සඳට බැළුම් හෙලූ අය

සඳවතී මං

My photo
රෑ අහස එළිකරන... සිත් අහස සරසවන... තරුවකට පෙම් බඳින... සොඳුරු සඳවතිය .... මං...

Jul 20, 2018

In your arms !


අල්වා දෝතින්ම
දෙ'උරහිස් මුඳුව
තුරුලු කරගෙන පපුවටම
තවරද්දි ඔය දෙතොල්
සීරුවට නලළ....

හිරිවැටුනු කේශ නාලිකාවකට
ගිනියම්ව ලේ පිරෙන
ඉ'සියුම්ම හඬ
මට මතක් කරන්නේම
මම ඔබට ආදරේ වග...

Jul 13, 2018

දැවෙමි තැවෙමි !





ප්‍රේමය
මියැදෙන්නට පෙර
හදවතට
ගිනි තබමි

මේ අවසාන සිහි කැඳවීම ඔබට....

කරුණාකර ,

ඉවත් වන්න
මතක
වහා ගිනි
ඇවිළෙන සුළුය

Jul 9, 2018

In This Moment !




මේ කවුළු ඇ'සඟින්
අර පේන අවකාශයේ
කොහේ හරි...කොහේ හරි
ඔබේ සුවඳත් ඇතී...

කොන්ක්‍රීට් තුංග තුරු
හිස් මුඳුන් සිඹ සිඹ
හමන මේ පවන් රොඳ
ඒ සුවඳ ගෙන වඩී...

හිස් අතින් ඇවිත් හිස්
අතින් යන තැනක හිඳ
එකම එක හුස්මක්ව
සෙමෙන් පවනේ වෙලී...

අන්න අර පේන දුර
ඈතකම සැඟවෙන්න
මතක පිටු ඉර ඉරා
කවුළුවෙන් විසුරමී...

Jul 8, 2018

ඉසුරුමුණියේ මගබලන්නා !




තිසා වැව ළඟ කලා වැව ළඟ අපේ සෙනෙහස දෝරෙ ගැලුවා
රුවන් වැලි මහ සෑය වැදගෙන හමන පවනත් අසිරි සැලුවා
වණ උයන්වල මල් උයන්වල විහඟනුත් පෙම් කතා ඇහුවා
හිටි ගමන් නුඹ මටත් රහසෙම ඇස් වලින් මගෙ වහං වූවා

වාසලේ රජ අසරුවෙකි මා නුඹයි මම පෙම් කරපු මාලා
මේ තරම් පෙම් කරපු මගෙ හිත කියන් කොහොමද ගියේ දාලා
නැගී තුරගෙකු පිටේ සෙව්වෙමි ගම් නියම් ගම් පීර පීරා
ඉසුරුමුණියේ පොකුණ ළඟ දිය පොදක් බිව්වෙමි වාඩි වීලා

මඟුල් උයනේ තුරු හිසක් යට නුඹේ සිනහව රාව නැගුනා
ගැස්සිලා මම බලනකොට නුඹ ම' මිතුරු සාලිය එක්ක හිටියා
හොවාගෙන ඔහු නුඹව උකුලේ නුඹට ආදර කතා කිව්වා
නුඹට පෙම් කල මගේ හදවත ගල් වෙලා ගල් කුළක රැදුනා

ලෝකයම අද කතා වෙන්නේ යුවල ළඟ ඇති මහ පෙමක්
මිසක් කවුරුත් දන්නෙ නෑ ගල් කුළක මං විදිනා දුකක්
කමක් නෑ මං කියන්නෑ ලෝකයට නුඹ ගැන කිසි දොසක්
අපේ පෙම හදවතේ ගුලි කොට මග බලමි තව කප් සියක්

Jun 27, 2018

ඒ ඇස් !


මට උගන්නන්න
ඔය ඇස් දිහා
හරි කෙලින් බලන හැටි
මට කියාදෙන්න
මත් නොවී ඉන්න හැටි
ඔය ඇස් ළඟ....

ඔය ඇස් ගැනම
කවි ලියන්න හිතෙන එක
ඔය ඇස් ම
හැම තිස්සෙම මට
මතක් වෙන එක ගැන
මට කියා දෙන්න
නතර කරගන්න...

අනේ අහන්න..

ඔයාට පුලුවන්ද
ඔය ඇස් වලින්
මට බලහත්කාර කම්
කරන එක නවත්තන්න....



අරූගේ බ්ලොග් එකට ලියපු කමෙන්ට් එකකි .

Jun 20, 2018

සීතාවක්ව !



හිම වගේ හීතලයි
මේ වංකගිරි වනේ
රාවණා නුඹ කොහිද
මට තනිය දැනේ
කුදලාන ඇවිත් මා
වංහ කෙරුවට ලෙනේ
ඇස් දෙකෙන් ගලන්නෙම
ඔය හිතේ ඇති සෙනේ

රාව
ණා නුඹට ඇති චෝදනා බරපතලයි
ඉතිහාසේ පුරා නුඹෙ නමට කලු කැළලයි
ලෝකෙටම පේන්නේ නුඹෙ සළෙල කමමයි
ඒත් මං දැක්කෙ නුඹෙ ඇස් දෙකේ පෙම මයි

ඇල්ලුවේ නැති
උනත් අතින්වත් අත
ඇස් වලින් බදාගත්තම
මගේ හිත
දන්නවා උනත් අපි
අපිට අයිති නැත
සැලෙනවා රාමාට
බැඳුනු පතිවත

රාවණා  නුඹෙ නපුර මගෙ ළඟදි කීකරුයි
ඒ නිසාමද මංද මමත් හරි ළෙංගතුයි
ප්‍රේමයේ  පැහැය බොඳ උනත්  ඇස් දිස්න දෙයි
රාමාව අමතකව යාවිදෝ  බය හිතෙයි

එකම එක රැයක්වත්
නුඹේ ඔය සද්දන්ත
පපුතුරේ කොහේ හරි
හීතලට ගුලි වෙන්න
ඉඩක් නොතියම ඉතින්
සිහගිරට ගිනි තිබ්බ
උන් දන්නවද  නුඹේ
පිරිමි කම මං දැක්ක


රාවණා නුඹේ ඇස් මට කිව්ව පෙම් කතා
සත්තමයි පපුතුරේ සඟව ගන්නම් සදා
ගතින් සිල් නොබින්ඳට හිතේ සිල් බිඳි නිසා
රාමාගේ අග්නියෙන් බේරෙන්න බෑ තමා

Jun 13, 2018

නාරී !



ස්වේත පංකජ කැකුලු පෙති අග
තවරලා හසඟන තුඩූ
නග්න සානුව දෙපස හෙමිහිට
උස් පහත් වෙන ඒ කඳූ

පහල සීතල ගලා හැලෙනා
නිම්නයේ හරි මැද තැනූ
සිගිති පොකුණකි නොරැදි මුත් දිය
දිව'ග මත අම මී පිරූ

මදාරා මල් සුවඳ මුවරද දෙතොල්
පහසින් කිති කැවූ
ගුල්ම වන ගැබ පිපිණු කටරොලු මලකි
දුටුවන් දණ නැමූ

පිරුණු ඇත් දළ පැහැය පිරි දඟ
යුග්ම මත ඔකඳව තුණූ

යහන් සදනා විටෙක හිමි හට
වෙසඟනක වේසය ගත යුතූ

Jun 11, 2018

Goodbye Forever !




කඩා වැටෙනකොට රෑ අහසකින් තනි තරුව
දවස් කොයි තරම් වෙද ඔබ ගැනම නිදි වැරුව
කියන්නට බැ‍රි උනත් සෙනෙහසම හිත දැරුව
නුඹ දන්නෙ නෑ නුඹයි මගෙ අහසෙ හඳ පලුව

මහාමේරුව වගේ නොසෙල් වෙන ගල් හිතට
මහද සෙනෙහසේ කැටයම කැපුවෙ සුරුවමට
නොතිබුනත් ළතෙන් හැඟුමක් හිතේ මගෙ නමට
මේ කවත් ලියන්නේ සත්තමයි නුඹෙ නමට

වචනයෙන් වචනයට අල්ල ගෙන කොනක්
හැමදාම පහුරු ගෑවම එකම තැනක්
ආදරේ උනත් වෙනවලු විටෙක වසක්
දන්නවද මට තියෙන්නෙත් පුංචි හිතක්

හඳට තනි රකිද්දි ළඟ ඉදන් තරු ඇසක්
බලන් හිටියා මමත් රෑ අහස වරු ගනන්
මගේ නොවුනත් හිතට දැනුනෙ නෑ ඒ වගක්
මුලු අහස පුරා මම හෙව්වෙ එක ඇස් දෙකක්

එකම ඉත්තක වැහුව කුරුල්ලන් නොවු පවට
නුඹට මා මට නුඹව නොතේරෙන තැන් එමට
ඉතින් තව ළඟට වී හිත් රිදවගෙන කුමට
ලෙහන්නම් හිතේ බැමි ඉගිල්ලෙනු මැන දුරට
 

Jun 7, 2018

කවි ලිව්වා මදෑ !

හම්මේ .... බ්ලොග් එකට මුකුත් නොලියා ඔන්න දවස් දහයකුත් වෙන්න එනවා.පහුගිය දවස් ටිකම හරිම බිසී වෙලා හිටියේ.යාන්තං බ්ලොග් වලට එබිලා යනවා මිසක් හරියකට කියවන්නවත් කමෙන්ට් කරන්නවත් බැරි උනා.පහුගිය සුමානේ දවස් හතරක්ම ගෙවුනේ එකම ළඟ යෙදුන යාලු මිත්තරයෝ දෙන්නෙකුගේ ගෙවල් වල බණක් දානයක් සහ පිරිතක් දානයක් එක්ක.වැඩ කරලා නිදි මරලා සන්තෝසේ බැරුවා.

කොහොම හරි ඔය හැම තැනම  අතුරුපස අංශය තමා අපිට බාර උනේ. අපි කිව්වේ මමයි සත්තලනුයි සහ අපි දෙන්නා වගේම හරිම සෝයි කපල් එකක්.බාර උනේ කිව්වට ඉතින් මේක මේ අපි හතර දෙනා ඉල්ලගෙන කන වැඩක්.ඔය දාන මාන දෙන්න කලින් සාකච්චා වට වලදී අපිම තමා ඉදිරිපත් කරන්නේ අනේ ඔය හැම තැනම දෙන අයිස්කිරිමයි චොර කරපු ෆෘට් සැලඩුයි එහෙමත් නැත්තන් කිරියි පැනියි නැතුව වෙන මොනා හරි කරමු කියල.ඊට පස්සේ ඉතින් ආ... එහෙනම් උඹලා කරපල්ලකෝ කියලා අපිට බාර දුන්න වැඩේ ගොඩ දාපු විදිය තමා ඔන්න ඔය පල්ලෙහා පින්තූර වල තියෙන්නේ.ගෙවල් දෙකේම දාන වලට අපි ඔන්න ඔහොම  අපිට පුලුවන් ආකාරයට පොඩි හැඩ වැඩ ටිකක් දාලා ලස්සනට පිරිසිදුවට ප්‍රියමනාප තාලෙට කාගෙත් බඩ කට පිරෙන්නම හිතේ හැටියට පලතුරු දුන්නා.

ඔන්න බලන්න පින්වතුනි මට ලියන කලාව විතරක් නෙවෙයි කපන කලාවත් පෝ.....ඩ්ඩක් වෙන්න පිහිටලා තියෙනවා හැඩැයි නේද ?

ආ... අමතක උනා නොවැ කියන්න මේ  සේරම පින්තූර වල ක්‍රෙඩිට් එක සත්තලන්ට හොදේ.

























May 29, 2018

හිත රිදුනා විතරමයි !





සැරින් සැරේ 
තට්ටු කරන්නෙපා ඔහොම
හිතට,

බලන් ඉඳලා බැරිම තැන
ඉබි යතුරු දැම්ම විතරයි
දොරට.....

May 27, 2018

නුඹ වගෙම මමත් මේ දැනුත් මඟ බලනවා !



පැල් බැඳන් වැහි කුමරි නුඹේ දුක අහනවා
කල් පනා අතීතෙක මටත් දුක 
දැනෙනවා
නිල් කුඩේ තුරුලකට එන්න හිත හඬනවා
මල් සුවඳ මා නමින් නුඹේ ලඟ තබනවා.....

                          - දුමී -



කල් බලා වහින වැහි මතක සුව ගෙනෙනවා
මල් තුහින මේ දැනුත් කම්මුලක් සිඹිනවා

විල් තෙරේ විහඟනුත් නුඹ ගැනම අහනවා
 

නිල් කුඩේ යට තවම නුඹට ඉඩ තියෙනවා

                  - සොඳුරු සඳවතී -

May 24, 2018

මේ මනමාල මල් පිපෙන සමයයි !





එකින් එක හිස
ඇඟිලි තුඩගින් ඇඳ,
යා කරමි එකිනෙක
උපන් ලප දාහතරක්,

ඉර මුදුන් වන
මහා දවල් එළියක,
සැනින් එසැණින්
පැතිරෙයි,
ලා පැහැති අඳුරක්,

 - රයිටර් -





රෝම කූපයක් කූපයක් පාසා
සිහින් හීගඩු නංවන
පොපියන කේශ නාලිකාවක
මනමාල මල් පිපින...

ගිනි ගහන මද්දහනට පවා
හරි ලැජ්ජා හිතෙන
සැනෙන් එ'සැනින් ඉර නිවා
අකුණක් දෙකක් පුපුරා යන.....

 - සොඳුරු සඳවතී -

May 19, 2018

වැහි පබළු සැලී







මේ වැස්ස මොහොතට නවතන්න
අන්න අර වංගුවෙන් හරවන්න
මතකයේ අකුණකට බිලි වෙන්න
දැන් ඉතින් නොහැකි බව සලකන්න

ප්‍රේමයේ කමටහන් ඔබ දුන්න
සීරුවට ළැම බෙයද  සිපගන්න
ඒ උනත් මේ ටිකත් අහගන්න
අන්න අර හංදියෙදි ඇහැරෙන්න

කමක් නෑ තව ටිකක් ළං වෙන්න
ඉහිරිච්ච වැහි පබළු ඇහිදින්න
අරුංගල් දාරයට අමුණන්න
ඔන්න නැවතුම ළඟයි හැරයන්න

අඩ සඳට හාදුවක් තවරන්න
තිලකයෙන් හරි අඩක් ඔබ ගන්න
කොකුම් නම් එපා බොඳකරලන්න
ඉතින් අවසරයි දැන් නික්මෙන්න

May 16, 2018

මමයි ඒ බඹරින්දු කඩුපුලට පෙම් බැන්ද !




අහම්බෙන් නිදි බිඳුණු වෙලාවක නෙත ගැටුණු
සුවඳින්ම ඇතුලු හද ගැඹුරටම ගිනි තබපු
ලෝකෙටම හොර රහසෙ අඳුරු රැය විනිවිදපු
නුඹද ඒ මල උදා ස්වයං වරයෙදි නොදුටු

සඳත් මල්වර රෑක විදා පෙති රහසේ
මුදත් මල් මකරන්ද නොපෑහී පහසේ
හෙටත් නුඹ පිපේනම් මෙතන මේ වාගේ
මටත් පුලුවන් ඉතින් නො'නිදන්න ආයේ

රාත්‍රිය නො'යිඳුල්ම පිනි ඉහින මානේ
පිපී සැලෙනා අරුම හිනැහෙමින්  සිතුසේ
රසඳුනක් නොවී තව කිසිවෙකුට ආයේ
තුරුල්ලට වරෙන් දැන් මැණික නුඹ මාගේ

සඳේ රැස් කැරැල්ලෙන් නුඹ මුවා කරලමී
කදෝකිමි ඇසකිනුත් නුඹේ රුව සඟවමී
දහක් කුසු
න්ට ලොබ බැන්ද සිත මුදවමී
නෑඹුල්ම මලක පෙති දෝතින්ම සිපගමී

May 12, 2018

කුසුම මොටද ළන් වී රොන් ගන්න බැරී !


                                                          
                                                       

සමනළයෙකුට
බමරෙකුට
කැකුළු පෙත්තක්
ඉඹින්නවත් බැරි

කුඩ මසෙකුට
ඉස්ගෙඩියෙකුට
හෙවනැල්ලෙවත්
සිහිලක් නැති

          *

          *
          *

 නෙළුමක් උනත් මොන එහෙකටද
 මේ හැටිම උඩ ගිය ...

         




                   

                                          ( photo credit - Achala herath )






ඇස් කතා කරනවා !








ඇත්තටම කවුද ඔය ඇස් දෙකේ
මනමාල පාට ඔය තරමටම
තැවරුවේ...

මගේ සිල් බිඳින්නට නුඹේ ඔය
ඇස් දෙකට කියාපන් කවුරුන්ද
පැවරුවේ ....

May 9, 2018

සොඳුරිය !





මේ
හෙන ගගහා පතිතවන
කල්පා'වසාන වරුසාවට
ප්‍රේමයයැයි
නොකියන්න..

ඔය
නෙතු ඉහත්තාවේ
රැඳී නොරැඳී දිලෙන
එකම කඳුළට
ප්‍රේමයයැයි පවසන්න .

May 5, 2018

ආදරය තරහ වී ගිය දුරක් !

සද එළිය වගේ ඇවිදින්
හද නොපැතු දිනෙක රහසින්
බැස නොයනු මා සිත් අහසින්
අත පොවනු නොහැකි දුරකින්....

ඉතින් කියන්න...දවසට එකම එක පාරක් හරි මාව මතක් වෙනවද...? මගේ හිනා හඬක් ... මගේ කතාවක් නැතුව ඔයාට පාලුවක් දැනෙනවද....මම වගේම හිතින් ඔයත් අඬනවද.... ඉතින් ඒවා එහෙනම් මාව අතහැරල ගියාට ඔයාගේ හිතට සැනසීමක් නෑ නේද...? ඔයා අහනව මගෙන්  මම ඇත්තටම ඔයාට ආදරේද කියල.මම ඒකට ඔයාට උත්තරයක් නොදී ප්‍රශ්නයක්ම අහන්නද...? ඇත්තට නැතුව බොරුවටත් ආදරේ කරන්න පුලුවන්ද... ම්ම්හ්හ්... ඔයා උත්තර දෙන එකක් නෑ.ඔව් පුලුවන් ඇති එහෙම කරන අයත් ඇති.ඒත් ආදරේට බොරු කරන්න මම දන්නෙ නෑ... මට බොරු කරන්න උවමනාවකුත් නෑ...ආදරේ කියන්නම ඕනෙ දෙයක්ද.... ඇයි ඒක දැනෙන්න හැඟෙන්න බැරිද...

මම විශ්වාස කරනව  ඔයා මට කොච්චර නපුරුකම් කලත්  ඔය හිතේ කොහේ හරි තැනක මම ඇති කියල.මේ නපුරු කම් ඒ ආදරේ නිසාමත් වෙන්න ඇති.සමහර විට මට මේ හිතෙන දේවල් එහෙම නොවෙන්නත් පුලුවන්.ඒත් කමක් නෑ... මම ඔයාගෙන් ගොඩක් දෙවල් කොහොමත් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ නෑ.එහෙමයි කියල මගේ හිතේ ඔයාට තියෙන තැන පොඩ්ඩක්වත් එහා මෙහා වෙන්නත් මම ඉඩ තියන්නෙ නෑ.

 ඉතින් ඔබ නොදන්නවා මුත් මම ඔබට සෙනෙහෙවන්තයි මහ හුඟක්...ඒ නිසා අහන්න....








මුතු හැදෙන තුරා මුතු බෙල්ලෙකු මෙන්
දුක ළයේ තබාගෙන හිටියා මං
මං නැතිව ගියත් යම් දිනක ඉතින්
ඒ මුතු ඇට දිය යට නිදන බැවින්
ගෙනියන්න ඇවිත් ඔබ එනවානම්
මට අයිති නොවෙයි ඒ ඔබට තරම්...

 ඔයා නිසා මගේ ඇස් වලින් කොච්චරක් කඳුළු වැටිල තියෙනවද කියල ඇත්තටම ඔයා දන්නෙ නෑ. ඔව් ඔයාට වැඩකුත් නෑ.ඔයාගේ නපුරු රළු වචන ළඟදි ඔයාගේ දරුණු ප්‍රතික්ශේප කිරීම් ළඟදි මගේ ඇස් වලට උණන  කඳුළුවලට නිදහසේ ගලාගෙන යන්න දෙන්න බැරි තරමට මම අසරණ වෙද්දි මගේ හිතට දැනෙන  වේදනාව කවදාවත්ම ඔයා තේරුම් ගන්න එකක් නෑ.පොඩ්ඩ බැරි වෙද්දි ඔයාට ළං වෙන්න තියෙන  හැම මඟක්ම අහුරන එක  දැන් ඔයාට පුරුද්දකට ගිහිල්ල.දන්නවද... මට දැන් අඬන්න කඳුළුත් නැති තරම්.

ඉතින් මම නැති එක ඔයාට සතුටක්නම්.... කමක් නෑ මේ දුක මං ළඟම තිබුනාදෙන්.



පවනට මුමුණා ලොවට කියන්නද
නුඹ මා ගෙන ගිය දුරක තරම්
ආපසු එන්නට බැරි දුර ඈතක 
යන මට හමුවේදෝ නුඹ කෙදිනක..

කාලයක් තිබුන මට ඔයා එක්ක කතා නොකර ඔයා ගැන හොයා නොබලා පැයක් දෙකක්වත් ඉවසන්න බැරි.එතකොට ඔයා මාව ගනන් ගත්තේම නෑ. ඔයාගේ ඒ දරුණු ප්‍රතික්ශේප කිරීම ළඟ මම  විඳපු දුක ඔයාට කවදාවත්ම තේරෙන එකක් නෑ.අද ඔයාගේ මඟහැරීම් අත්හැරීම් ළඟ හිතින් මොන තරම් හැඬුවත් පිටින් මේ තරම් සංසුන්ව මට ඉන්න පුලුවන් වෙලා තියෙන්නෙත් අතීතයේ ඔයා උගන්නපු ඒ පාඩම් වලින්මයි.ඔයාට කතා කරන්න  ඔයාට මැසේජ් එකක් දාන්න ඉස්සර වෙන මගේ අත මගේ හිත මම අමාරුවෙන් නතර කරගන්නව.ඒ තව දුරටත් ඔබේ අකමැත්තෙන් ඔබට වදයක් වෙන්න මට ඕන නැති නිසා.

කොච්චර මට ඔයාව ඕන උනත් ආයෙ එන්න කියන්නෑ  මම . එහෙම කියන්න මට අයිතියකුත් නෑ...ආවෙත් ඔයා... යන්න ගියෙත් ඔයා...ඒ ඔබේ අයිතිය... ඔබ ආවත් නැතත් බලා ඉන්න එක මගේ අයිතිය....





ආදරය තරහ වී ගිය දුරක්
ඒත් නෑ තාම නුඹ දුටුවේ
ඇස කඳුළු සැරසිලා බොහො කලක්
ඒත් තාම නෑ ගඟ ගැලුවේ...



සමහර විට ඔයා මේ තරම් මා එක්ක ඇවිලෙන්නෙ ඇත්තටම ඔයාට මාව ඔයාගේ හිතින් ගලවලා විසි කරන්න ඕන වෙලා වෙන්න ඇති.ඔය හිතේ මම හිටපු තැනට වෙන කෙනෙක් ඇවිල්ලත් ඇති මේ වෙනකොට.ඒක එහෙමනම්  මම කොහොමද ඔයාට දොස් කියන්නෙ.... ඔය හොයන කිසි දෙයක් මගේ ළඟ නැතුව ඇති... ඔයාට ඕන කිසිම දෙයක් මට දෙන්න බැරුව ඇති...එහෙම උනහම ගොඩාක් බැඳීම් ලිහෙනව ... අතහැරෙනව.... ඒත් මගේ හිතේ ඔයා ඇලුනෙ එහෙම බාහිර බැඳීම් කිසිවක්ම බලාපොරොත්තුවෙන් නෙවෙයි.ඒ නිසා මගේ හිතින් ඔයාව ගලවන්න බෑ...

ඉතින් කමක් නෑ මටත් වඩා ඔයාගෙ හිත කියවපු  කෙනෙක් ඉන්නවනම් ඔයාට අයිතියක් තියෙනව එතන නවතින්න.ඔයා සඳක්.... ඔව් ... ඇත්තටම ඔයා සඳක්... සඳේ සාවිට විතරක් බෑ  හඳට තනි අයිතියක් ඉල්ලන....ඒත්... ඒත්... මම  ඔයාට මෙහෙම කියන්නම්.... අහන්න....







රුදු වදන් කටු ඇනී හීරුණු සමනල තටු වල
මුදු බැලුම් පවන් රැල් අතුරා නිවාලන්න දුක
සුර ගඟක් ගලා ගිය නිම්නෙක නොතෙමා යටි හිත
පිනි බිඳක් වෙලා පිපුණත් ඇති ආදර පවසට....



වචන වලට පෙරලල කියන්නවත් ලියන්නවත් බැරි මහ  හීන කතන්දර ගොඩක් ඔයා නමින් මගේ පපුවේ ගොඩ ගැහිල තියනව.ඔය ඇස් දිහා බලාගෙන මේ කල්පෙදි කවමදාවත්  ඒවා කියන්න බැරි බවත් මම දන්නව.ඒ තමා අපි ලබා උපන් හැටි.ඔව් මට උරුම දුරින් ඉඳන් ආදරේ කරන්න....  ඈතින්ම ඉදන් ළඟ වගේ ඉන්න.... ඔය මනමාල ඇස් ළඟ මාව දියවෙලා යාවි කියල මට හරි බයයි.ඒ නිසාම මට ඕනෙ  ඔයාගෙන් දුරස් වෙලාම ඉන්න.

එකම එක තප්පරේකටවත් අපිට අපේ වෙලා ඉන්න බැරි වේවි.... ඒත් එහෙම දවසක් ගැන හීනයක් දකින්න මට අයිතියක් තියෙනවනෙ නේද ? ඔයා කොහොමද මම හීන දකින එක නවත්තන්නේ ...? 
 




නුඹේ සෙනෙහෙන් මා සැනසුණු
ඊටත් වැඩියෙන් හඬවපු
ඒ මතකයෙ කඳුළු අරන් මං හනිකට එන්නම්
තනිවුනු ඔය හිත ළඟ තනියට හිඳින්න එන්නම්....

සමහර විට ඔයා මාව මේ මඟ හරින්නේ සදාකාලයටම නොවෙන්න පුලුවන්.ඇත්තටම මම දන්න මගේ හිතේ ඉන්න ඔයාට මාව අමතක කරන්න බෑ.ඒත් කවදාම හරි දවසක මට කලින් ඔයා යන්නම යන්න ගියොත්.... ඔයා හිතනවද ... ඔයා බලාපොරොත්තු වෙනවද... සුදුම සුදු ඇඳගෙන ඇවිත් ඔයාගේ පියවිච්ච ඇස් දිහා මොහොතක් බලන් ඉදල ඔයාගේ දෙණට  නමස්කාර කරල මට යන්න පුලුවන් වෙයි කියල.

තරහ වෙන්න එපා මම කවදාවත් එහෙම එන්නෙ නෑ.... මට එන්න බෑ... ඇස් දෙකේ කඳුළක් නැතුව... හුස්මක් හිර කරගන්නෙ නැතුව....ආගන්තුකයෙක් වගේ ඇවිත් මට ඔයාව බලන්න බෑ.... ලෝකෙට පේන්න ඔයාගේ දෙණ ළඟ හඬා වැටෙන්න ඕන තරම් අය ඉදීවි ඒත් මතක තියා ගන්න ඒ හැමෝටම වැඩිය මම එහෙම දවසක මුලු ලෝකෙන්ම හැංගිලා අඬාවි...

හැබැයි මම දවසක එනවා කවුරුත්ම නැතුව කාටවත්ම නොකියා ඔයා මිහිදන් කරපු තැනට... ඔයා ආසම කරන මල් දෝතක් අරගෙන.... එදාට ඒ සුවඳ ඔයාට කියාවි ඒ ඇවිත් ඉන්නෙ මම බව.... අන්න එතකොට ඔයා තේරුම් ගනීවි මගේ ආදරේ තරම....

ඒත් මගේ එකම පැතුම මම ආදරේ කරන කිසිම කෙනෙක් මට කලින් සදහටම ඈත් නොවේවා කියන එක.












පසු සටහන

දැන් ඉතින් මේක කියවපු කට්ටිය එක එක එව්වා හිතා ගන්න ඇතිනේ... නෑ .. නෑ.. අයියෝ  එහෙම කිසිම දෙයක් නෑ... මේක මේ පොඩි චැලේන්ජ් එකක්.මේ දවස්වල බුකියේ ගජරාමෙට මේ දවස් පහලොවේ  රයිටින් චැලේන්ජ් එක යනවා.මටත් ඉතින් ඕක ආවා ඒත් මගේ ඒ හැටි කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ දවස් පහලවක් එක දිගට ලියන්න.ඒත් ඉතින් දැන් මෙහෙම බ්ලොග් එක වේලෙනකොට ඔන්න හිතුනා මේකෙන් මම වැඩියම කැමති එකක් අරන් ඔන්න ඔහෙ ලියනවා කියල.ඉතින් අන්න එහෙම හිතලා ඔන්න ඉස්සෙල්ලම මම පටන් ගන්නේ 8 වෙනි චැලේන්ජ් එකෙන්.පිලිවෙලට වැඩ කරන පුරුද්දක් මට ඇත්තෙම නෑ නොවැ. අනික ඉරි ගහල කොටු ගහලා රාමු දුන්නම ලියන්න කියල මට ඒවායෙන් පනින්නමයි හිත.ඒ නිසා මට ඕන තැනින් තමා මේ පටන් ගත්තේ මේ දවස්වල අහන කැමතිම ගීත දහය, දහය කිව්වට  දහයකට යන්න බැරි උනා මම ලියන එව්වා මම ම කියවලා හොටු පෙර පෙර අඬන්න ගත්ත නිසා.ඒ නිසා යාන්තන් හයකින් ශේප් උනා. පස්සෙ බැරියෑ ඉතින් ඉතුරු ටික දාන්න. ඉතින් මේ තමා මේ දවස්වල මම අහන්න කැමතිම ගීත .. මම අහන  ගීත .. මට ඇහෙන ගීත... ආ... මගේ එකත් තියෙනවා නේන්නම්... ඔව් ඉතින් ඒක අහන්නේ නෑ කිව්වොත්  බොරුවක් නොවැ. දවසට එක පාරක්වත් මම ඒක අහනවා මේ දවස්වල.බුකියේනම් වෙන්නේ මෙහෙම ලියලා එක එක දවසට එක එක්කෙනාව  මෙන්ශන් කරලා චැලේන්ජ් කරන එක එයාටත් ලියන්න කියලා.මම ඉතින් දැන් මේකේ කාවවත්  මෙන්ශන් කොරන්න යන්නේ නෑ. අනේ ඕවා කරලා බැනුම් අහන්න පුලුවනෑ ඔයාලගෙන්.ඒත් ඔන්න පල්ලෙහායින් අමුණනවා චැලේන්ජ් එක කැමති කෙනෙකුට කැමති දෙයක් ලියන්න බැරියෑ.
















Apr 28, 2018

හීනයක් පාට කලෙමි !





කාලාන්තරයක් තිස්සේ දැකපු හීනයක් නොහිතූ විදියට  හැබෑ උනොත් ඒක මොන තරම්නම් සතුටක්ද...ඉතින් මේ කියන්න යන්නෙ මගේ ජීවිතේ එහෙම සැබෑ වුන එක හීනයක් ගැන.මේක ඉතින් මේ පෝස්ට් එක කියවන බොහෝ දෙනෙකුට මේ වෙනකොට අලුත් දෙයක් නම් නෙවෙයි.ඒත්  තාමත් මගේ සතුටේ උණුහුමට ඒක බාධාවක්නම් නෙවෙයි.කවදා හරි නවකතාවක් එලි දක්වන්න , කවි පොතක් එලි දක්වන්න , මම ලියපු පද වැලක් ගීතයක් වෙනවා දකින්න වෙලාවක් අවේලාවක් නැතුව ලියන්නියක් වෙච්ච මට තිබුණු  ලස්සන හීන වලින් කීපයක්.

සීතල හිම කැට විසිරුණු  එහෙමත් නැත්තන් ආදරණීය දෙවෙන්දොරා කියන්නේ ගීතයක් වෙලා පාට වෙච්ච මගේ ලස්සන හීනයක්.මුලින්ම ගීතයක් කරන්න මම තෝරගෙන හිටියේ මම ලියපු වෙන පද වැලක්. ඒත් ඒක පොඩ්ඩක් පස්සට තියලා මේක මුල්ම ගීතය වෙන්නේ පහුගිය දවසක තිබුණු ජාතික සාහිත්‍ය උළෙලේ සමස්ත ලංකා දෙවෙනි ස්ථානයට මේ පද රචනාව තේරීමත් එක්කයි.මගේ අම්මට තමයි මේ පද වලට ඒ ලැබුණු අගය කිරීමට වටිනා කමක් දෙන්න ඕන වුනේ.ඉතින් පහුගිය මාර්තු මාසේ එකොළොස් වෙනිදට යෙදුන මගේ උපන් දිනය වෙනුවෙන්  අම්මගෙන් ලැබුණු තිළිණය තමා මේ ගීතය.මේ ගීතය නිෂ්පාදනය සදහා ගිය සියලු වියදම් ඇගෙන්.කොච්චර උස් මහත් උනත් තාමත් අවුරුදු පහලවේ දාසයේ එකියෙක්ට වගේ මට සලකන, මම ඇයට යුතුකම් ඉටු කරන්න ඕන කාලෙ වෙලත් තාමත් අපේ පස්සෙන් ඉදගෙන අපිට අත දෙන එක ඇගේ යුතුකම කියල හිතන ඒ ආදරේට ආදරෙයි කියලා විතරකුත් මදි.

මේ වෙනකොට දන්න කියන අයගෙන් ගීතයට ප්‍රතිචාර ලැබිලා ඉවර උනත් මේ ගීතය පිටුපස්සේ ඉදන් වචනෙකින් හරි උදව් කරපු අගයපු අයට ස්තූතියි කියන්න ආදරෙයි කියන්න මේ තමයි හොදම වෙලාව.මුලින්ම හැමදාමත් කවි ගීත රචනා තරඟ තියෙනකොට ඒවා පිළිබඳව  මූණු පොතේ ඉදන් වසර ගනනාවක් තිස්සේ මාව දැනුවත් කරන දිනිති දීපිකා තමයි මේ තරඟය පිළිබඳවත් මාව දැනුවත් කලේ.වසර බර ගානක් තිස්සේ මූණු පොතේ මිතුරියක් උනත් අද වෙනතුරු දැකලාවත් නැති අඩුම තරමේ දුරකතන ඇමතුමකින්වත් සම්බන්ධ වෙලා නැති ඒත් ඒත් ඈ දැනගන්න සියල්ල මාත් එක්ක බෙදා ගන්න ඒ අපූරු මිතුරියටත් ඒ නිහතමානි කමටත් මුලින්ම ස්තූති කල යුතුමයි. දිනිති වගේම තමා සිසිර මාමත්.අපි වගේ ආධුනික ලියන්නන්ට අපූරු මඟපෙන්වන්නෙක්.

ඊට පස්සෙ මූණු පොතෙන්  බ්ලොග් පිටුවෙන් මාව කියවන  මාව අගය කරන අඩුපාඩු පෙන්නල දෙන ඔයාල ඇත්තටම මට ශක්තියක් ඔයාල කියවන නිසා තමා මම ලියන්නේ මට ලියන්න කැමැත්තක් ඇති වෙන්නේ.ඒ අතරින් අපේ  චෙෆාකි තුමාට විශේෂය
න් ස්තූති කියන්න ඕනේ. මොකද එයා තමා අකුරෙන් අකුරට අඩු පාඩු පෙන්නල දෙන නොගැලපෙන වචන පෙන්නල දෙන එකම කෙනා.මීට  අවුරුදු එකහමාරකට විතර කලින් මම මේ පද රචනාව ගීතයක් වෙනු දකින හීනයක් ලේබල් එක යටතේ  ලිව්වම  එකේ බොහෝ වචන අඩු පාඩු පෙන්නල දුන්නේ චෙෆාකි තුමා තමා.ඉතින් එයාට ස්තූතියි නොකියා කොහොමද .ඒ වගේම රස්තියාදුකාරයා ලියන රස්තිවත් මතක් කරන්න ඕනේ. ගීතය පිට උන දවසෙම මටවත් හිතන්න ඉඩක් නොතියම එයා ගීතය ගැන අපූරු විචාරයක් ලියලා තිබුනා.මම හිතන්නේ බ්ලොග් වලට ගීතය අරන් ආවෙ එයා.ආ..න් ඒ හින්දම තමා මේ පෝස්ට් එක කියවන ඔයාලට හෙන  බෝරිං උනොත්  බෝරිං වෙන්නේ. ඒකට බනින්න ඕනේ රස්තිට තමා ඔන්න හොදේ.

ඉතින් ඊටත් පස්සෙ මගේ ජීවිත ගමනේ ආදරණීය ගමන් සඟයට... පංගුකාරයට... සත්තලන්ට.... එයා හොද සහකාරයෙක් නොවුනානම් මේ කිසිම දෙයක් නෑ.මගේ සීමාවක් නැති ලිවිල්ලට කවමදාවත් අකුල් නොහෙලන එකටම මම එයාට පුදුම තරම් ගෞරව කරනවා.මම මොන මඟුලට මල් වවන එකියෙකුට නැතුව කවි ලියන එකියෙකුට කර ගැහුවද දන්නෙ නෑ කියල කිව්වට.මාව අවුස්සන්න දාහක් දේවල් කිව්වත් ඒ හැමදේම විහිලුවට කියල මම දන්නව.( ඒ වෙලාවට බෙල්ල මිරිකන එක වෙනම දෙයක් ).ආදරෙයි ඔය ආදරේට ගොඩා.......ක් .

මේ පල්ලෙහා තියෙන්නේ ඔය හැමෝගෙම ආදරෙන් උදව්වෙන් ආශිර්වාදෙන් පාට කරපු මගේ හීනය. ඉතින් අහලා රසවිඳලා දැනුන දේ අවංකවම කියල යන්න කියල ආරාධනා කරනව. වැටවල්නම් ගහන්න එපා ඔන්න හොදේ.

ගායනය - පවරි අමරසා
පද රචනය - ශානිකා ශෂීප්‍රියා
තනුව හා සංගීතය - දර්ශන වික්‍රමතුංග


Apr 24, 2018

මුලාව !





ලෝකෙට පේන්නෙ
ඔයාට මාවත්
මට ඔයාවත් නැතුව
පැවැත්මක් නෑ කියල....

            *
            *
            *
ඒත් අපිනෙ දන්නෙ
අපි අපෙන්
කොච්චරක්නම්
දුරින් දුරද කියල.....

Apr 19, 2018

එ'ගිරි හිස මත !




ඉරා මීඳුම් සළු තිර
බදාගෙන සොඳුරු සඳ මිණ
සුරත් පැහැ පියුම් පෙති මත
රසෝඝයකය
නැමුණු ඒ කුල..

නිල්ල නිලනා නිම්නයක
වෑස්සෙන සිහින් මුවරද
තබා තිසරුන් තුඩ තුඩ
පෙමාතුරය
නැමුණු ඒ කුල..

නොසන්සුන් සුසුමක ස්වර
හමන සන්සුන් වන ගැබ
මහනෙලක  ම'කරඳ  විඳ විඳ
කෙඳිරියකය
නැමුණු ඒ කුල...


උණ කියලා ඉතින් මෙහෙම ඇඳටම වෙලා ඉන්න පුලුවන් කාටද අප්පා.. මේ දවස්වල ගෙදර සියලුම රාජකාරී ආදරණීය නැන්දම්ම බාර අරන් ඉන්න නිසා බැරි බැරි ගාතෙවත් කරන්න කියල වැඩක් නෑ.ඉතින් වෙව්ල වෙව්ලත් බ්ලොග් අස්සෙයි බුකියේ කවි අස්සෙයි තමා. ඔන්න මේ දැන් රයිටර් දාපු කවියකට උණ විකාරෙන්ම  තම ඔය උඩ කවිය ලිව්වෙ.ඔන්න පල්ලෙහායින් අමුණනවා එයාගේ කවිය.

මිහිදුමෙන් පිරිමැද
මුදු රණ හංස පුඩු තුඩු,
නමුණුකුළු ගිර වට,
පිපෙයි හීගඩු
තුරුලතා ලප,

බදා බඳ වට
සීතල අතක් කළුවර,
සිසාරා සියොළඟ
හාදු ගෙනයයි
දෙතොලකින්
උල්පත,

අඩවන් අතර ඇහිපිය,
තාලයකි දිය කඳුරෙහි
කෙඳිරිය,
සන්සුන් සරිනි
සුසුමන් මදනල,
ළමැදින් හමයි සුවඳක්
සේපාලිකා මකරද,

~  රයිටර් ~

Apr 16, 2018

දනිමි හැදින්නෙමි !


පෙම්වත
හිම වගේ හීතල හිතකින්
මවා දී සෙනෙහස
හිටිහැටියෙ
පිපිරෙව්වෙ කොහොමද
විප්පයෝගයේ ගිනි කන්ද !

ඉතින්....

තූ තූ කල පසු හදවත
සමකාසන්න කුණාටුවක්
දැන් මගේ ඇස් මුල
මනමාල ඔය ඇස් යට
දනිමි හැදින්නෙමි
කියූ තරම් ප්‍රේමයක් නැති වග !

Apr 12, 2018

ගම්මැද්දේ අවුරුද්දේ !


මල්වර වෙච්ච කෙවිලිගෙ මනහර සද්දේ
තුන්තිස් පැයේ රැව් දෙනවා ගම් මැද්දේ
එරබඳු ඉද්ද  පිපිලා සුවඳට බැද්දේ
ඵලබර වෙච්ච අතු ඉති සුළඟට පැද්දේ

ගැබ්බර වෙච්ච ගං කොමළිගෙ මිහිරාව
කෙකටිය පිපිල සුදු පාටින් වරුණාව
සඳ දිය වැටිල බෝ මළුවට කරුණාව
සංකර නොවුණු ගම් මැද්දක සිරියාව

පෙම්බර වෙච්ච වසන්ත සැනකෙළි සද්දේ
මා දං හිඹුටු ඉදිලා බඬවැටි මැද්දේ
බක්මහ කුමරි හිනැහෙන අසිරිය බැද්දේ
බලමින් ඉදුණු පුහුලන් කෝලෙන් පැද්දේ

කිරිබර වෙච්ච ගොයමේ හරි පිරියාව
පින්නේ පිනි වැදී දිලිසෙන සිරියාව
කන්දට උඩින් පායන රැස් දාරාව
මේ හැම සොබාදම් අම්මගෙ කරුණාව


මම ඉතින් මෙහෙම ලිව්වාට පිටිසරම ගමක උනත්  මේ තරමටම  දැන් සොබාදහමවත් අවුරුද්දවත් පිං පාටවත් සරුසාවත් නෑ මයෙ හිතේ.මට මතක තියෙන පුංචිම කාලේ අපේ අම්මාගේ මහ ගෙවල් තිබුන  වේයන්ගොඩ දී ඇරුනම මම මේ වගේ  අවුරුද්දක් ආයෙ කවදාවත්ම විඳලා නෑ.දැන් ඉතින් සේරම අවුරුදු තියෙන්නේ රූප පෙට්ටියෙයි  එෆ් එම් චැනල් වලයි විතරයිනේ.අද වෙනතුරුම මට කොහෙක් කෑ ගහන සද්දයක් අපේ පැත්තෙන්නම් ඇහුනෙ නෑ.ඉදලා හිටලා ටී වී එක දැම්මම නෙ අප්ප උනුත් කෑ ගහන්නේ.අඩුම ගානේ කජු පුහුලමක් ගහක තියෙනවා හත් අවුරුද්දකින් තියා දාහත් අවුරුද්දකින්වත් දැකලා නැතුව ඇති හයියූ. වේලිච්ච පුහුලං නම් ෆුඩ් සිටියෙන් අරන් කාලා තියෙනවා.

ඉතින් ඔන්න ඔහොම කොහොමින් කොහොමින් හරි මේත් උදාවෙන්නේ මොනා උනත් සිංහල අවුරුද්දක් නොවැ.ඔයාලා හැමෝටම සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා කියලා ඔන්න මම ප්‍රාර්ථනා කරනව හොදේ.

Apr 9, 2018

සයිබර් Love !




චැට් පෙට්ටියක අලවන
ස්ටිකර් හදවතක් උනත්
වෙලාවකට
කොයි තරම් නම් බරද....

ඉදහිට පා කරන
ඔන් ලයින් හාදුවක් උනත්
එහෙම වෙලාවට
මොනතරම් නම් උණුහුමද ....


Apr 6, 2018

මට නුඹ විතරක් උනාට ! ( ආදරයක් සහ ආදරයක් ගැන තවත් කතාවක් )




( මේ කතාව කියවන්න කලින්  රස්තියාදුකාරයගේ ආදරයක් සහ ආදරයක් කතාව කියවලා ආවනම් තමයි හොද.මේක කියවලා ඒක කියෙව්වත් අවුලක්ම නෑ ඉතින්. කොහොම හරි  ඉතින් මේ කතාව ලියවුනේ ඒ කතාව කියෙව්වට පස්සෙයි. ඒ නිසා  රස්තියාදු කාරයට පින් සිංහල ටයිප් කරන්න  බොහොම කම්මැලි නිසාම  කවි  විතරක්  ද දා ඉන්න මාව මෙහෙම ලියන්න තරම්  ප්‍රබල කතාවක් ලිව්වට.සෙල්ලම්ද ඉතින් උදේ මේක කියවලා රෑ වෙනකොට උත්තර විදියට කෙටි කතාවක්ම ලිව්ව එක.  හා නැද්ද මම අහන්නේ.? )




පපුව ගැස්සි ගැස්සි ආපු මහ ඉකියකින් ඇස් දෙකම බොඳවෙලා යද්දි තමන්ගෙ ශරීරය තව දුරටත් තමන්ගෙ පාලනයෙ නෑ කියල නුරංගිට තේරුනා. කකුල් වාරු නැතුව මහ පාරෙ ඇදගෙන වැටෙන්න ගිය නුරංගිව සචිනි හරි අමාරුවෙන් වත්තන් කරගෙන ත්‍රීවීල් එකකට ගොඩ වුනා.බෝඩිමට ඇවිත් ඇදට වැටෙනකන්ම නුරංගි හිටියෙ සිහියත් අසිහියත් අතර.ආයෙ ආයෙම අලුත්වෙන කඳුළු අතරින් නුරංගිට මැවි මැවි පෙනුනෙ මිලින්දවයි එයාගේ අතේ එල්ලිලා හෝටලේ ඇතුලට ගිය කෙල්ලවයි.

නෑ.... එක බොරූ...... එයා මගේ ... එයා මගේ.....

මහා හයියෙන් කෑ ගහන ගමන් නුරංගි එක පාරටම ඇද විට්ටමේ ඔලුව ගහගෙන ගහගෙන ගියා.සචිනිට හිතන්නවත් වෙලාවක් තිබුනෙ නෑ.සචිනි පැනල නුරංගිව නවත්තන්න උත්සහ කලත් නුරංගි හිටියෙ මාරාවේශ වෙලා.

අනේ සචී.... ඒ මගේ මිලින්ද නෙවෙයි නේද.... මට කියපං ඒ හිටියෙ  එයා නෙවෙයි නේද...

අතට අහුවෙන අහුවෙන දෙවල් පොලේ ගහල හෙම්බත් උනාට පස්සෙ නුරංගි එහෙම ඇහුවෙ සචිනිගෙ උරහිස් වලින් අල්ලගෙන හයියෙන් හොලව හොලව.

නුරා... ප්ලීස් සන්සුන් වෙයං කෙල්ලේ... උඹ මෙහෙම පිස්සු නැටුවා කියල කිසිම දෙයක් වෙනස් වෙන්නෙ නෑනේ... අපි උඹට ඕක ගැන කලින්ම කිව්වා... ඒත්  උඹට ඕන  උනේ උඹේ ඇස් වලින්ම දකින්නනේ... ඉතින් දැන් හරිනේ...

මම මගේ ඇස් වලටත් වැඩිය මිලින්දව විශ්වාස කරනව සචී...

නුරංගි එහෙම කිව්වම සචිනිට නුරංගි ගැන ඇත්තටම දුක හිතුනා. ආදරේ අන්ධයි කියල කියන්නෙ මෙහෙම වෙලාවට වෙන්න ඇති කියල ඇයට හිතුන.ඒත් සචිනි දුක යටපත් කරගෙන  නුරංගිට ඇත්ත තේරුම් කරන්න උත්සහ කලා.

 උඹට නම් පිස්සු නුරා.... මුලු ටවුන් එකේම බඩුවක් කියල කාඩි වැදිච්ච එකියක් එක්ක අතින් අල්ලගෙන  හෝටලේකට රිංගපු එකාව උඹට තාම විශ්වාසයි...?

එයා එහෙම කෙනෙක් නෙවෙයි දෙයියනේ... මම එයාව දන්නේ පොඩි කාලේ ඉදන්...එයා මාව එයාගෙනුත් පරිස්සම් කලා..

 ඇත්තමයි එහෙම මතක් වෙද්දි නුරංගිගෙ පපුව ආයෙමත් අලුතින්ම ගිනි ගත්ත.අවුරුදු ගානක් ආශ්‍රය කරලත් මිලින්ද කිසිම වෙලාවක තමන්ගෙන් අයුතු ප්‍රයෝජණ ගන්න උත්සහ කලේ නෑ.සියුම් ආලිංගනයක්.. සිපගැනීමක් .. ස්පර්ශයකින් එහාට යන්න ඔහු කොයිම වෙලාවකවත් ඉස්සර උනේ නෑ.සීමා මායිම් උල්ලංගනය කරන්න  නුරංගිගේ ගෑනු හිතට පවා ඉවසුම් නැති වෙන  අවස්ථාවලත් හැමදේම කන්ට්‍රෝල් කලේ මිලින්ද.

 ඒ කියන්නේ දැන් උඹ හිතන්නෙ ඌ අර බඩුවගෙ අතින් ඇදගෙන හෝටලේට රිංගුවෙ අල තම්බන්න කියලද...

සචිනි එහෙම ඇහුවෙනම් අසූහාර දහටම කේන්ති ගියාට පස්සෙ.

හා... ඒකත් මරු වැඩේ තමන්ගෙ එකීව කවද හරි පැකින් පිටින් ගෙනියන්න තියල අනුන්ගෙ එකියක් තමන්ගෙ ඕනෑ එපා කම් වලට පාවිච්චි කරන එක..

අනේ සචී .. එයාට බනින්න එපා....

නුරංගි ... උඹ පව්... ඇත්තටම උඹ පව්... මෙච්චර දෙයක්, ඇත්තක් ඇස් පනාපිට  ඔප්පු වෙලා තියෙද්දිත් උඹ මිලින්දව නිවැරදි කරන්න හදනවා. .. ඒ උඹේ ආදරේ තරම...සමහර විට හෙට වෙනකොට උඹ මේ සේරම අමතක කරල ඌත් එක්ක ආයෙත් ආදරෙන් ඉඳීවි.ඒක උඹේ කැමත්ත..ඒත් හිතල බලපං කවද හරි උඹල කසාඳ බැන්දත් උඹට වෙන්නෙ ඔය ටිකම තමා. උඹව ලස්සනට ගෙදර තියලා ඌ පිට යනවමයි...

සචිනි ගියේ ඔය වගේ තව ගොඩක් දේවල් කියල එක පැත්තකින් නුරංගිගෙ හිත හදන ගමන්ම තවත් පැත්තකින් හිතන්න නුරංගිගෙ හිතට මහා බර දෙවල් එකතු කරල.සචිනි කියපු දේවල් ආයෙ ආයෙ මතක් කලාම මිලින්ද ගැන විතරක් නෙවෙයි මුලු පිරිමි සංහතිය ගැනම මහා අපුලක් වෙලාවකට නුරංගිගෙ හිත වෙලා ගත්ත.අවුරුදු ගානක් තමන් පන වගේ ආදරේ කරපු මනුස්සය...ඒ සමානම ආදරයක් තමන්ට පෙන්නපු මනුස්සය...තමන්ගෙ හැම ඕන එපා කමක්ම තාත්තෙක් වගේ  ඉටු කරල දීපු මනුස්සය වෙන ගෑනියෙක් එක්ක නිදාගෙන ඉදල ඇවිත් තමන්ටත් තුරුල් වෙනව කියන තිත්ත ඇත්ත නුරංගිගෙ මුලු ආත්මෙම අඩපණ කලා පැය ගානක් ඇඬුවට දෙඩුවට පස්සෙ ඇස් වලට උණපු කඳුළු ඇස් අස්සෙම වේලෙනකොට, මිලින්ද වෙනුවෙන් හෙලපු සුසුම් පපුව අස්සෙම හිර වෙලා හදවත රිදුම් දෙනකොට තට්ට තනියම බෝඩිං කමරේ තනිවුන නුරංගිගෙ හිතේ මිලින්ද ගැන තිබුන ආදරේ අනුකම්පාව විශ්වාසය ගැන හැඟීම් හිමි හිමිහිට හේදිල ගිහිල්ල  ඒ වෙනුවට තරහක් පිලිකුළක් නොරිස්සුමක් පලිගැනීමක් වෛරයක සේයාවක් හිතේ කොනක ලැගුම් ගත්ත.මිලින්ද වෙනුවෙන් ඇස් වලට උණපු අන්තිම කඳුළත් පිහිදල නුරංගි වැටිල හිටපු තැනින් නැගිට්ටෙ හෙටින් පස්සෙ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙන තමන්ගෙ ජීවිතය ගැන අංශුමාත්‍රයක හැඟීමක් නැති ගානට.

                                         *     *     *     *     *     *     *    *

 සසංක කියන්නෙ පන්තියෙ හිටපු ජේත්තුකාරය ඒ වගේම සෙල්ලක්කාර සල්ලිකාරයෙක්.එයා කෙල්ලන්ව පාවිච්චි කලෙත් හරියට සෙල්ලම් බඩු වගේ.ඒ ඇස් බැල්මට අහුවෙච්ච කෙල්ලෙක් ගැලවුනේ එහෙමත් වෙලාවක.ඒ ඇස් වල නුරා බැලුම් නුරංගි දිහාට එල්ල වුනේ අදක ඊයක ඉදලත් නෙවෙයි.ඒත් නුරංගි මෙච්චර කාලෙකට සසංකව තඹේකට මායිම් කලේ නෑ.සසංකගෙ සෙට් එක නුරංගි ගැන කතා කලේ ලේසියෙන් වට්ටන්න බැරි පට්ට කෙල්ලෙක් විදියට.මිලින්දට රිද්දන්න සසංක තරම් හොද කෙනෙක් තවත් නැති බව පහුවදා පන්තියෙදි සසංකව දකින පලවෙනි තප්පරේදිම නුරංගිට හිතුන.නුරංගි ඕන කමින්ම ඒ දිළිසෙන ඇස් වල  සැරින් සැරේ පටලැවුන.ඇත්තටම ඒ ඇස් ළඟදි වෙලාවකට තමන්ව අයිස් කැටයක්  වගේ දියවෙලා යනව ඇයට දැනුන. තවත් වෙලාවකට ඒ ගිනි ගන්න බැල්මට තමන්ව දාලා පිච්චිලා අලු වෙලා යනව වගේ ඇයට දැනුන.සසංකගෙ අලුත්ම පෙම්වතිය වෙන්න නුරංගිට මහ කාලයක් කැපකරන්න උනේ නෑ.මුලින් මුලින් ඔහුගෙ  දෑත්  වලට හිර වෙනකොට මූණට  ඒ හුස්ම වැටෙන තරමට ළං වෙනකොට මිලින්දව මතක් වෙලා  නුරංගිගෙ පපුව හිර වුණා.ඒත් ඒ රිදුමට වැඩිය  ඇය සතුටු උනේ මිලින්දට එකට එක කලා කියන හැඟීමෙන්.

                    මිලින්දත්  පුරුදු විදියටම ආශා එක්ක එහෙ මෙහෙ ගිහින් සතුටු උනා.නුරංගි ළඟට ඇවිත් ලෝකෙ ඉන්න හොදම පෙම්වතා ආදරවන්තය  තමන් කියල හිතෙන විදියට හැසිරුනා. මිලින්ද ආශා ගැන යාන්තමින්වත්
නුරංගි ඉව නොවැටෙන විදියට ඉන්න හැම තිස්සෙම පරිස්සම් උනා.ඒත් නුරංගි එහෙම නෙවෙයි එයා ටික ටික මිලින්දට දැනෙන්න ඇරිය. උඹව මට වැඩක් නෑ කියන එක නොකියා කිව්ව.කොයි වෙලාවෙ හරි පුපුරන්න නියමිත ගිනි කන්දක රස්නය යට ඉදන් මිලින්දව ලෝදිය ගොඩකට තල්ලු කරන හැටි ගැන හිත හිත කුරිරු සතුටක් ලැබුව.

                                              *     *     *     *     *     *     *    *


නාන කාමරේ විසල් කණ්නාඩියෙන් පේන තමන්ගෙ උඩු කය දිහා නුරංගි බලන් හිටියෙ බොඳ වෙච්ච ඇස් වලින්.ගත පුරා උඩු දුවන නුහුරු කෙඩෙත්තු ගතියටත් වැඩිය ඈට දැනුනෙ ඇගේ ආත්මය කඩං වැටිච්ච වේදනාව.තව දුරටත් තමන් යුවතියක් නොවන බව සිහියට ආවම එදා මිලින්දව ආශත් එක්ක හෝටලේ ළඟ දකිද්දි වගේම කකුල් පන නැතුව ගියා. ඇස් වලින් වැහි ඇල්ලක් වගේ කඳුළු කඩන් වැටුන.ඒ කඳුළු නුරංගිගෙ නිරුවත් ළය මඬළෙ රිදෙනම තැන් සිපගෙන පහලට ගලන් ගියා.දුක හිතේ හැටියට ගලන් ගියාට පස්සෙ ඇගේ මුවට නැගුනෙ කුරිරු හිනාවක්. නුරංගි ඒ හිනා උනේ නුරංගිටමද , මිලින්දටද  එහෙමත් නැත්තන් ආශාටද  , සසංකටද කියල නුරංගිවත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ.


                                            - නිමි -

Apr 2, 2018

ඉටිපහනක්දෝ මා !





උඹම අවුලපු
ගින්දරින්
පිච්චි පිච්චි
හොද ගානට
පත්තු වෙද්දි

මට

හැමදාමත් වගේ
අදත් උඹ
හීන් සීරුවේ
නිවිල ගිහින්..

Mar 26, 2018

May - December Romance !



ප්‍රියාවිය
හිස් මුදුනතින් පටන් ගත්
ප්‍රේමණීය හිරිවැටුමක
අවසාන තත්පරේදී
මා ඔය දිලෙසෙන තුරුණු දෑස
තුල කිමිදෙමි...

පරඩැලක්ව වැහැරුණු
මා දෑස් වුවද ප්‍රේමයෙන්
ගිනිගන්නා වග
ඔය ඇහි බෝල තුලින්ම දකිමි...

' ලොලීටා '
මගේ ප්‍රේමිය
මා නුඹට එසේ අමතමි...

ඉතින්
අසම්මත වූ බැවින් ප්‍රේමය
අසංවර යැයි ලොවෙන්
කොන් කල නිසාම
මෙකී පෙම
සඟවගමි ලයතුරේ සදහටම..

ඔය දෑස මත දිලෙන කඳුළකින්
ආත්මය විනිවිදින ඇසිල්ලක
දනිමි හැදින්නෙමි
රමණයම නොවන බව
රමණීය ප්‍රේමය ..


උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලයන්ගේ කොළ පාට ඇස් නැවත කියවූ පසු ලියූවකි

Mar 24, 2018

ඔයා අහසක් වගේ !





ඔයා දන්නැති
ලොකු කතාවක්
ඇස් අඟිස්සක තියෙනවා

හිතේ උන්නද
නොඋන්නද මා
ඔයා ගැන නිති හිතනවා

ඔයා අහසක් වගේ
දුර බව දැනෙනකොට
දුක දැනෙනවා

ගලක් වාගේ
දරා ගත්තද
ඇස් වලින් දුක ගලනවා

කමක් නෑ මම
හෙටත් අද වගෙ
මඟ බලාගෙන ඉන්නවා

Mar 21, 2018

නුඹ !



නුඹ ,
සල්ලාල වෙරළක්
තුරුල්ලට එන හැම රළම
බදාගෙන සිඹින !

මම ,
සිප්පි කටුවක්
ඒ රැල්ල වෙරළින්
ඈතටම වීසිකල !

Mar 19, 2018

No entry !





සමනල්ලු පියාඹන්නෙ
උන්ට රිසි තැන
වෙඩි කෑවත් නවතිනවද උන්
No entry බෝඩ් ළඟ

Mar 14, 2018

සොඳුරියේ !





මේ සංසාර ගිරිදුර්ගයේ
මට මගේ ජීවිතේ
මඟහැරුණු තැන් නම් බෝ වෙතේ
මහ හුඟක් ඉස්සරම
නිදිගත් හිතේ
නුඹ ඇවිද්දේ ඇයි හිතුමතේ

දරදඬුව වැහැරුණු හිත වටේ
මුඳු සියුම් තැන් හොයමින් හද බිතේ
කහපාට සමනල් තටු දිගේ
නුඹ ලියා දුන් සෙනෙහස අගේ

හුස්මටත් හොර රහසෙම වගේ
තුරුල්ලට වී හෙමෙන් ගැහෙනා පපුතුරේ
හිම පියල්ලක් වගෙ හීතලේ
නුඹ මහද මැදමයි උණුහුමේ

ඒ උනත් මිහිරාවිය මගේ
මේ ඒ සිහිනයෙන් ඇහැරෙන වෙලේ
නුඹ දුන්නු ප්‍රේමය හිත් කොනේ
මතකයක් විතරද කිව මැනේ

Mar 12, 2018

සැබෑ නොවෙනා හීන හරි මිහිරියි !


කවි කවි කවි මිසක් ගොඩක් දවසකින් වෙන මුකුත් ලියලම නෑනේ බලන් යනකොට මම. දැන් දැන් මගේ කවි මටම අප්පිරිය නිසා ඔන්න අද හිතුවා වෙන මොනා හරි කුරුටු ගාන්න ඕනේ කියල.මොනා ගැනද ලියන්නේ කියල හිත හිත ඉන්නකොට තමා ඔය පහුගිය කාලෙක බුකියේ තමන් කැමති  හීන දහයක් ගැන කතා කරන එකක් ගියා නේද කියලා මතක් උනේ..ඉතින් මටත් හිතුනා මටත් අමතක වෙච්ච මගේ සමහර හීන ආයෙ මතක් කරලා මේකෙවත් ලියලා තියන්න ඕනේ කියල.


ඔය හීන කියල අපි පොදි බැඳ ගන්නේත් අපි ආස කරන අපි ප්‍රාර්ථනා කරන දේවල්මනේ.ඒ නිසාම කාලෙන් කාලෙට ඔය හීන වෙනස් වෙනවා එතකොට හීන පෙලගස්වලා තියෙන විදිය වෙනස් වෙනවා අලුත් හීන එකතු උනාම මුලම තිබුන හීන පස්සට ගිහින් අලුත් හීන මුලට එනවා.සමහර වෙලාවට හීන වල අන්තිමට තිබුන ඒවා ඉස්සරහට එනවා.මුල තිබුන ඒවා අන්තිමට යනවා.ඒ ඒ වයසත් එක්කත් අපේ හීන වෙනස් වෙන වෙලාවල් තියෙනවා.පොඩි කාලෙදී අපි ආස කරපු ප්‍රාර්ථනා කරපු හීන ඒ වයසෙදී හැබෑ කර ගන්න බැරි උනත් පහු කාලෙකදි ඒවා බොහොම ලේසියෙන්ම ළඟා කරගන්න පුලුවන් උනත් ඒවාට තිබුන ආසාව ඇල්ම නැති වෙලා යන වෙලාවලුත් තියෙනවා. ඔන්න ඔහොම කියනකොට මට ඉස්සෙල්ලාම මතක් වෙන දෙයක් තියෙනවා මම පොඩි කාලේ හරිම ආසාවෙන් හීන මවපු දෙයක් තිබුනා මට අවුරුදු දොළහෙදි විතර වගේ මට පුදුම ආසාවක් ආවා පාද සළඹක් දාන්න.ඔව් ඔව්  මේ අර anklets කියන්නේ අන්න ඒවා.පොඩි නැන්දා එක්ක තොරොම්බල් කඩවල රිංගනකොට එවා දැක්කම පුදුම ආසයි. ආසයි කියල ඉතින් හිතුමනාපෙට අරගෙන ගිහින් ඒවා දාන්න බෑ තාත්තගෙන් අවසර නොගෙන.ඒ නිසා මුලින් අවසර අරන් ඉන්න ඕනේ.ඔන්න ඉතින් අර දෙවෙනි ඉනිමෙ දෙව්මි එයාගේ තාත්තගෙන් මොනා හරි ඉල්ලන්න අහන්න දාන මායම් වගේ එව්වා දාලා මමත් තාත්තට මගේ ආසාව කිව්වා.බුදු අම්මේ මම අහගත්ත දෙවල්.මොන කුලප්පුවක් හැදිලද පාද සළඹක් දාන්න ඕන උනේ..ඕවා දාන්නේ හොද අය නෙවෙයි ඕවා දැම්මම මිනිස්සු බලන්නේ අමුතු විදියට.. බ්ලා බ්ලා බ්ලා...එදා මගේ පොඩි හිතට හිතා ගන්නම බැරි උනා පාද සළඹක් දැම්මම නරක් වෙන්නේ කොහොමද කියලා ඇයි මිනිස්සු අමුතු විදියට බලන්නේ කියල.කොහොම හරි කවදාවත් තාත්තගෙන් මට ඒ හීනේ හැබෑ කරගන්න උදව් නෑ කියලා මම දැනගෙන හිටියා.පාද සළඹ මට හීනයක්ම උනා කවදා හරි ලොකු වෙලා පාද සළං දුසිම් ගනන් ගන්නව කියල මම හිතා ගත්ත. ඉතින් දවසක්  තාත්තා යන්නම යන්න ගියා.ඊට පස්සෙත් අවුරුදු ගානක් මම කඩවල් වලට ගිහින් පාද සළඹවල් අතගාලා ලස්සන බලල ආවා අරගන්නෙ නැතුව.මගේ ඔය ආසාව හීනය දැනගෙන පහු කාලෙක ඉස්සෙල්ලාම මට පාද සළඹක් ගෙනත් දුන්නේ සත්තලන් ඔව් ඔව්  මේ ඉන්නේ එයා තමයි හි හී.මේ වෙනකොට  දැක්කම ආස හිතෙන හැම පාද සළඹම ගෙදර උස්සන් ආවත් අදටත් කවමදාවත් ගෙදරට දාලා හැඩ බලනවා මිසක් ඒකක් දාගෙන එළියට ගිහින් නෑ.මෙච්චර ලොකු වෙලත් තාත්තා එදා කියපු වචනෙ මාව පස්සට අදිනවා.

හ්ම්ම්ම් ඉතින් ඔන්න ඔය වගේ පුංචි පුංචි හැබෑ නොවූ හීන ඕන තරම්.හැබෑ කරගන්න පුලුවන් වෙලත් ඒවා අදටත් හීන.එක අතකට සමහර හීන හීන හැටියටම තියෙනකොට තමා ලස්සනට විඳින්න පුලුවන්.ලොකු වෙලා කරන රස්සාවල් ගැනත් ඒ ඒ වයසෙදී මට තිබුනේ හීන. මොන්ටිසෝරි වයසෙදී මට ඕන උනේම ලොකු වෙලා food city එකක කැෂියර් කෙනෙක් වෙන්න.ඒක ඔලුවට ආවේ  ෆුඩ් සිටියට ගියාම කැෂියර්ලා දිහා බලන් ඉදලම.ඊට පස්සේ ආස හිතුනේ ලොකු වෙලා කොන්දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න තාත්තට කියලා බස් එකක් අරන් අක්කව ඩ්‍රයිවර් කරලා මට කොන්දොස්තර වෙන්න මාර හීනයක් තිබුනා.එව්වා ඉතින් පොඩි කාලේ පොඩි කමට දැක්ක හීන. පස්සෙ ටිකක් ලොකු උනාම air hostess කෙනෙක් වෙන්න හීනයක් තිබුනා.තාත්තගෙන් ඒකට ලැබුනෙත් පාද සළඹට ලැබුන වගේම නාග සළං ප්‍රතිචාර. ඒ හීනේ අත ඇරලා අන්තිමටම දැක්කේ පත්තර කාරියක් වෙන හීනේ.තාත්තා කවදාවත් මාව රස්සාවකට නොයවන බව දැන ගත්තාම දැකපු රස්සා හීන අත ඇරලා ආයෙ රස්සා ගැන  නොහිතා හිටියා.



ඉතින් ගැහැනු ළමයින්ගේ හීන වල එක එක කාලෙට එක එක හීන කුමාරයොත් ඉන්නවනේ.ඒ හීනත් හරිම සුන්දරයි නොවැ.ඒ හිරිමල් කාලේ ඉස්ස ඉස්සෙල්ලාම පිරිමියෙකුට කියල මම වශී වුනේ මාධවන් කොලුවටනෙ.එදා වගේම ඒ හිනාව මාව අදටත් පිස්සු වට්ටනවා.ඊට පස්සේ තව කොච්චර අය ලිස්ට් එකට ආවත් අදටත් මාධවන්ට දීපු තැන එහෙමමයි.ඇත්තටම ඉන්දියාවට ගිහින් එයාව කසාඳ බඳින්නත් ඒ කාලේ මට හීනයක් තිබුනා.මගේ ඒ හීනය අපේ හතර වරිගෙම අය දන්නවා ඉතින් ඔය කට්ටිය එකතු උන වෙලාවට මාව බයිට් කරන්න එහෙම තාමත් මාධවන්ගෙ කතන්දර ඇඳිලා එනවා.ඔක්කොටම හපන් සත්තලන් ඒ කට ඇවිස්සුනාම මගේ සිහින කුමාරයා අහගන්න කතන්දර. පව් අසරණයා.

සිනමාවේ විතරක් නෙවෙයිනේ නවකතා වලත් ආස කරන හීන කුමාරයො හිටියනේ.නවකතා වල චරිත අතරින් හැමදාමත් නොම්මර එකට ඉන්නේ වස්සාන හීනයේ කසුන් තමා.කොටින්ම ඒ කාලේ හීන මැව්වේ කවදා හරි මම ආදරේ කරන කෙනා කසුන් වගේ වෙන්න ඕන කියලා තමයි.

ඉතින් යාන්තන් හය හතර තේරෙන කාලේ ඉදන් මේ වෙනකන් දැකපු පුංචි පුංචි හීන අපමණයි.ඒවායෙන් බොහොමයක් සැබෑ උනා වගේම අත්හැරුණු හීනත් එමටයි.වර්තමානයේදීත්  ඉදිරියෙදී සැබෑ කරගන්න දකින හීන කන්දක් තියෙනවා.පවුලක් පන්සලක් උනාම දකින සාම්ප්‍රදායික සම්මත හීන ඇරුනම මගේ පිස්සු හිතට හිතෙන හීන කාට හරි කිව්වොත් මට හිනාවෙයි මේවත් හීනද අප්පා කියල.සමහර ඒවා එච්චරට බොළඳයි සමහරක් ඒවා හීන කියන්න බැරි තරමටම පුංචියි.ඒ නිසාම ඉතින් ඒවා මෙතන කියන්න යන්නේ නෑ.තව කාලයක් ගිහිල්ලා ඒ වෙනකොටත් බ්ලොග් තිබුනොත් මම හිටියොත්  මම බ්ලොග් ලිව්වොත් ඒ සැබෑ උන නොවුන හීන ගැන මේ වගේම පෝස්ට් එකක් දාන්න බැරියෑ. ඉතින් එතකං මේ මදෑ.