්න.. ඒත් ඇත්ත...

මට කෑගහල අඬන්න ඕන උනා... මේ නපුරි ඇයි සැරින් සැරේ මගේ ඉස්සරහට ඇවිත් මාව මේ තරම් අසරණ කරන්නේ...සමහර විට එයා කියන දෙවල් ඇත්ත වෙන්න ඇති.ඒත්... ඒත්... මම එයාටත් වැඩිය ඔයාව විශ්වාස කරන එක මගේ දුර්වල කම වෙන්න ඇති.

 මට හිතා ගන්න බෑ... මීට අවුරුදු ගනනාවකට කලින් උඹ ඉස්ස ඉස්සෙල්ලාම ආදරේ කරද්දිවත් උඹ මෙච්චර වැටුනෙ නෑ...උඹ සැරින් සැරේ අහුමුළු වලට වෙලා හූල්ලන හීල්ලිල්ල   වැටෙන්න නොදී හංඟන  කඳුළු ... කාගෙන් හැංඟුවත්  මගෙන් කොහොමද හංඟන්නේ...?එයා වෙනස් .... උඹ වෙනස්.... කරුණාකරල ඒක තේරුම් ගනින්.එයා ජීවිතේ  එක්තරා රේස් එකකට වැටුණු කෙනෙක්..උඹට වගේ කාලය  නෑ එයාට කා වෙනුවෙන්වත් කැප කරන්න.එයා උඹත් එක්ක කතා කරන්න අරන් තාම අවුරුද්දයි...උඹට බැරිද  ඒ අවුරුද්ද අමතක කරලා ඉස්සර වගේ ඉන්න...?

බෑ... ඒක කවදාවත් වෙන්නෙ නෑ....මම එයාව දන්නේ ආත්ම ගානක ඉඳලා... ඔව්  දැන් මට හිනාවෙන්න බැරියෑ මේකිට පිස්සු කියල.. ඒත්  මම දන්න ඇත්ත ඒක..

 හරි හරි... ඒක උඹේ කැමැත්ත... ඒත් එයා නම් පෙරුම් පිරුවෙ හැම ආත්මෙකම වෙන කාගෙදෝ වෙන්න... ඒක උඹට අමතක වෙන්න විදියක් නැතුව ඇතිනෙ..

 ඒ නපුරි එහෙම කියල මට හිනා උනේ සම්ච්චලේට.

වෙන්න ඇති ... ඒත් මම ආදරෙයි....අයිතියක් නැති තැන බැඳීමක් නැති තැන සැබෑ ආදරේ තියෙනව කියලයි මම අහල තියෙන්නෙත් ... මට දැනෙන්නෙත්...

ඔය පිස්සුව ... ඔය හීන දැකිල්ල නවත්තගනිං පින්සිද්ධ වෙයි...මට බයයි උඹ අතරමං වෙයි කියල...

ආදරේ කියන්නෙ පිස්සුවක්නම්.. ඔව් මට පිස්සු... ආදරේ කියන්නෙ බලා ඉන්න එකටනම්  ඔව් මම බලන් ඉන්නව අද වගේම හෙටත්...ඔව් මම බලන් ඉන්නව එයා  යන්න කියනකන්ම... ඊට පස්සෙ මම කරදර කරන එකක් නෑ එයාට වචනෙකින්වත්... හැබැයි එහෙම ගිහිල්ලත් මම බලන් ඉන්නව කියන එක ඔයා විතරයි දන්නෙ... ඒ නිසා කරුණාකරල ඔයා මට බනින්න එපා...

 මම එහෙම කිව්වමනම් නපුරිට දුක හිතුනා... ඒ ඇස් වලත් කඳුළු ගුලියක් ඇවිත් හිර උනා.

උඹ පව්... ඇත්තටම උඹ පව්...මම දන්නව  උඹ මේ දවස්වල ඉන්නෙ වේදනා ගොඩක..උඹ එයාගෙන් හිත හැදෙන වචනයක් බලාපොරොත්තු උනා...උඹේ දුක ළඟ හයියට ඉඳී කියල හිතුව...ඒත් එහෙම නෑ.... එයා මේ මුකුත් දන්නෙත් නෑ... ඔව් .. අඩුම ගානෙ දන්නෙත් නෑ...ඒකයි මම කියන්නෙ උඹට  එයා  එහෙම කෙනෙක් නෙවෙයි... එයාට ඕන උනොත් විතරක් කතා කරන.. එයාට ඕන උනොත් විතරක් හිනාවෙන... එයාට ඕන උනොත් විතරක් ආදරේ කරන..එයා එහෙම කරනකොට අනිත් කෙනා පත්වෙන වේදනාව ගැන තැකීමක් නොකරන කෙනෙක් කියල...

 එපා.... ඇති.... තවත් එයාට දොස් කියන්න එපා.... එයා කොහොම උනත් එයා කවුරු උනත් මම එයාට ආදරෙයි... අනික  මම දන්නවා.. මට දැනෙනවා... එයාගේ හිතේ  කොහේ හරි මම ඇති... ඔව් කොහේම හරි මම ඇති.

 හරී... ඒකනම් උඹේ අවසාන තීරනේ මීට එහා මට කතා කරන්න දෙයක් නෑ.... ඒත් එයා නිසා කවදා හරි උඹ මීටත් වඩා දුකක් පපුවට ගන්න දවසට උඹේ තනියට ඉන්නෙත් මම විතරයි කියල උඹ මතක තියාගනින්....ඔව් මම විතරමයි....

 එහෙම කියපු නපුරී මගේ ඔලුවත් අතගාගෙන යන්න ගියා...ලොකූ හුස්මක් එක්ක මම ආයෙමත් මඟබලන් ඉන්න පටන්ගත්ත.



                                                     - ඉවර නෑ -

Feb 13, 2018

මධුර යාමේ.... !





ස්වේත සඳ  නීලම්ඹරෙන් බැස
මල් කුමුද්දක් ළඟ සලු උනා
පිනි වෑස්සෙන රෑ  ළපළු තුරු හිස
මනමාල  මල් කැටයම් කලා

නිල් තරු කැටක් හරි ආදරෙන්
බිම් මලක ගෙල මුල  සැතපිලා
රෑ බදුල්ලෙක් ලා රෝස පෙත්තක
මකරන්ද දෙතොලින් හිස්කලා

රෑ සුරඟනක් පය ගිගිරි සලමින්
හදවතේ තෙත අඩි තියා
දිවයද්දි ගිලිහී සළඹ මුතු ඇට
නොනිදනා රැයකට ඉඟිකලා

දෙ'කඳු මැද උණුසුම්ම නිම්නයෙ
සෙමෙන් වැතිරී හිස හොවා
මත් දෙතොල් සලිතව පිපාසෙන්
සුන්දරම ගින්දර ඇරඹුනා

මහෝඝය සේ සැනින් ලුහුබැඳ
රසෝඝය  සියොළඟ වෙලා
ළය'ගිරේ ගුළිවුනු කැකුළු පොට්ටුව
එක හුස්මකට විකසිත උනා

සලා මුවරඳ රේණු  තුඩ තුඩ
රස විලේ ස්වර'ගුළු ඇහැරුනා
පයතුඩින් අවදිව  හැඟුම් විහඟුන්
හිස් මුඳුනතත් සිඹ ඉගිලුනා

Feb 10, 2018

ඔබට ... මම... ආදරේ... නිසාම....!






අද වගේ දවසක්
හිතින් අමතක වේවිනම්
කිසිවක්ම සිදු නොවූ අයුරින්
මේ වගේ සිටින්නට හැකිනම්
ඇත්තටම ඔබ දිනුම් පැරදුනේ මා නම්....

මේ මහා නපුරු දවස්
ඉක්මනට ගෙවේයැයි සිතමින්
විඳවමින් විඳිමින් ගත කරන
මම දැන් මියෙන්නට ආසන්න
කාන්තාර කුසුමක්...

මහා දුරක ඉදන්  හරි පරිස්සමින්
රැගෙන ආ සුවඳ ගිලිහෙන්න නොදී
අමුණගෙන තුඩින්
තාම පෙර පුරුද්දට මඟ බලන
බල බලා හති වැටුන
කහ කිරිල්ලිය මම්..

ඔබේ දුක් සුසුම් ළඟ
ඔබ ළඟම රැදෙන්නට පැතුව මා
නොපවසා කිසිවක්ම
මේ තරම් දුරකටම විසිකලේ ඇයි කියා
කිසිදාක නොඅසමිය  ඔබෙන්  යලි...

ආදරය කියන්නේ බලා සිටීමනම්
මියෙන තුරු මඟ බලන්නට
ඉතින් මා සූදානම්...
ආදරය කියන්නේ පපුවට දැනෙන
මේ ගින්දරනම්
ඒ ගින්දරෙන් දැවී හළු වෙන්නට
ඉතින් මා සූදානම්...

 ඉතින් ,

මේ රිදුම් පිරිමදින්නට
ඔබේ එක දයාබර වදනක්
පමණක්ම ඇති නමුත්
ඔබට මා අමතකව ඇත්නම්
සිහිනයෙන් සිහිනයට
මැරි මැරී උපදින්න
මට වාරුවක් වේවී
මේ කඳුළු කවිකම් ....

Feb 8, 2018

ඔබ නැතුව ඔබ එක්ක !



ඔබ
ඉන්න
සෑම
තැන !

ඉතින්
දැන් ,

ඔබ
සෙවූ
මගෙ
සුවඳ !

Feb 6, 2018

නිහඬ වෙමි නිහඬ බව බිඳිනා තුරා...



නිහඬ වෙමි
නිහඬ බව
බිඳිනා තුරා...

මඟ බලමි
දෙඇස් නිදි
වරනා තුරා...

මතක් කරමි
කෙදිනක හෝ
අමතක වෙන තුරා....

නිහඬ වෙමි
නිහඬ බව
බිඳිනා තුරා...

Jan 30, 2018

විරාග රාගය !




ප්‍රේමයේ  අකල් හී සරය වැදී
අකලටම හිඳුන හිත්  දෑල නදී
නුඹෙ ලතෙන් සෙනෙන් කිරි වැදී
රහසේම අලුත් මල්  පිපෙනා හැටී

දාසියක් වගේ මගෙ ළඟම වැටී
ආලයේ තැලුම් පිරිමදින හැටී
නුඹෙ විසේකාර රණහංස තුඩූ
පයගිල්ල පවා ආදරෙන් ඉඹී

ඔය බඳේ පිපිණු මුඳු ගොමර පෙතී
ඇස් නිදා ඉද්දි මනැසේම  වදී
නිය තුඩින් ඇහරවා හැඟුම් කිතී
මල් සුවඳ තබා නුඹ යාවි ඇදී

මුණි දැහැන බිඳින අප්සරා සකී
නුඹ මගේ උනොත් ලෝකයම බනී
අපි පතා ආව හැටි මෙයයි බතී
මතු ආත්මයක මට වෙයන් පතී



විරාග රාගය කියන්නෙ මේ දවස්වල අලුතින් ඇහෙන ගීතයක්.අපූරු පද පෙලක්. හොද කටහඬවල් දෙකක අපූරු සුසංයෝගයක්.ඒ උනාට විරාග රාගය කිව්වම මට මතක් වෙන්නෙ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහයන්ව,අරවින්දව , සරෝජනීව, බතීව.එයාල මතක් උනාම ඉතින් කවිත් ලියවෙනවා නිරායාසයෙන්ම. ඉතින් මේ දැන් මේක ලිව්වේ.අඩුපාඩු හදලා පස්සෙ පෝස්ට් කරනවා කියලත් හිතුවා.පස්සෙ හිතුවා ඕනෙ නෑ මේක ආයෙම කප කප කොට කොට හදන්න මූඩ් එකකුත් නෑ.අඩුපාඩුවක් තිබුනොත් බලන අය කියන්නකො හදාගන්න.ආ.. අමතක උනානේ  විරාග රාගය ගැන විචාරයකුත් ගීතයත් අහන්න බලන්න පුලුවන්  මාතලන්ගේ බ්ලොග් එකට ගියානම්.එහෙත් ගිහින් බලලාම එන්න.

Jan 26, 2018

සඳලියේ නුඹ කෝ කොහේ !






දුරුත්තේ සඳ  ඇවිත් හිමිහිට
කොට්ටං කොල අස්සෙන් එබී එබී
ඇයි හිනාවෙන්නෙ මා එක්ක මේ හැටිම...
පැලේ පිල උඩ තනිවෙච්ච මට
උඹේ සුවඳ මේ හැටිම දුර බව
දැන දැනද  මේ තරමටම  සරදම...

පාලු දෙනිපෙත පවා අවදිව
නුඹ කොහේදැයි විමසන වෙලේ
ඉතින් මට තව නොකර ඔච්චම්
කියාපන් නුඹ කෝ කොහේ...

හල හලා මල් සුවඳ  සඳලිය
තාරුකා ඇහැරෙන වෙලේ
මගේ හිත මත සැතපියන්
මං තනිවෙලා මගෙ අසපුවේ...

Jan 23, 2018

ඔබ යන්නම යන්නම යනවානම් !


සඳමල පිපුණට තරු පොඩි දිලුනට
ලස්සන නෑ පෙරදා වගේ
පින්සර සෙනෙහස අහක බැලූ දා
අමාවකයි ඝන'දුරු අහසේ

මීඳුම ගැලුවට පිනි පොද වැටුනට
සිසිළක්  නෑ ඔබ ළඟ වාගේ
සැලමුතු පෙම් හිත උදුරන් ගිය දින
ගිනි කඳු දහසක් හිත ඇවිලේ

සිත සුව සදනට පිරිවර උන්නට
අගයක් නෑ මට ඒ උන්ගේ
ඔබ මා අතහැර වෙනතක ගිය ඒ
හිස් තැන පුරවනු බෑ ආයේ





Jan 21, 2018

මන්දහාසිනී !






නුඹෙ අඩැසි හීසර නෙත් කොනේ
සසැලෙනා හද බිතක්කන මගේ
නෙතු පියලි පියවෙන හැමවෙලේ
නූපුරක කිංකිණි ස්වර ඇසේ

අර ඈත සීතල හිම වනේ
ශුංගාර මල් ඇහැරෙන වෙලේ
සඳ කිනිත්තක තුඩැඟිලි  දිගේ
බඳ ඉහත්තේ හීඟඩු පිපේ

මන්දහාසිනී ඔය මත් දෙතොලේ
මනමාල මල් සිනා අතරේ
ළය බදා නුරාගිනි පහසේ
ඇවිලෙන්න අවුලුවා රහසේ

Jan 17, 2018

කියන්නකෝ !




ඔබ රිදවූ

ඔබ හැඬවූ

මගේ මුලු හිතම

වාරුකර ඔය විසල්

පපුවටම ,

මා සනසන තුරුම

ඔබ සැනසෙන තුරුම

මට ඔබේ උරහිසේ

හිස තියා හඬන්නට

ටිකක් ඉඩදෙනවාද....?

Jan 15, 2018

අහන්නකෝ !





අවාරේ උනත් පියාඹා ඇවිත්
හිත මත්තෙ  හිමිහිට වැහුවම
උණු උණුවෙ වැටෙන කඳුළක තෙත
මේ හැටිම ඝනකම් බව
සුදුරෙදි හොරෝ
උඹ දන්නේම නැතිද !

තුංග තුරු මුඳුනක
වහංවුන මලක් පෙති ඇරියම
පලාතම සුවඳ දෙන බව
බමරු මල් පෙති සිඹින බව
කහ කුරුල්ලෝ උඹට මම අමුතුවෙන්
කියාදෙන්නම ඕනෙද !

හිතකට හිතක් ඇලුනම
ඒ තරම් ඉක්මනට
ගලවන්න බැරි බව
අර දඟ කරන මොනර පැටික්කිට
කියා දෙන්නට කවුරුත්ම
නැද්ද හැබෑටම !

Jan 9, 2018

නපුරු විස කටුව !



ඇත්තමයි මං නපුරු විස කටුවක්
තිස්සේම ඇමිණි ඇමිණී
නුඹට දුක් දෙන !

එපාමයි කියා හිතෙන් උගුල්ලා
බලහත්කාරෙන්ම විසි කලද

එ' සැනින්

ඇවිත් පටලැවෙන නුඹත්
මට නොදෙවෙනි විස කටුවක්
පාඩුවේ ඉන්නම නොදෙන මගෙ හිතට !

Jan 7, 2018

කුළුඳුලේ ගිය කෝච්චි ගමන !




      අපේ පරම්පරාවේ අය කියන විදියට මං අත දරුවා කාලේ ඉදන්ම බස් ගමනා ගමනය ඇලජික් කෙනෙක්.ඒ හේතුව නිසාම පොඩි කාලේ කවුරුවත් මාව කොහේවත් අරන් යන්න කැමති නෑ.ඒ මොකද කියනවානම් බස් එකට නැගලා විනාඩි දහයක් යනකොටම මම හෝටල් අරින්න පටන් ගන්නවාලු.මට අවුරුදු දහයෙදී විතර මට මතකයි ඉන්ටර්සිටි බස් එකක ගාල්ලේ යන්න ගිහින් සීට් එකෙන් නැගිටලා බහින්න ඉස්සරහට එන විනාඩියෙත් බස් එක පුරාම වමනේ කලා.අන්තිමට තාත්තාට බස් එක හෝදන්න පවා සිද්ධ වුණා.ඉස්සර බස් එකක දුර ගමන , ට්‍රිප් එකක් එහෙම මාව එක්කන් යනවා කියන්නේ ගෙදර අයට යුද්දෙකට යනවා වගේ වැඩක් තමා. ෂොපින් බෑග් , දෙහි ගෙඩි , නාරං , නා නා ප්‍රකාර ටොෆී ජාති පුරවපු මල්ලක් මාත් එක්කම රෙඩි පිට උස්සන් යන්න ඕනෙ. දැන් කියලත් ඒකේ ලොකු වෙනසක් වෙලා නෑ. දැන්නම් කොහේ හරි යනවනම් පැය බාගෙකට විතර කලින් පෙත්තක් බීලා සූදානම් සරීරෙන් තමා යන්නේ.

අද ඉතින් මං මේ කියන්න ලෑස්ති වුණේ ඕවා නෙවෙයි.මම තනියම හා හා පුරා කියලා ගිය කෝච්චි අත්දැකීම ගැන ලියන්න.ඒකනම් මට කියන්නත් විලි ලැජ්ජයි වගේ. ඒත් ඔන්න ඔහෙ කියලා දාන්නම්කෝ.

පුංචිම පුංචි කාලේ අපේ ආච්චිලාගේ ගෙදර ( වේයන්ගොඩ ) දෙතුන් පාරක් කෝච්චියේ ගිහින් තියෙනවා ඇරෙන්න ඊට පස්සෙනම් මට කෝච්චියේ යන්න අවස්ථාවක් උදා වෙලාම නෑ. හැබැයි කෝච්චියක් දකින දකින වාරයක් පාසා අනේ මේකෙ යන්න තියෙනවානම් කියලා හිතනවා. කොහොමත් බස් එකට වඩානම් මම කෝච්චි ගමනට ආසයි.කෝච්චියේ යන්න වාසනාව නොතිබුනාට හූ කියාගෙන පීළි දිගේ ඇදෙන යකඩ යකාගේ දසුනනම් මට නුහුරු වුණේ නෑ. ඉස්කෝලෙ කොයි ගොඩනැගිල්ලේ දෙවෙනි තුන්වෙනි තට්ටුවට නැග්ගත් නිල්ම නිල් පාට මහ මුහුදත් , ගල්කිස්ස මහ හෝටලයත් ඊට මෙහාහින් දිවෙන රේල් පාරත් හරි අපූරුවට පේනවා.

ඉස්කෝලෙට වෙලා කෝච්චි දිහා බල බල හිටපු මට ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙලත් වසර ගානක් ගිහිල්ලා ඔන්න දවසක් උදාවුණා කෝච්චියක යන්න. ඒ මගෙ එකම මල්ලීට පිං සිද්ධ වෙන්න. ඒ කොහොමද කියනවනම් එයා කුළුඳුලේම හොයා ගත්ත ගෑණු ළමයා අම්මාගේ බඩේ ඉදන්ම කෝච්චියේ කරක් ගහපු කෙනෙක්.එයාට නිකන් කෝච්චියත් ගෙදර වගේ හුරු පුරුදු තැනක්.ගම ගනේමුල්ල ස්ටේශන් එක කිට්ටුවම.ඉස්කෝලෙ කොල්ලුපිටියේ  Methodist Collage එක. මේ දෙන්නගේ ප්‍රේමයට සපෝටර් වුණේ මල්ලිගේ පොඩි අක්කා වෙච්ච මේ මම. මල්ලීත් මාත් අතර මහා ලොකු වයස් පරතරයක් නැති නිසාමද මංද අපි හිටියේ හොද යාළුවෝ වගේ. අපි අතර රහස් තිබුණේ නෑ මොනවා කලත් මට ඇවිත් කියන සිරිතක් මල්ලිට තිබුණා. මෙයා ඔය එයා වෙනුවෙන්ම ගත්තා කියලා එයාට ගිහින් දුන්න තෑගි කන්දරාවෙන් බාගයකම හැබෑ උරුමක්කාරී මම කියලවත් , ඒ ගත්ත තරමක් තෑගි ගත්තේ මගේ වියදමින් කියලත් මම තාම කාටවත්ම කියලා නෑ. ඒකත් මම මතක ඇතුවම කියන්න ඕනෙ.

ඉතිං මේ ගෑණු ළමයව මට පෙන්නන්න මල්ලිට ලොකු උවමනාවක් තිබුණ. එයා කොහොම හරි ඒකට ඉඩ ප්‍රස්ථාවකුත් හදා ගත්ත මාවත් කැන්ද ගෙන මනමාළි බලන්න යන්න. පොඩි පහේ දුරකටත් නෙවේ ගනේමුල්ලටම.පිටකොටුවට බස් එකෙ ගිහින් එතන ඉදන් කෝච්චියේ ගනේමුල්ලට යමු කියලා මල්ලි කිව්ව. ඒකනම් මට මාර හැපී කතාවක් වුණා. ඒ දවස්වල මේ හුට පට දන්නේ නැති නිසා ගජබින්න ගොඩාක් ගෙදරට අත ඇරලා තමා මල්ලි මාව ගෙදරින් එලියට ගත්තෙ.

ඔන්න දැන් අපි කොටුවට ඇවිල්ලා ස්ටේශන් එක පැත්තට ආවා. මල්ලි ගිහින් ටිකට් එහෙමත් අරන් ආවා.අපි ඇතුලටත් ගියා.අපි ඇතුල් වෙනකොටම පෙරවරු කීයටද මංද ( වෙලාව මතක නෑ ) රඹුක්කන බලා පිටත් වේන දුම්රිය විනාඩි විස්සක් ප්‍රමාදයි කියල යකඩ කටින් මහා සද්දෙට කිව්ව.

" නොදෝමකිං " කියල මල්ලි කිව්වම තමා මම දන්නෙ ඒ අපි යන්න ඉන්න කෝච්චිය කියල.විස්සයි කිව්වට මොකද විනඩි හතලිහක්ම අරගෙන කෝච්චිය තුන් වෙනි වේදිකාවට ආව. වේදිකාවේ නගින්න බලාගෙන සෑහෙන සෙනගකුත් හිටිය. " සම හරක් " කෝච්චිය නවත්තන්නත් කලින් සීට් එකක් ලබාගන්න තියෙන ආසාවට ජීවිතේ පවා පරදුවට තියලා කරන සෙල්ලම මම කට ඇරගෙන බලන් හිටිය.කෝච්චිය නැවැත්තුවාට පස්සෙ මල්ලී මාවත් ඇදගෙන ගිහින් පෙට්ටියකට ගොඩ කලා. යාන්තං ඉඩ තියෙන තැනක් බලලා මල්ලි මාව වාඩි කලා. එයා දොර ගාව කුලුණකට හේත්තු වුණා. උන්දැටනම් කෝච්චි ගමන හොදට පුරුදු පාටයි.අවුරුදු වලින්ම ගත්තොත් හරියටම අවුරුදු 15 කට නැත්තම් 16 කට විතර පස්සෙ කෝච්චියකට ගොඩ වැදුණ මමනම් ඹමරෙ වගේ කැරකි කැරකි සිරි නැරඹුවා.ඔහොම ගිහින් ගමනාන්තය වෙච්ච ගනේමුල්ලෙන් අපි බැහැගත්ත. අර ගෑණු දැරිවි ( දැන් මගේ ආදරණීය නෑනන්ඩි ) අපිව පිලිගන්න ස්ටේශමට ඇවිල්ල හිටිය. අපි දැන අදුන ගෙන ආගිය කතා කතා කරලා පැය දෙක තුනක් ගත කරලා ආපහු කොටුවට කෝච්චියෙන් එන්න පිටත් වුණා.මේ එන ගමනෙදී මල්ලි වෙනත් වැඩකට යාමට මරදානෙන් බහින බවත් එතැන් සිට මා තනිවම ආ යුතු බවත් මම කලින්ම දැනගෙන හිටිය. ඒ කාලෙ මෙහෙම චාන්ස් මට වැදෙන්නෙ බොහොම කලාතුරකින් නිසා මම හිටියේ සන්තෝසේ බැරුව.ඒ වෙද්දි මටත් ඔය කොලු පැටියෙක් එහෙම හිටියනම් සන්තෝසේ තව ඩබල් වෙනවා.මම ඉතින් පෙම්වතියෙක් වුණේ අපේ මල්ලිගෙ ආදර කතාවට සෑහෙන්න උදව් කරලා එහෙම පරිනත වුනාට පස්සෙ.

ඔන්න මරදානෙදී මගේ අතට ටිකට් එකත් දීලා මල්ලි කෝච්චියෙන් බැස්සා.

" ස්ටෙශන් එකෙන් එලියට ගිය ගමන් 100 බස් පෝලිමට තියෙනවා.... නැලවි නැලවි ඉන්නේ නැතුව තියෙන බස් එකක නැගල ඉක්මනට ගෙදර යනව හොදේ...... "

ඔන්න පේනවද දැන් මෙයාගෙ කතාව නිකන් හරියට මං මුගේ ඇගේ බලෙන් එල්ලිලා ආවා වගේ.

 හරී හරී මම දන්නවා ගානට යන්න....

මමත් එහෙම කියලා චන්ඩියා වගේ කොටුවට ආව. අපොයි කෝච්චිය පැද්දි පැද්දි ඇවිත් නැවැත්තුවේ 8 නැත්තන් 9 වේදිකාවේ. එතන ඉදලත් පිටවීමේ දොරටුවකට තව කෝච්චියක එන්න ඕනෙ. විනාඩි 10 ක් විතර අරන් මම ඒ මග නැළවි නැළවි ලැසි ගමනින් ආව. ඇවිත් පිටවෙන දොරටුවක පෝළිමකට කිට්ටු වුණා.මට ඉස්සරහින් යන හැමෝම එතන ඉන්න කෙනෙකුට ටිකට් එක දීල තමා එළියට යන්නෙ. මට පේන විදියට ටිකට් එක නොපෙන්නා එලියට යෑම බොරු. කෝ මගේ ටිකට් එක....... හුටා....... මට දෙවියෝ බුදුන් සිහිවුනා...... මල්ලි බහිද්දී මගේ අතේ තිබ්බ ටිකට් එක මෙතනට ඇවිදන් එද්දි මම රේල් පාරට විසි කරා කියල මට මතක් වුණා.... අනේ දෙවියනේ මම ඉවරයි.... මාව සට සට ගාල ගැහෙන්න ගත්ත...මගේ පිටි පස්සෙ හිටපු අය මාව තල්ලු කරගෙන ඉස්සරහට යද්දි මම එහෙමම ආ පස්සට වුණා. දඩි බිඩි ගාලා ෆෝන් එක හොයලා මල්ලිට කෝල් එකක් ගත්ත.


අනේ මල්ලි මාර වැඩේ ... මෙතනින් එළියට යන හැමෝගෙම ටිකට් බලනව...

 ඔව් ඉතින්... බලන නිසා තමා හලෝ මම තමුසෙගෙ ටිකට් එක දීල ආවෙ අතට...

 අයියෝ මල්ලි මම ඒක රේල් පාරට විසි කලා... ඔයා නිකමටවත් මට කිව්වෙ නෑනේ ඕක ඕන වෙනව කියල...

 අනේ යකෝ මෙහෙමත් වැස්සියෙක්... එක ඉතින් මම අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙද ? .....

 ඉහි... ඉහි... මං කවද කෝච්චියේ ගිහිල්ලද හලෝ... තමුසෙ මාව දැනුවත් කලේ නැත්තෙ ඇයි...?

 ආපෝ වැඩක් නෑ... වැඩක් නෑ... සාමාන්‍ය දැනීම බිංදුවයි.. දැන් ඉතින් නාහෙන් අඩන්නේ නැතුව ඉන්නවා පොඩ්ඩක්...

 පොඩ්ඩක් කිව්වේ කොච්චර වෙලාද..? මම කීයටට හරි එනකන් ඉන්නවා...

එහෙම කියල මල්ලි ෆෝන් එක කට් කලා එහෙම කිව්වට එයා පුලුවන් ඉක්මනට එන බව මම දන්නවා.මම නැවතුන තැන එහෙමම බිරාන්ත වෙලා නැවතිලා බලන් හිටිය.කෑ ගහලා අඩන්න පුලුවන්නම් ඒ වෙලාවේ මම හිතේ හැටියට අඩනවා. එතනින් යන හැමෝම මගේ දිහා දෙපාරක් බල බල යන බවත් මට තෙරුනා. ඒක තවත් ප්‍රශ්නයක් වේවි කියල හිතුන නිසා මම පුලුවන් තරම් සාමාන්‍ය විදියට ඉන්න උත්සහ කලා.

 ඔය ළමය මොකද.... ඇයි මෙතන ඉන්නෙ... කොහාට යන්නද ඉන්නෙ....?

කණ ළගින්ම ඇහුන ඒ හඩින් මාව තක්බීර් වුණා.අර ටිකට් එකතු කර කර හිටපු මනුස්සයා තමා මගේ ළගට ඇවිත් එහෙම ඇහුවේ.ඒක අහපු තාලෙට හිර කරගෙන හිටපු කඳුළු අමු අමුවේ වැක්කෙරෙන්න ගත්ත. ඒ මනුස්සයත් පොඩ්ඩක් කලබල වුණා ඒක දැකල.

 ඇයි ළමයා මොකක්ද ප්‍රශ්නේ...?

ඉස්සෙල්ලට වැඩිය නිවුණු හඩකින් එයා එහෙම ඇහුව. බොරු කියන්න දෙයක් නැහැනෙ මම සිද්ද වෙච්ච දෙ එයාට කිව්ව.ඒක අහල ඒ මනුස්සය මගේ උඩ ඉදන් පල්ලෙහාට දෙතුන් පාරක්ම බැලුවා.

 ඔය ළමයට වයස කීයද ?

 විසිතුනයි

 අවුරුදු විසිතුනක් වෙලත් දන්නේ නද්ද කෝච්චියක යන එනකොට ටිකට් එක පරිස්සම් කරගනන් ඕනෙ කියල... හා.. හා... දැන් ඔය කඳුළු පිහිදගෙන එලියට යන්න... බොරුවක් නොකරන බව තෙරෙන නිසා යන්න දෙන්නෙ... නැත්තන් පොලිසීයට ගෙනියන්න වටින්නෙ.. දැන් ඉක්මනට යන්න තව අය දැක්කොත් මටත් ප්‍රශ්නයක් වෙයි...

මම ඒ මනුස්සයට ස්තූති කියල පණ කඩාගෙන එලියට දිව්වා මොරටුව බස් එකකට නැගල වාඩිවෙලා තම සිහි එළව ගත්තෙ.ඊට පස්සේ මල්ලිට කෝල් කරල විස්තරේ කිව්ව. එයා ආයෙම මට බැන බැන හැරිල ගියා.

ඔන්න ඔය විදියටා තමා මගේ කුළුඳුල් කෝච්චි ගමන හමාර උනේ.අදටත් ඕක මතක් කර කර කට්ටිය ඕනම සභාවකදි මාව බයිට් එකට ගන්නව.ඒ වෙලවට මට එන කේන්තිය... අම්මෝ කියලා වැඩක් නෑ.



 ( ම්ම්ම්ම්ම් ඉතින් කට්ටිය කියෙව්වනේ එහෙනම් මේක.. කලින් කියවපු අයත් ඇති  ඉතින් මොකද මේ පරණ පෝස්ට් එකක් තමා ආයෙ දැම්මේ.මේ ලඟදි ආපහු ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ කෝච්චි ගමනක් ගිය නිසා කට්ටිය මේක මතක් කලා.ආයෙත් අලුතින් මුකුත් ලියන්න මූඩ් නෑ නෑ වගේ  තේරෙනවා එහෙමයි කියලා මේක පාලුවට යන්න දෙන්න බෑනේ. ඒ නිසා ඔන්න මේක දැම්මා )

Jan 3, 2018

සිරකාරී !







ඉතින්
ඒ මා කෑගසා
හැඬිය යුතු මොහොතකි

අතට අසුවන සියල්ල
පොලවේ ගැසිය යුතු  තැනකි

ගලා යන හැම දු'කඳුළකින්ම
ඔබට දමා ගැසිය යුතු මොහොතකි

ඔබේ රුදු වදන් යලි යලිදු
සිහිපත් කර හුස්ම
හිර කර ගත යුතු තැනකි

අවසන
ඔය ළයෙහිම හිස හොවා
නිවී සැනසිය  යුතු ඇසිල්ලකි

ඉතින්
එකී සියල්ල අහිමි වූ තැන
මා උමතු විය යුතු
මේ ඉකිය සිරවී හුස්ම නැවතිය යුතු !