සඳට බැළුම් හෙලූ අය

සඳවතී මං

My photo
රෑ අහස එළිකරන... සිත් අහස සරසවන... තරුවකට පෙම් බඳින... සොඳුරු සඳවතිය .... මං...

Aug 21, 2017

මගෙ සුදු ආඩම්බරකාරී !





කලු  පාට ලොකු බෝල ඇස් අගින් හිනැහෙච්චි
ඒ හිනාවට උදේ මල් පවා ඇහැරිච්චි
මා එක්ක මහ දුරක් යන්න වාරුව වෙච්චි
හද ඉවුර මත වැහුව නුඹයි මගෙ බට්ටිච්චි

මගේ සෙනෙහසේ තටු වලින් තව පිම්බිච්චි
දාංගලෙ පොඩි එකෙක් වගේ තව නැට්ටිච්චි
පොට්ටුවක් තිබ්බාම වගෙයි හැඩ තංගච්චි
පළන්දන්නද උඹට මාලයක් මීනච්චි

පොඩි නෝක්කාඩු ළඟ මලක් වගෙ මැලවෙච්චි
තොදොල් වෙන්නට ඉඩක් ලැබෙන තැන පැලවෙච්චි
කිරිල්ලක් වගේ නිදහසේ ඔහෙ ඉගිලිච්චි
ඉතින් මගෙ ජීවිතේ නුඹට සින්නම වෙච්චි



Aug 18, 2017

ආඩම්බර සුන්දරී !


බ්ලොග් එක පාලුවට අරින්න බැරි නිසා ඔය කවියක් දෙකක් දාලා ශේප් උනාට කාලෙකින් හරියට මුකුත් ලියන්න බැරි උනා නෙව.පහුගිය දවස්වල මැරෙන්න වැටිලා තරමට අසනීප වෙලා උන්න නිසයි ඒ අසනීප හොද උන ගමන් මෙලෝ සිහියක් නැතුව හතර අතේ ට්‍රිප් යන්න උන නිසයි පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ලියලා ඩ්‍රාෆ් කරපුවා කීපයක්ම තියෙනව. ඒ අතර අර ප්‍රථම වසන්තයෙ ඊ ළඟ කෑල්ලයි සත්තලන්ගෙ රස කතා ටිකකුයි  තමයි ලිස්ට් එකේ තියන් හිටියේ.ඒත් ඒ ලිස්ට් එක පන්නලා අද මේ ලියන්න හදන්නේ අපි ගිය සවාරියක බොහොම සුන්දර තැනක් ගැන.එව්වා ඉතින් පල් කර කර හිටියොත් ඒ රසයි උණුහුමයි නැති වෙනවා නොවැ.අනික කයි කතන්දර ලිව්වට මම ඔය සංචාරක සටහන් ලියන්න ඔස්තාර් කෙනෙකුත් නෙවෙයිනෙ අප්පා.( කවි කතා වලටත් එහෙමම තමයි ඉතින් නොකිව්වට ) මහා ලොකුවට බ්ලොග් එක පටන් ගනකොට සංසාරේ සංචාරේ කියල ලේබල් එකකුත් ඇලෙව්වට මේ අවුරුදු ගනනාවටම ඒක ඇතුලෙ තියෙන්නෙ කාලෙකට කලින් ගිය යාපනේ ට්‍රිප් එක ගැන විතරයි.හයියූ ලැජ්ජාවේ බෑ ඉතින්. ඔන්න ඔය සේරම කරුණු කාරණා සැලකිල්ලට ගෙන අද මම ඒ ලේබල් එක අප්ඩේට් කරන්න තමයි මේ ලක ලෑස්තිය. ඉතින් අහගන්ටකෝ ළමා..යි.ආ මතක බැරි උනා නොවැ. මම මේ ලියන්න හදන තැන ගැන අර මනස්ගාතයත් බොහොම අපූරුවට ලියලා තිබුනා.ඔව් ඉතින් මේ ලියන්න යන්නේ සුන්දර සීතල බෙලිහුල් ඔය ලස්සන කරන ආඩම්බර දිය  සුරතලියක් ගැන.පහන්තුඩාව ඇල්ල  නම වගේම නම වගේම අති සුන්දර දිය ඇල්ලක්.


 කොළඹ බදුල්ල පාරේ බෙලිහුල් ඔය ප්‍රසිද්ධ තනායම  පහු වෙනවත් එක්කම උඩට තියෙන පොඩි අතුරු පාරේ කිලෝමීටර් දෙකක් විතර ගියාම තමයි මේ  ඇල්ලේ සුන්දරත්වය හිත
පුරා නෙත පුරා විඳගන්න අවස්ථාව ලැබෙන්නේ.ඇල්ල ලගටම වාහන වලින් යන්නනම් බෑ ඇල්ලට යන පාරේ තියෙන ගෙවල් වල මිඳුළවල් වල තමයි වාහන නැවතීමේ පහසුකම් තියෙන්නේ.අපරාදේ කියන්න බෑ අපි වාහනේ නවත්තල ගියපු තැන පාර්කින් වලට සුපියල්ම 200 ක් ගත්තා.ඒකනම් මොකෝ ඉතින් 200 වගේද ඒ ලබපු අද්දැකීම කියලා සිත සුවපත් කර ගන්න බැරි කමක් නෑ.ඔය උඩම පින්තූරේ තියෙන දිය ඇල්ල කඩා හැලෙන තැනට යනනම් ගමන ටිකක් දුශ්කරයි ඒ වගේම සුන්දරයි.ගඟ හරහා වේල්ලක් වගේ දාපු සිමෙන්ති බැම්මක් දිගේ ගඟේ එහා ඉවුරට ගිහින් ගල් මුල් වල එල්ලිලා උඩට නැගලා බොහොම පරිස්සම් ගමනක් තමයි යන්න ඕනේ.පොඩ්ඩක් හරි පය ලිස්සුවොත් හරි එහෙම නැත්තන් ඔය විහිලුවට කරන තල්ලු කිරිලි බය කිරිලි වගේ දෙවල් කරන්න ගිහින් මිස් උනොත් දෙය්යනේ කියලා අඩි  තිහ හතලිහක් පිංපොං  බෝලයක් වගේ ගල් උඩ බම්ප් වෙවී වතුරට පත බෑවෙන්න පුලුවන්.


 දෙපසම ගල් පර්වත් මැදින් පහලට පහන් දැල්ලක් වගේ කඩා හැලෙන දිය ඇල්ලයි, හීන් සීරුවේ ගලා බහින සීතල දොල පාරේ දිය දහරයි නෙක නෙක රටා  මවන මහ විසල් ගල් තලාවයි හිතට ගතට ගෙනෙන්නෙ පුදුමම තරම් චමත්කාරයක්.ගස් වලයි ගල්වලයි හැම තැනම මෙතන නෑම තහනම් අතන නෑම තහනම් කියලා ගහලා තිබුනට දෙපාරක් නොහිත වතුරට පනින තරම් කෙනෙකුගෙ සිහි විකල් වෙන එකනම් නොඅනුමානයි.අපි එහෙම සිහි විකල් නොකරගෙන හිටියේ බොහොම අමාරුවෙන්.අපි එහෙම නොවුනට අපිට කලින් එතනට ගිය කොලු රෑනක්නම් හිටියේ දිය ඇල්ලට කිට්ටුව පහල තැනක දිය කෙලිය පටන් අරන්.වැඩේ කියන්නෙ අපි එයාලට මීටර් සීයක් විතර කිට්ටුවට යනකොට තමයි එයාලා අපිව දැක්කේ.අපිව දැක්ක ගමන් එයාලා තක්බීර් උනා. සමහරු ගල් උඩ බඩ ගගා හැංගි හැංගි ගොඩ තිබුන ඇඳුම් අරන් ආයෙ වතුරටම පැන්නා.දෙයිහාන්දුවනේ එතකොටයි අපි දැක්කේ මුන් සේරම වතුරට බැහැලා තියෙන්නෙ උපන් ඇඳුමින්.අපේ නඩෙන් ඉස්සර වෙලාම ගිය ඉස්තිරී පරාණ ටික වෙච්චි අපි ඒ මහසෝන්  සන්නි දැකලා වතුරට  නොවැටී බේරුනේ බොහොම අමාරුවෙන්.උන්දලා ටික විලි වහගන්නකන් අපි එයාලට පස්ස හරෝගෙන හිටියා ඉතින් වෙන මක්කා කියලා කරන්නද.එයාලටත් ලැජ්ජයි අපිට හතරවිලි ලැජ්ජයි.විනාඩි පහක් දහයක් ඇතුලටත් සෙට් එකම විලි වගෙන අනිත් ඇදුම් කැඩුම් ටිකත් තුරුලු කරගෙන බිම බලාගෙන හීන් සීරුවේ අපිව පහු කරලා පල්ලම් බැස්සා.අපි අත් වලින් කටවල් තද  කරගෙන බොහොම අමාරුවෙන් හිනා හිර කරගෙන හිටියා. අපි ඉතින් එහෙම හිනා උනාට ඔය සත්තලන්ලා එහෙම ගිහින් එයාලා එක්ක කතා කලා උන්දලා පත්වෙච්චි අපහසුතාවය මඟහරවන්න වෙන්ටැ ඉතින් ඒ. මම ඉතින් ඔය මුලින් කිව්වා වගේ මේ දිය දහර දැක්කම උන් හිටි තැන් අමතක වෙලා ඔහොම අකරතැබ්බ වෙන්න පුලුවන්.මෙතනට මුලින්ම යන කෙනෙක් මෙතන නාන්න පුලුවන්ද බැරිද කියලා නොදන්න නිසා අමතර ඇඳුම් එහෙම අරන් යන්නෙ නෑනේ. මේ කාලෙනම් වතුර අඩු නිසා ආරක්ශිත තැනක නෑවට ලොකු අවුලක් නෑ වගේ. හැබැයි වතුර වැඩි කාලෙකනම් ඒක බොහොම භයානක වෙන්නත් පුලුවන්.
මං ඉතින් ඔය ගලක් උඩ නිවාඩු පාඩුවේ වාඩි වෙලා කල්පනා කලේම  නිකමට හරි එක පාරටම මහා ජලකඳක් ආවොත් හත් දෙයියනේ අපි මොකද කරන්නේ කියලා.එහම උනානම් ඉතින් දුවා ගන්න තැනකුත් නෑ සේරමලා අතින් අත ඇරිච්ච ජිල් බෝල අහුරක් වගේ දග් දග් ගගා පහලට රෝල් වෙලා ගහගෙන යාවි. එව්ව මෙව්වා හිතෙන අතරෙම තව මට හිතිච්ච දෙයක් තමයි මම ආයෙ බඳිනකොට wedding pre shoot එකකටත් මේ තැන මරු නේද කියල.ඔව්ව ඉතින් මම  විතරක් හිතල නිකන් ඉන්න බැරුවට මම සත්තලන්ටත් කිව්වා. උන්දා ගත් කටටම කිව්වා අනේ ඔය කරන ෂූට් එකක් ඉක්මනට කරලා මාව නිදහස් කරපන්කෝ කියල.අනේ ඉතින් මගේ කට ඔය තඩි ගලක උලාගෙන  උන්දගේ බෙල්ලෙන් අල්ලගෙන ඔලුව ඔය සීතල වතුරේ ඔබන් ඉන්න හිතනා.ඉතින් ඔන්න ඔය වගේ බොහොම සුන්දර චමත්කාර ජනක අද්දැකීම් කන්දක් අරගෙන තමයි අපි පහන්තුඩාව සොඳුරියට සමුදුන්නේ.මටනම් දවස් තුනක් තිස්සේ බෙලිහුල් ඔය ,හපුතලේ, දියතලාව , ඇල්ල , බදුල්ල , නුවර එළිය ඒ ගිය හැම තැනකින්ම මගේ හිත වඩාත්ම ඇද ගත්තෙ මුල්ම වරට ගිය
මේ පහන්තුඩාව ඇල්ල තමයි.

 ඒ වගේම තව ලියන්න සුන්දර තැන් සුන්දර දසුන් එමටයි.වෙලාවක් තිබුනොත් ආයෙ දවසක මේ සංසාරේ සංචාරේ අප්ඩේට් කරන්නම්කෝ.



Aug 16, 2017

ඉඩ දෙන්න මට ඉතින් සමුගන්න !




ඉතින් තව අපි අපේමැයි කියා නොසිතන්න
ආදරෙයි හා පැටික්කිට මගේ නොකියන්න
ඔය වචන වලින් හිත කුඩු වෙන්න
වෙඩි තියන්නට ආයෙ නොම එන්න

හිත මත්තෙ හීනියට ඇවිදින්න
පපුව මැද්දට වෙලා හිනැහෙන්න
ඇහි දාර අඟිස්සෙන් ගිලිහෙන්න
වදින්නම් ආයෙනම් නොම එන්න

බිඳුණු පසු හීන යලි අහුලන්න
නාය ගිය තැන් ආයෙ හාරන්න
මගෙ අහසෙ සඳ වෙලා පායන්න
වදින්නම් ආයෙනම් නොම එන්න...

( මේ කවිය මම ලිව්වේ පොකුරු වැහි අක්කා ෆ්බී එකට දාපු  කවියකට කමෙන්ට් කවියක් ලෙසයි.)

Aug 6, 2017

ඔව් ඔයා හඳක් !


නුඹ ,
ඈත අහසේ දිලෙන සඳවත
මම  ,

සඳට පෙම් කල
පුංචි බිම් මල

නුඹ ,

විසල් නුග රුක දාහය නිවන
මම ,
ඒ මහා වෘක්ෂයේ සෙවන නොලබාම
වියළුණු තණපත

නුඹ ,
දොලොස්මහේ පහන
නොනිවී දැල්වෙන
මම ,
එළිය පමණක් දී
නිවී ගිය පහන් වැටිය

නුඹ ,
සමනොළ ගිරිශිඛර
මම ,
මහා ගිරිදඹ ගෙවා පියඹා ඇවිත්
නුඹ පපුව මත්තේම මියෙන්නට පැතූ
අහිංසක සමනළිය

නුඹ ,
මහවැලි ගං කොමළිය තුරුල්ලට ගෙන
ජීවිතය අත්විඳින බව නොදැන..

Aug 1, 2017

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 04






මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 01

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 02

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 03

                                    ඉතින් අද කියන්න යන්නෙ ඔයයි මමයි හම්බුන හැටි අපේ යාලු කම ආරම්භ උන හැටි.ඔව් ඒ තමා අපේ කතාවෙ මුල. ඒ ටික නැතුව මේ කතාව අසම්පූර්ණයිනෙ.මගේ වාසනාවට බස් එකෙන් පැපිලයානෙදිම කීප දෙනෙක් බැස්ස නිසා මට වාඩි වෙන්න චාන්ස් එකක් ලැබුන.මගේ සිතිවිලි ඒ අතීතයේ ඇවිද්දවන්න ඒකත් ලොකු පිටුවහලක් උනා.ඉතින් අහන්නකෝ ඒ කතාව.

     මට මතක විදියට ඒ 2006 අවුරුද්දෙ අන්තිම  හරිය. තනියම මඟතොටක බැහලා යන්න එන්න පුරුදු උන කාලේ ...ඒ ලෙවල් ඉවර වෙලත් අවුරුදු ගානක් ගෙදරටම කොටු වෙලා ඉදලා පවුලෙම හිතවතෙකුගෙ තැනක පුහුණුවයි රැකියාවයි දෙකම ලැබුන කාලේ...ඒ සේරටමත් වැඩිය  Unlimited Internet පහසුකමින් මුලු සයිබරේම පීරන්න ලැබුන කාලේ.යූ ටියුබ් එකෙන් සින්දු බලන්නයි විදේශයක හිටපු අම්මා එක්ක  Yahoo මැසෙන්ජර් එකෙන් කතා කරන්නයි ඇරෙන්න සයිබරේ ගැන මම මෙලෝ දෙයක් දැනගෙන හිටියෙ නෑ ඒ වෙනකොට.හැබැයි මාත් එක්කම පුහුණුවට ආපු අනිත් යුවතියන් දෙන්නම  කැළණි කැම්පස් එකේ.එයාලා ඒ වෙනකොටත් අන්තර්ජාලයේ ඔට්ටුසෙල්ලම් කරපු අය.ඔන්න ඔය දෙන්න තමයි මටත් ඒ කාලේ ප්‍රසිද්ධ වෙබ් සයිට් වල පබ්ලික් චැට් රූම් වලට යන හැටි නික් නේම් හදාගෙන ඒවායේ චැට් කරන හැටි කියල දුන්නෙ.ඔයා ගැන අහන අයට කිසිම වෙලාවක ඇත්ත නම් ගම්  කියන්න එපා ,තුන් හතර දෙනෙක් සෙට් කරගෙන බයිට් කර කර ඉන්න කියල තමා උන් දෙන්නනම් මට උපදෙස් දුන්නේ.උන් කියන විකාර වලට මමනම් හිටියෙ අන්ද මන්ද වෙලා. ඔන්න ඉතින් මමත් කොහොම හරි ඔය කියන චැට් රූම් එකකට ලස්සන නික් නේම් එකකින් ලොග් උනා.විශ්වාස කරන්න සතියක් විතර යනකන්ම මම කිසිම කෙනෙක් එක්ක කතා නොකර තප්පරෙන් තප්පරේ උඩට යන ඒ නිල් පාට ස්ක්‍රීන් එක දිහා බලාගෙන හිටිය.ඒකත් හරිම අපූරු අද්දැකීමක්. බොරුවට රන්ඩු වෙන , ආදරේ කරන , සින්දු කියන , විහිලු කර ගන්න හරිම අපූරු තැනක් ඒක.මම ලොගින් උනාම පබ්ලික් වගේම ප්‍රයිවට් ඇවිල්ලත් Hi කියන, අනේ කතා කරන්නකො කියන , ASL අහන අය ගොඩක් හිටිය. ඔය ASL කියන්නෙ මොකක්ද කියල  මම අහගත්තෙත් මට චැට් පුරුදු කරපු උන් දෙන්නගෙන්ම තමා .ඉතින් සතියක් තිස්සෙම චැට් එක උඩ පහල  බල බල මම කල්පනා කලේ කාත් එක්ක මොනවද මම ඉස්සෙල්ලම කතා කරන්නෙ කියලා.මම ලොග් වෙච්ච හැම දවසකම මට හායි කියපු එකම එක්කෙනෙක් හිටියා ප්‍රයිවට් චැට් ඇවිත්.ගොඩක් අය  හායි කිව්වම මේ පැත්තෙන් උත්තර නැති උනාම  එක එක කතන්දර කියලා යනවා ඒත් එයා කවදාවත් එහෙම මුකුත් කිව්වෙ නෑ  හායි විතරමයි.අන්තිමට මම තීරණය කලා මම එයා එක්ක තමා ඉස්සෙල්ලම කතා කරන්නෙ කියල.වෙනද වගේම මම ලොග් උනාම එයා Hi කිව්වා. මමත් Hi කියල උත්තර දුන්න.ඒ සැනින් ඒ පැත්තෙන් පිලිතුරක් ආව.

කොහොමද ...

හොදයි....

ඉතින් ඒ තමයි ඔයා. සයිබර් අවකාශයේ මගේ මුල්ම චැට් සඟයා.වචනෙකින් දෙකකින් පටන් අරන් බොහොම නිවී  සැනසිල්ලේ ගලා ගෙන ආපු හිතවත් කමක් අපි අතර හිමි හිමිහිට ගොඩ නැගුනා.ඒ වෙනකොටත් ඔයා ඒ චැට් එකේ හැමෝ අතරම ප්‍රසිද්ධ  කෙනෙක්.ඔයාගෙ කෙනෙක් හැටියට ඔයා මාව පබ්ලික් චැට් රූම් එකට ගෙනිච්ච නිසාම ඔයාට තිබුන පිලිගැනීමම මටත් එහෙමම ලැබුන.ඉතින් ඊට පස්සෙ දවස් ගෙවුනෙ ඒ හිත මිතුරු පාරාදීසයේ .. උදේට ඔෆීස්  ගිහින් චැට් එකට ලොග් වෙනතුරු සිහියක් තිබුනෙ නෑ.මට විතරක් නෙවෙයි ඔයාටත්... ඔයාටයි මටයි විතරක් නෙවෙයි අපි හැමෝටම ඒ හැඟීම  තිබුන.උදේ ලොග් උන ගමන් හැමදාම ඔයාගේ සුබ පැතුම

 Good Morning බබෝ....

බබා...? මං බබෙක් නෙවෙයි ..කියන්න එපා මට එහෙම...

හැමදාමත් මගේ ගෝරණාඩුව ඔයාට.ඒත් කවදාවත් ඔයා මම කියන දේ ඇහුවෙ නෑ දිගටම එහෙම කතා කලා.මට විතරක් නෙවෙයි චැට් එකේ ගොඩක් ගෑණු ළමයින්ට ඔයා බබා, සුදූ කියල කතා කලා.ඒ නිසා පස්සෙ පස්සෙ මටත් ඒක ගානක් නැතුව ගියා.මුලදි මුලදි විහිලු තහලු කරගෙන , චැට් එක ඇතුලෙ ගීතයෙන් ගීතය කර කර හිටපු අපි අපිටත් නොදැනිම පුද්ගලික ජීවිතේ දෙවල් කතා බහ කරන තැනට ඇවිත් තිබුන.ඔයාට  Girl Friend කෙනෙක් ඉන්නව කිව්වම  මමත් ගත් කටට  ආ මටත් Boy Friend කෙනෙක් ඉන්නවා කියල කිව්ව.අපේ සයිබර් යාලු කමට අවුරුද්දක් විතර වෙද්දි දවසක් ඔයා මට කිව්ව ,

ඒයි කෙල්ලෙ... මට ඔයාව බලන්න ඕන..

මොකක් ... ඒ මොකටද ..?

මොකටද අහන්නේ.. දන්නවද අපි දැන් අවුරුද්දක්ම චැට් කලා.. ඒත් මම තාම දන්නෙ නෑ ඔයා කෙල්ලෙක්ද කොල්ලෙක්ද කියලවත්.ඔයාටත් එහෙමනේ ඔයා දන්නෙත් නෑනේ මම මොකෙක්ද කියලවත් ඉතින් හිතෙන්නෙ නැද්ද අඩු ගානේ  ෆෝන් එකෙන්වත් මා එක්ක වචනයක් කතා කරන්න ඕන කියලා..

නෑ...

මම ගත් කටට එහෙම කිව්ව.

ඒත් මට ඕනෙනේ...

මම කෙල්ලෙක් අනේ... මම කොල්ලෙක් නෙවෙයි...

මමත් කොල්ලෙක් තමා බං..

ඉතින් එහෙනම්...

මේකනෙ බබා.. ටිකක් හිතන්න කටහඬවත් අහල නැති උනාට ඇහැටවත් දැකල නැති උනාට අපි අපිට ගොඩාක් ළඟයි කියල ඔයාට හිතෙන්නෙ නැද්ද...මේ වෙනකොට ඔයා මගේ හොදම යාලුව වෙලා.. ඔයාට හිතෙන්නෙ නැද්ද මම ඔයාගෙ හොදම යාලුව කියල...? මම මේ ඔයාට කතා කරන්න ඕනෙ , ඔයාගේ පින්තූරයක් බලන්න ඕන කියන්නෙ  අවුරුද්දක්ම ගියාට පස්සෙ ඉතින් ඒක අසාධාරණ නෑ නේද.?

ඔව් ඉතින් එහෙම බලනකොටනම් ඔයාගෙ ඉල්ලීම අසාධාරණ නෑ තමයි.ඔයා කිව්වට පස්සෙ මටත් හිතුන අවුරුද්දක් තිස්සෙ දවස ගානෙ කතා කරන එකම පිරිමි ළමයව බලාගන්න ඇත්නම් කියල.ඒත් ඉතින් මේ මම කියන කෙනා ටිකක් ආඩම්බර කෙනෙක්නෙ ඒ නිසා එහෙම හිතේ තියෙන දෙවල් කෙලින් කියන කෙනෙක් නෙවෙයි.ඒත් මම හ්ම්ම්ම්  බලමුකෝ... කියල උත්තරයක් දීල මඟ ඇරිය මිසක් වෙන මුකුත්ම කිව්වෙ නෑ. හැබැයි ඔයානම් Yahoo Messenger එකට ඔයාගේ ෆෝන් නම්බර් එකයි ඔයාගෙයි ඔයාගෙ මුලු පවුලෙමයි විතරක් නෙවෙයි ඔයාගෙ ආදරවන්තිගෙ පින්තූරෙකුත් එව්වා.

ඔන්න දැන් ඔයාට හිතෙන ඕනම වෙලාවක මට කෝල් එකක් ගන්න...මේ ඒක නෙවෙයි මම ලස්සනයිද...?

හැටි වඳුරෙක් වගේ...ඔයාගෙ අම්මනම් ලස්සනයි...

එතකොට අරයා....

ම්ම්ම්.. එයත් හොදයි...

තවත් සතියක් විතර ගෙව්නට පස්සෙ තමයි මම හිත හදාගත්තෙ ඔයාට මගේ ෆොටෝ එකක් පෙන්නනව කියල.හැබැයි මම ඔයාට ෆොටෝ Send කලේ නෑ මම කලේ
Messenger එකේ ප්‍රොෆයිල් පික්චර් එකට මගේ පින්තූරයක් ටික වෙලාවකට දාපු එක.

අම්මෝ... ආඩම්බරකාරිව බලා ගන්න තියෙන අමාරුවක්..මේ මුද්දරයක් විතර මූණද දැන් මම බලන්න ඕන..?

හ්ම්ම් ඔව් එහෙම තමයි...

කමක් නෑ කමක් නෑ මුකුත්ම නැතුවට වැඩිය මේත් මදෑ..
ලස්සනයි... කතාවෙ තියෙන නපුරු පාටනම් නෑ මූණ අහිංසකයි .. හා පැටියෙක් වගේ...

හාවෙක් වගේ ? ඒ කියන්නෙ දිග කන්... දිලිසෙන ඇස් එක්ක හොම්බක්..

මම එහෙම ටයිප් කලේ හිනා වෙවී.

ඔව්.. මේ   මටනම් පේන්නෙ එහෙමයි...

                        ඇත්තටම ඒ කාලෙ ගැන ලියනවනම් කියනවනම් සේරම පැත්තකින් තියල  දිගටම දිගටම ඒ ලස්සන කාලෙ ගැනම ලියන්න කියන්න පුලුවන්.ඒ තරමට ඒ යාලුකම  ඒ ගෙවුන  කාලය සුන්දරයි.පස්සෙ  දවසක මම හා හා පුරා කියල ඔයා එක්ක ෆෝන් එකෙනුත් කතා කලා.දවස ගානෙම අපේ යාලුකම ශක්තිමත් උනා.ඒ කාලෙම තමයි බම්බලපිටියෙ තිබුන ඔයාගෙ ඔෆීස් එක කොහුවලට ගෙනාවෙ.ඒ කියන්නෙ උදේ හවස මම ඔයාව පහුකරගෙන ඔයාගෙ ඔෆීස් එක දිහා බල බල ගියේ.ටික දවසක් ගියාම මගේ බස් එක ඔයාගෙ ඔෆීස් එක පහු කරන වෙලාවට ඔයා බැල්කනි එකට ඇවිල්ල මට අත වනන්න පුරුදු උනා.හැබැයි ඉතින් කවදාවත් ඔයාගෙ ඔෆීස් එකට තනිපංගලමේ එන්නනම් හීනෙකවත්  හිතුනෙ නෑ.ඒත් මගේ අම්මගෙ වැඩක් වෙනුවෙන් මට ඔයාගෙ ඔෆීස් එකට එන්නම උනා.තනියම එළියට ගිහිල්ල වැඩක් කර ගන්න ඒ වෙනකොට මට තිබුන නුහුරු ගතිය නිසා මට මගේ හොදම යාලුවගෙ උදව් ගන්නම උනා.ඉතින් හා හා පුරා කියල අන්න එදා තමයි මම ඔයාගෙ ඔෆීස් එකට ගොඩ වුනේ.ඒ යාලු කම ළඟ සදහටම නැවතුනේ.ආයෙ ආයෙ එන්න කියල හිත බල කරන තරමට මම ඔයාට ළං වුනේ...ඔයාගෙ ළෙංගතුකම මහා පවුරක් වගේ මගේ ජීවිතේ වටා එතුනෙ...ඒ හැමදේම උනේ ඊට පස්සෙ තමයි.

              ඉතින් මේ අපේ කතාවෙ මුල ... ඒත් කතාව තාම ඉවර නෑ... අතරමඟ නැවතුන තැන ඉදල ආයෙමත් කියන්නම්කො හොදේ...

Jul 21, 2017

නුවර අහස යට !



අන්න ආයෙත් වැව රවුම දිග
පිපෙනවා රොබරෝසියා
ඔයා කෝ ! ඉන්නවද අහලක
හොරෙන්වත් මාදෙස බලා

හීනි ඉඳිකටු වගේ වැහි තුඩු
ඇවිත් වැදුනම ළය පුරා
සත්තමයි ! හිත රිදුම් දෙනවා
හන්තාන කන්දට එහා

මාළිගාවේ නාථ දෙවොලෙදි
ඔබේ ඇස් මට කී කතා
අහන් ඉන්නැති ! නුඹට වැඩියෙන්
ළතෙන් අර කෞතුක ඇතා

ගැට ගැහුවෙ නැතුවාට පඬුරක්
අනේ මං නුඹවම පතා
ඇත්තමයි ! දුක වාං දානව
කිරි මූදෙ රළටත් වඩා

Jul 17, 2017

තව ඉන්න බෑ හුස්මක් වෙලා !





ඉතින් අර දුමීගේ  හුස්මෙවත් නැවතී හිදීනම්  කියවලා පිලිතුරක් ලියනවා කිව්වනේ. පොරොන්දුවක් උනානම් ඒක ඉටුකරන්නත් එපායැ. අන්න ඒ නිසා තමා මෙන්න මේක ලියවුනේ.


නිකිණි මාසෙක හීන අරගෙන ඇවිත් රහසෙම ළංවෙලා
බකිණි මල වගෙ පිපුණු මගෙ හිත ඔබේ ප්‍රේමෙන් මත්කලා
සකුණි විලසින් ඔබේ  සෙනෙහස් උයනෙ රිසි සේ තටුසලා
ගිලුණි හුස්මක් ගන්නටත් බැරි තැනක ඔබගෙන් වෙන්වෙලා

දරාගෙන නිහඬවම කඳුළක් ඇස් දෙකේ පෙම හංගලා
නිරාමිස සුව වින්ද ප'පුතුර රිදෙයි හුස්මක් හිරවෙලා
පුරාගෙන ආ පැතුම් කන්දම නාය ගිය තැන තනිවෙලා
සරාසඳ කෝ කොහෙද අද නෑ අමාවක ජීවිතෙ වෙලා

සිතින් සමනල් හීන දැක දැක සත්තමයි මං පෙම්කලා
බැතින් පිදු පෙම කොනින් අල්ලා වැරෙන් ඈතට විසිකලා
හදින් පිටමං කරපු තැන තව ඉන්න බෑ හුස්මක් වෙලා

ඉතින් යනු මැන අවසරයි මගෙ ලෝකයෙන් පිටමංවෙලා

Jul 15, 2017

ඉතින් එනවද ඔයා !









කඳුලු පැන් කෙංඩියම පුරවගෙන මහ බරින්
ආදරේ තොටුපොලේ මං බලා හිඳින්නම්
ගව් සියක් දුර ගෙවා පීනා උඩුගං බලා
ඉතින් එනවද ඔයා..........

නිල් සඳ මඬළ යට වැතිර බැති පෙම දරා
පපුතුරට තුරුලු වෙමු ආදරෙන් දුක දරා
අයිතිකරගෙන මටම අහිමි වෙනවට වඩා
නෙත් වලින් කතා කර හිතින් සැනසෙමු සදා....

වෙලි වෙලී දැවටෙමින් මුලු රෑම නිදිවරා
උණුහුමට ගුළි වෙන්න ළඟින් ඔබ නෑ තමා
ඒ උනත් මහ රෑක ඇවිත් සිහිනය පුරා
නිදියන්න මගෙ මැණික කියා යනවද ඔයා.....

Jul 8, 2017

සමනල් හීන !




කවුරුහරි මගෙන් ඇහුවොත් ඔයාගේ ජීවිතේ ලස්සනම කාලෙ මොකද්ද කියල ආයෙ දෙකක් නෑ ගොඩක් අය කියනව වගේම ඉස්කෝලෙ කාලෙ තමා. මතක් කර කර සතුටු වෙන්න හිනාවෙන්න  දුක්වෙන්න ඒ අතීතෙ තරම් වෙන මොනම අතීත කාලයක්වත් ඉස්සරහින් තියන්න බෑ.පස්සෙ පහු කාලෙකදි ජීවිතේට ලැබුන නිදහස ඒ කාලෙදි තිබුනෙනම් නෑ තමා.විශේෂයෙන්ම මගේ පාසල් කාලේ ගෙවුනේ අපෙ තාත්තගෙ දැඩි නීතිරීති මාලාවක් උඩ.කොටින්ම අපේ තාත්තා එක්තරා ජාතියක හිට්ලර් පාලනයක් තමා ගෙනිච්චේ ඒ කාලේ.ඒකත් මේ වෙන මොකටවත් නෙවෙයි විරුද්ධ පාර්ශවය පිලිබඳව තමා ඔව් ඔව් ඒ කිව්වේ කොලු ගැටව් ගැන තමා. මට යාන්තන් අවුරුදු දාහතර පහලොව වෙනකොට වගේ අපේ තාත්තා අපේ නෑදෑයෝ වෙන පිරිමි ළමයි එක්කවත් ඇසුරට මාව යැව්වෙ නෑ.මට විතරක් නෙවෙයි මගේ අක්කාටත් ඒ සන්තෑසියම තමා. එයානම් ඒ කාලේ ගෙදර පොඩි පොඩි කැරලි දියත් කලා තාත්තට විරුද්ධව.හොදම යාලුවගෙ බර්ත්ඩේ පාර්ටි එකටත් ගේට්ටුවෙන් ඇතුලටම ඇරලවලා උපරිම පැය එකහමාරක් දීලා ගේට්ටුවෙන් එලියට වෙලා මුර දාගෙන හිටපු තාත්තෙක් මට හිටියේ.සමහර වෙලාවට යාලුවා කේක් එක කපලත් නෑ ඒත් මම යන්න ඕනේ.ඒ වෙලාවටනම් තාත්තා එක්ක මල යකා මට.තාත්තත් දන්නවා මම ඉන්නේ ඒ වෙලාවට උපරිම මලෙන් කියලා.ඒත් ඉතින් එයා එයාගේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කරන්නේ නෑ.එයා කරන්නේ ගෙදරට එන ගමන් ගල්කිස්සෙ ෆැබ් එකේ නවත්තල මම ආසම චොක්ලට් ගැටෝ එකක් අරන් දෙන එක.මගේම යාලුවො පවා මට නැති නිදහසක් ඒ කාලෙදී විදිද්දි සමහර වෙලාවට දුක හිතුනා උනත්. ඒවා කඩාබිඳගෙන යන්න තරම් හිඩැස් අම්මගෙයි තාත්තගෙයි ආදරේ මැද තිබුනෙම නෑ.

                        ඉතින් මේ ඉස්කෝල කාලේ ගැන එක පාරටම මෙහෙම පෝස්ට් එකක් දාන්න හිතුනේ මේ ඊයේ පෙරේදා අහම්බෙන් හම්බවුන  පාසල් මිතුරියක් නිසයි.අපි ඉතින් උන් හිටි තැනුත් මතක නැතුව පැය ගානක් ඒ අතීතේ මතක් කර කර හිනා උනා.බාලිකා පාසලක  ඉගෙනගත්ත අපිට ඒ කාලේ සොඳුරුම වෙලාව උනේ බාලාංශ පන්ති ඇරෙන වෙලාව.වෙන මොකටවත් නෙවෙයි ඉතින් ඒ  නංගිලව ගෙනියන්න එන ලස්සන ලස්සන තාත්තලව බලන්න.පන්ති ඇරෙන වෙලාවට මොනවා හරි හේතුවක් හදාගෙන එළියට පනින්න අපි සැදී පැහැදී බලන් ඉන්නවා.හැබැයි ඉතින් අපි ඒ අසරණ තාත්තලගේ ඇදුම් ගැන කොණ්ඩ මෝස්තර ගැන එකී නොකී මෙකී සියලු දෙවල් ගැන කියපු දෙවල් අහන් හිටියනම් උන්දලා වහ කාලා මැරෙනවා.ඒ මොනව කලත් ඉතින් අපිට ඒ කාලේ අද කාලෙදී ඒ වයසේ ළමයින්ට නැති සංයමයක් තිබුනා.ඒ වයසෙදි තිබුන දඟකාර කෙලි කමට හොරෙන් බලල යාලුවො සෙට් එකත් එක්ක ඔය මොන මොනවා හරි කියල හිනාවෙලා ඒක එතනින් ඉවර කලා ඊට එහා ගිය සීරියස් කතන්දරනම් තිබුනෙම නෑ කවුරුවත් අතර.

                             ඉතින් ඔය හැම පන්තියකම ඉන්නවනේ එක එක විදියේ කට්ටිය එක එක කල්ලි වලට බෙදිලා. අපේ පන්තියත් එසේම තමා.ඔන්න එක කට්ටියක් ඉන්නවා එයාල තමයි පන්තියේ බ්‍රයිට්ම සෙට් එක ඉගෙනීම මිසක් වෙන මොලෝ දෙයක් නෑ.ටීචර්ලටත් හරිම හොද  සෙට් එක එයාලා.ඒ සෙට් එකේ අය තමා වැඩි පුරම ටීචර්ලට පන්දම් අල්ලන්නෙත්.තව කට්ටියක් හිටියා ඉගෙන ගන්නෙත් නෑ  වෙන කිසි දෙයක් කරන්නෙත් නෑ ඔහේ ඉස්කෝලෙ එන්නන් වාලේ ආපු කට්ටියක්.තව කට්ටියක් හිටියා ඉගෙනත් ගත්තා පිස්සුත් නැටුවා සෙල්ලනුත් කෙරුවා විෂය බාහිර වැඩ සේරම බදාගෙන කලා.ඉස්කෝලේ මොකක් හරි නසරානි වැඩක් කලොත් හැම පන්තියකින්ම වගේ ඔන්න ඔය කියන සෙට් එකේ අය තමා හිටියේ.හැබැයි මොනවා උනත් මේ කියන නසරානි සෙට් එකටත්  ටීචර්ලා හරි ආදරෙයි.වෙලාවකට අර බ්‍රයිටන්ව පෙන්න පෙන්න ආදර්ශෙට ගන්න කිව්වට එයාල දන්නව ඔය දඟමලු සෙට් එක නැතුව ඉස්කෝලෙට පැවැත්මකුත් නෑ කියල.අපේ පන්තියේ හිටියා ඔය දඟ මල්ල කියන කාඩ් එක වැදිච්ච අට දෙනෙක්ම. ආං .. ඒ අට දෙනාගෙන් කෙනෙක් තමයි මේ අහිංසක සඳවතියත්.අපි ඕ ලෙවල් කරන වයසට එද්දි අපේ නඩේ අට දෙනාගෙන් හය දෙනෙක්ම ආදරවන්තියො වෙලා ඉවරයි.මමයි තවත් එක්කෙනෙකුයි විතරයි ඇබෑර්තු ඇතුව හිටියේ.හැබැයි ඒ ඇබෑර්තුව පුරව ගැනීමෙ ඕන කමක් මට ඒ කාලේ තිබුනෙම නෑ.ඉස්කෝලේ මොන තරම් දඟකාර චරිතයක් උනත් පිරිමි ළමයි ළඟදි මම බොහොම නිශ්ෂබ්ද සංසුන් චරිතයක්.එයාල එක්ක විහිලු තහලු කරගෙන එල්ලි එල්ලි යන පුරුද්දක් මට තිබුනෙම නෑ. කවදාවත් පිටිපස්සේ ඉදන් සූ.. සූ.. කිව්වට නිකමටවත් හැරිල නොබලපු මට ඒ දවස්වල කොල්ලො කිව්වෙ මම යන්නෙ අඩියක් උඩින් කියල.ඒත් ඉතින් මම නෙවෙයි ඔය කියන කතා වලට සැලුනේ.මට මතක විදියට ඔය  කාලෙදී මට මුල්ම ප්‍රේමාරාධනාව ලැබුනෙත්  අපේ අටේ කල්ලියෙ හිටපු  රෝශිනිගේ නැන්දගෙ පුතාගෙන්. උන්දා අපි කට්ටිය ඉන්න  ෆොටෝ එකක් දැකලා මගේ යාලුවට කිව්වලු මාව කොහොම හරි යාලු කරලා දෙන්න කියලා.ඒකිත් බොහොම මනාපෙන් හිටියා මාව අයියට යාලු කරලා දෙන්න . ම්හ්හ්... මම නෙවෙයි ඉතින් ඒවට අහු උනේ.

                      1.30 ට ඉස්කෝලෙ ඇරිලා ගල්කිස්ස හංදියට යනකොට පිරිමි ඉස්කෝල තුනකම කොලු කුරුට්ටො හංදිය බදු අරන් ඉන්නේ.ගල්කිස්සෙ ඉස්කෝල විතරක්නම් බැරියැ මොරටුවෙ සෙබස්තියන්, වේල්ස් කුමාර උන්දලත් මෙහෙ. එයාලා ඉතින් 1.30 ට ගල්කිස්සෙ ඉන්නේ ඉස්කෝලෙන් ශෝර්ට්ලීව් දාලා තාප්පෙන් ඇවිල්ලා වෙන්න ඕන. ඉතින් ඔය පිරිමි අන්ත:පුරය මැද්දෙන් ඒ වෙලාවට බාලිකාවියන් රංචු රංචු යනවා කියන්නේ හයියූ... කියලා වැඩක් නෑ.දාහක් උසුළු විසුළු හිනා කතා මැද්දෙන් හිනාවක සේයාවක්වත් නැතුව ඇස් බිමට හරෝගෙන හංදිය පහු කරනවා කියන්නෙ ලේසි පාසු වැඩක් නෙවෙයි. මේ මං කියන සඳවතී අන්න එහෙම ගිහින් වාර්ථා තියපු එකියක්.බොරු කියන්නෙ මොකටද ඉතින් සමහර ලස්සන උස හාදයො ළඟදි පොඩ්ඩක් කකුල් පැටලුනා හිත එහෙ මෙහෙ උනානම් තමා.ඒත් ඉතින් එව්ව දන්නෙ මමයි මගේ හිතයි විතරමනෙ  ඒ නිසා අවුලක් නෑ. ගල්කිස්ස හංදියේ ඒ කාලේ ඉදලා තියෙනවා අනංග රාජයෙක්.ඉස්කෝලෙත් කියන්නම්කො ආයෙ මොකටද ඒක නොකියා ඉන්නෙ. සයන්ස් කොලේජ් එකේ තමා මේ අනංගයා.කෙල්ලො දැලෙ දාගන්න නම් දරාපු හාදයෙක්ලු.එයාගෙ විනෝදාංශය යාලුවෝ චැලෙන්ජ් කරනවාලු කෙල්ලෙක් පෙන්නලා පුලුවන්නම් මෙයා එක්ක යාලු වෙලා පෙන්නපන් කියලා.එයා කොහොම හරි ඒ කෙල්ල එක්ක යාලු වෙලා පෙන්නනවලු. අනේ දෙයියනේ මෙන්න මේ සඳවතිවත් ඔන්න ඔය කියන  අභියෝගයේ පටලවලා අර අනංගයාගේ ඇස් වලට කොටු කරලා තියෙනවා ( ඒ කාලේ  මෙයා අනංගයෙක්ද මෙයා මේ චැලෙන්ජ් එකකට මගේ පස්සෙන් එනවද ඒ මුකුත් මම දන්නෙ නෑ  ඒවා දැන ගත්තෙ ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙලත් කාලෙකට පස්සෙ ) ඒ පෝරිසාදයා මගේ කැමැත්ත ගන්න මාස හත හටක්  පුදුම කට්ටක් කෑවා.එයා සැලුනෙත් නෑ මම සැලුනෙත් නෑ.මුලින්ම කලේ යාලුවො රොත්තක් පිරිවරාගෙන  ගෙවල් ගාවට වෙනකන්ම විහිලු කර කර පස්සෙන් ආපු එක.ඊට පස්සෙ දවසක   නංගි මම ඔයාට කැමති ඔයා මට කැමතිද කියල පාර හරස් කරලා මූණ ඉස්සරහට ඇවිත් ඇහුවා.මම  ගත් කටට නෑ කියලා පන කඩාගෙන  දිව්වා.ඔය ඉස්කෝලෙ යන දවස් පහෙන් දවසක් නැත්තන් දෙකක් තමා මට තනියම නිදහසේ ගෙදර එන චාන්ස් එක හම්බුනේ ගොඩක් දවසට තාත්තා  ඉස්කෝලෙ අරින වෙලාවට ගේට් එක ළඟ මුර දාගෙන හිටියා.ඉතින් මට තිබුන එකම බය මේ නාම්බා හින්දා මට ඒ තරමටවත් ලැබිල තිබුන පුංචි නිදහස නැති බංගස්තාන වෙයි කියන එක.

                   මොකද එයා එතනින් නතර උනේ නෑ එක දවසක් හැන්දෑවක ඉස්කෝලෙ ටිකට් පොතකුත් අරගෙන ගෙදරටම ආවා ටිකට් විකුණන විදියට.ඒ එනකොට අක්කයි මමයි හිටියෙ බැට්මින්ටන්  සෙල්ලම් කර කර. තව දෙතුන් දෙනෙකුත් එක්ක මේ කොල්ලා ඇවිත් ගේට් එක ගාව නැවතුනම  මට හීන් දාඩිය දැම්මා.තාත්තා ඇවිත් ටිකට් තුනක්ම ගත්තා.මම දැන් කකුල් පන නැතුව මාව වැටෙයි වැටෙයි කියල හිත හිත තක්බීර් වෙලා හිටිය.එදා වෙච්ච එකම හොදේ මේ තමයි මම කිව්වා එකා කියලා අක්කට ඒ කොල්ලව පෙන්න ගන්න ලැබිච්ච එක. අපොයි ඔය වගේ මාස හත අටක්ම ඒකා මහ එපා කරපු තක්කඩි වැඩ කලා. ඒත් පින්වතුනි අන්තිමට එයා පරාජය බාර ගත්තා.මේ  පිස්සු හැදෙන සඳවතී එයාට අහු උනෙත් නෑ.ඔහොම ලෙවල් එකෙන් හිටපු සඳවතී හැබැයි ඉස්කෝලෙ කාලෙදී එකම එක ඇස් දෙකක් ළඟදි අසරණ උනා.ඒක උනේ මෙහෙමයි  ඉස්කෝලේ Interact Club එකේ මම  මෙම්බර් කෙනෙක් වෙලා හිටියා.තෝමියන් එකයි අපියි එකතු වෙලා ඔය  Club එකෙන් ගොඩක් වැඩ කලා.ඉතින් සතියකට දෙකකට පාරක් සිකුරාදා ඉස්කෝල් ඉවර වෙලා එයාලගෙ  ක්ලබ් මෙම්බර්ස්ලයි අපියි එකතු වෙලා මීටිමක් තියනවා.දවසක් ඕකට ආවා අඩි හයක් විතර උස නලු පෙනුමක් තියෙන හැන්ඩි කොල්ලෙක්.මගේ හිතට හීනියට මොකක්දෝ උනා එයාව දැක්කම ඒත් ඉතින් මම එයාව සත පහකට ගනන් ගත්ත බවක් ඇගෙව්වෙ නෑ. හැබැයි ආව වෙලාවෙ ඉදන් එයාගෙ ඇසුත් මගේ වටේ කැරකෙනවා කියල මට තේරුනා.අලුතින් මෙම්බර් කෙනෙක් ආවම  එයාගෙ නම කියලා එයාව හැමෝටම අදුන්වලා දෙනවනෙ අන්න එතකොට තමයි මම දැන ගත්තෙ එයා ටැමිල් කියල.ඇත්තමයි හිතට මොකද්දෝ උනා. ඉංග්‍රීසි වගේම සිංහලත් බොහොම චතුර විදියට කතා කරපු  එයාට හරිම ලස්සන කටහඬක් තිබුනා.එදත් එයා සින්දුවක් කිව්වෙ අපේ කෙල්ලො සේරම පිස්සු වට්ටලා.ඔව් මට මතකයි එදා එයා කිව්වෙ
Bryan Adams ගේ  Everything I Do ...I Do It For You.....

           එදායින් පස්සෙ එයා හැමදාමත් අපේ ඉස්කෝලෙ මීටින් එකට ආවා... ඇවිත් සින්දුත් කිව්වා.. මං එක්ක වැඩිපුර  කතා කරන්නත් උත්සහ කලා...පහු වෙනකොට මුලු ක්ලබ් එකේම උන් දැන ගත්තා එයා මං ගැන උනන්දුයි කියලා.එහෙන් මෙහෙන් අපි දෙන්න ගාවල කට්ටිය විහිළු කතා කිව්වා ඒ හැම දේකටම මම හිනා වෙලා නිහඬ උනා.ඔව් ඔව් මේ මෙතෙන  කතා කරල තියෙන්නෙත් එයා ගැන තමයි.ඒක කියවපු අය ඉතින් දන්නවනෙ මගේ ඒ පාසල් ප්‍රේමයටත් උනේ මොකද කියල.ඉතින් ඔන්න ඔහොමලු උනේ අප්පා. තව ලියන්න කම්මැලි වගේ.ඒ නිසා මේ ඇතිලු හොදේ.

    


Jul 2, 2017

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 3




මේ ප්‍රථම වසන්තයයි  1

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි  2


ඇත්තමයි දඩෝං ගාලා ඔයා ඒ අහපු ප්‍රශ්නෙට මට උතුර දකුණත් මාරු උනා.දැන් ඉතින් මම කොහොමද මේකට උත්තර දෙන්නේ...? මගේ මූණ දිහාම කෙලින් බලන් ඉන්න ඔයාගේ ඇස් මඟ ඇරලා මගේ ඇස්වලට දුවන්න තැනකුත් නෑ.

මොකද මේ බය වෙලා වගේ ඇස් දෙකත් උඩ තියන්... ළමයෝ මම ඇහුවේ සාගර කියල කෙනෙක් ඉන්නවද නැද්ද කියල විතරයි... ඔව් නම් ඔව් නැත්තන් නෑ.. හරි සරළයිනෙ...

ඔයා හිනාවෙලා එහෙම කිව්වට ඔයාගෙ  මූණෙ තිබුනෙ   උඹේ ඔය අලිම අලි බොරුව මම  දන්නවා කියන බැල්මක්.එහෙම හිතෙන කොටනම් මට දැනුනෙ කියන්න බැරි තරම් ලැජ්ජාවක්.ඕනෙනම් ඉන්නවා ඇයි මොකද අහලා ලොකු පාර්ට් එකෙන් කතා කරන්නත් පුලුවන් ඒත් එතනින් එහාට අහන දේවල් වලට බොරු මවන්න ගියාම අමාරුවේ වැටෙන්නෙ ආයෙමත් මමමයි.අන්න ඒ නිසාම මම මෙතනින් එහාට ඒ බොරුවට තවත් පන දෙන්නෙ නෑ කියල හිතා ගත්ත.මම ඒ ඇස් මඟ හැරල හිමිහිට නෑ කියල  බිම බලා ගත්ත. ඇත්තමයි ලැජ්ජාව තරමටම මහා අසරණ කමක් මගේ හිතට දැනුන.ඒ අසරණකම ඇස් වලින් බිමට කඩං වැටෙයි කියල මම බය උනා.ඔයා මහා බරට ඒත් සැහැල්ලු හුස්මක් පිට කරන සද්දෙ මට හොදටම ඇහුන.

හප්පා... පේනවද මේකි මට කියපු බොරුවේ තරම... හ්ම් හ්ම්.. දැන් ඉතින් ඔලුව උස්සනවා දඬුවම් දෙන්න තියෙනවා...

මොනම අවස්ථාවකදීවත් මම ළඟදි වෙනස් නොකරන ඔයාගේ සැහැල්ලු හිනා කතා ඒ විදියමයි.මේ අසීරු අවස්ථාවේ මටත්  එහෙම වෙන්න පුලුවන්නම් කොච්චර ශෝක්ද.

මේ දන්නවද මැඩම්... ඔයාට boy friend  කෙනෙක් නෑ කියල මම දැන ගෙන ගොඩාක් කල්..

ඔයා එහෙම කිව්වම මගේ ඇස් දෙකත් උඩ ගියා.

ගොඩක් කල්... ?

හ්ම්ම්... ඔව් අපි මුණනොගැහි  චැට් වලින් විතරක්ම කතා කරපු කාලෙනම්  ඔයාට කොල්ලෙක් ඉන්නවා කිව්වම මම ඒක විශ්වාස කලා.ඒත් ඔයාව මුලින්ම හමුවෙච්ච දවසෙම මම දැනගත්තා කොල්ලෙක්නම් නෑ  කියල...

ඒ කොහොමද ..?

දැන් ඉතින් මමත් හිටපු තත්වය සේරම අමතක කරල ඔයාගෙ ප්‍රෙහේලිකා කතන්දර වල සුල මුල හොයන්න හදන්නෙ.

මෙහෙමනේ... දැන් ඔයා මාව බලන්න සුමානෙට දවස් දෙකක් තුනක්වත් මෙහෙට ආවනේ.. ඇවිත් පැයක් දෙකක් ඉන්නවත්නෙ  ඒ එකම දවසකවත් ඒ වෙලාවට ඔයා ඔය කිව්ව සාගර කතා කලේ නෑනේ...ඔයා එයාට කතා කලෙත් නෑනේ..ඒ විතරක් නෙවෙයි මම රෑ කීයට ඔයාට කෝල් ගත්තත් ඒ කිසිම වෙලාවක ඔයාගේ ෆෝන්  එක waiting නෑ. ඔයා වගේ කෙල්ලෙක් ඉන්න කොල්ලෙක් රෑ නමය වෙනකොට ඔයාට දොයිය බබා කියන්න දෙයි කියලද  ඔයා හිතන් ඉන්නෙ...? අනේ මෝඩි ඔයා මොකක් හරි හේතුවකට මට චැට් එකේදි කොල්ලෙක් ඉන්නවා කියල  බොරු කිව්වට ඒ බොරුව maintain කරන  විදිය දැනන්  හිටියෙ නෑ...

ඔයා කියන ඒව මම අහන් හිටියෙ ලැජ්ජාවට කොහේ හරි හැංගෙන්න තැනක් තියෙනවද කියල හිත හිත.ඒත් ඔයා කියන්නෙ ඇත්ත තමයි ඔයාගෙ  වෙන්න ඉන්න එයාගෙන් මම ඉන්න පැයට දෙකටත් ඔයාට කෝල් එනව දෙතුන් පාරක්.ඔයාට එහෙම කෝල් එද්දි ඔයාට පේන්න මටත් සාගරගෙන් කෝල් එකක් එන විදියට කතා කරන්න උවමනාව තිබුනත් ඔයා ඉස්සර ඒ වගේ රඟපැමක් කරන්න තරම් මම පැහිල හිටියෙ නෑ.සාගර ගැන එක එක කතන්දර මම ඔයාට ගොත ගොත කිව්වෙ ෆෝන් එකෙන් විතරමයි.සාගර හෙට මාව meet වෙන්න එනවා.. අපි zoo යනවා .. අපි beach ගියා ... ඔය වගේ කතා මම ගොත ගොත කියද්දි ඔයත් ඒවට එක එක විහිලු කර කර අහන් හිටියෙ මම මේ කරන්නෙ බොරුවක් බව දැන දැන කියල දැන ගනිද්දි ඇත්තමයි මට පොලොව පලාගෙන යන්න හිතුන.

ඔය හොරේ අල්ල ගත්ත හැටි කියන්න තව ඕන තරම් දෙවල් තියෙනව බබා..ඒත් ඉතින් ඒ සේරම වැඩක් නෑ .. අනික අපිට ඕවා කතා කර කර ඉන්න දැන් වෙලාවකුත් නෑනේ..ඔයාට පරක්කු වෙනවනෙ...

ඔයා එහෙම කිව්වට පස්සෙත් මම හිටියෙ මම මොනවද කියන්නෙ කියල හිතා ගන්න බැරුව.අන්තිමට ආයෙත් කතා කලේ ඔයාමයි.

දන්නවද මේ  ගැන කවදම හරි ඔයාම කියනකන් ඔයාගෙන් අහන්නෙ නෑ කියල තමයි මම හිතන් හිටියෙ.. ඒත් එදා වෙච්ච පොඩි පොඩි දෙවල් ගැන ඔයා මේ තරම්  බය උනාම මේ තරම් පසුතැවෙනකොට මගේ යාලු කමත් එපා කියල ඉන්න තරමටම හිතුවක්කාර උනාම ඇත්තටම මටත් බය හිතුනා නිකමට හරි සාගර කෙනෙක් ඔයාගේ ජීවිතේ ඉන්නවදෝ.... ඉන්නවනම් එයා ළඟ ඔයා ඇත්තටම අපහසුතාවයට පත් වුනාවද්දෝ කියල....ඒ ගැන මට ශුවර් කර ගන්න ඕන නිසයි මම අද ඉස්සෙල්ලම ඒ ගැන ඔයාගෙන් අහල හිටියෙ....
ඔයා කියාගෙන කියාගෙන ගියේ හුස්මවත් ගන්නෙ නැතුවද මන්දා.. මම ඔහේ අහන් ඉන්නවා.

අම්මෝ... ඇති යාන්තං....දැන් එහෙම එකෙක් හිටයනම් මම උගෙනුත් සමාව ගන්න එපැයි... උගේ සුදු බෝල ගෙඩිය දඩෝරියං ගලා පොලේ ගැහුව එකට..

අත දෙකයි කකුල් දෙකයි දෙපැත්තට විහිදගෙන බොහොම සැහැල්ලුවෙන් ඔයා එහෙම කිව්වමනම් මට  බකස් ගාලා හිනා ගියා.මම හයියෙන් හිනා වෙනකොට ඔයා සද්දයක්වත් නැතුව මගේ දිහාම බලන් ඉන්නව මම දැක්කෙත් චුට්ටක් වෙලා ගියාට පස්සෙ.ඒ වෙලාවෙ ඔයාගෙ මූණෙ තිබුන ඒ ආදරණීය බැල්ම මට කවදාවත් අමතක වෙන එකක් නෑ.

හැමදාමත් ඔහොම හිනා වෙලා ඉන්න බබා... ඔය හිනාව.......

කියාගෙන ආපු මොකක් හරි දෙයක් ඔයා අතරමඟ නැවැත්තුව.ඊ ළඟට  කතාව පටන් ගත්තෙ ආයෙ වෙන තැනකින්.

හරි දැන් ඊ ළඟට...

ආයෙමත් ඔයා පුටුව පැදගෙන මගේ ඇස් ඉස්සරහටම ඇවිත් නැවතුනා.

එදා මගේ අතින් වෙච්චි දේට මට ගොඩක්.. ගොඩක්  සමාව දෙන්න  බබා... මම හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නෑ එහෙම දෙයක් වෙයි කියලා.හැබැයි මම මේ සමාව ඉල්ලන්නෙ ඔයාව  වට්ටපු එකට ඒකෙන් ඔයාට වෙච්ච තුවලා වලට, වේදනාවට  විතරයි. ඊට පස්සෙ උන කිසිම දේකටනම් මම සමාව ගන්නෙ නෑ... ඇයි දෙයියනේ මගේ වරදින් බිම වැටුන කෙනෙක්ව නැගිට්ටන එක ,ළඟට ගන්න එක, කඳුළු පිහිදාන එක වරදක් නෙවෙයිනෙ...ඔයා නෙවෙයි ඒ වෙලාවෙ කවුරු මෙතන හිටියත් මගේ අතින් ඒ ටික වෙනවා...අනික ඒ කිසිම දෙයක් සිද්ධ උනේ වැරදි අදහසකින් නෙවෙයි හිතල මතලා කරපු දේවලුත් නෙවෙයි...

කාට උනත්....?

ඔන්න එතකොටනම් මගේ කටට කොහේ තියෙන පනක් ඇවිල්ලද මන්දා ඉබේටම වචන එලියට පැන්නා

කාට උනත් කිව්වෙ  බං.. අර පාරෙ යන ගෑණුන්ගෙ බෑග් වලින් අතින් පයින් අදින්නෙ නෑනෙ මම ගිහින් විහිලුවට කියලා.එහෙම දෙයක් වෙන්නෙ මට ළඟ මම ආදරේ කරන කෙනෙකුටනෙ... අන්න එහෙම කෙනෙකුට ඔය කිව්ව දෙවල් මගේ අතින් වෙන්න පුලුවන් කියන එක...


ඔව් ඒක එහෙම වෙන්න ඇති.ඒත්  ඔයා එහෙම කිව්වම  මගේ හිත හීනි පිහි තුඩකින් හාරනව වගේ වේදනාවක් මට දැනුන.ඒක ආදරේ වෙන්න ඇති කියල, ඒක ඊරිසියාව වෙන්න ඇති කියල මම එදා වගේම අදත් විස්වාස කරනව.

ඉතින්... නපුරු කෙල්ලේ... දැන් ඔය ඇති නේද මට දඬුවම් දුන්නා... අපි මේ අවනඩුව මෙතනින්ම ක්ලෝස් කරල දාමු නේ...?

ඔයා එහෙම අහනකොට මමත් බොහෝ දුරට කලින් හිටපු තත්වෙට ඇවිත් තිබුනේ.හොරාට හිතේ හැංගිච්ච දෙවල් ඇරෙනකොට අනිත් සේරම බර බිමින් තිබ්බ වගේ සැහැල්ලුවක් මගේ හිතටත් දැනුනා.

එහෙම බෑ...

මම එහෙම කිව්වෙ මූණට බොරු තරහක් මවාගෙන

එහෙනම්...?

මට cornetto අයිස් ක්‍රීම් දෙකක් ඕනෙ.


දෙන්නම් පැටියො දෙන්නම්...දෙකක් නෙවෙයි අයිස් ක්‍රීම් කරත්තයක්ම අරන් දෙන්නම් ඔන්න ඔහොම ඉන්නවනම් ඉස්සර වගේම... හැබැයි අද නෙවෙයි ... හෙටත් මාව බලන්න ආවොත් තමයි අරන් දෙන්නෙ... දැන් කොහොමත් වෙලා නෑනෙ  බබා... දැන් ඉක්මනට ලෑස්තිවෙන්න  මම බස් එකට ගිහින් දාන්නම්.. දැන් කරුවලත් වැටිලා...

ඔයාගෙ මේ ආදරේ පිරිච්ච ආමන්ත්‍රණ ඇත්තටම මට දැන් දැන් දරා ගන්න බැරි තරම්.හැබැයි අපේ යාලුකම පටන් ගත්ත දවසෙ ඉදලම ඔයා මට කතා කලේ ඔය විදියට කවදාවත්  මගේ නම කියලා මට කතා කරල නෑ.කටට එන හිතෙන හිතෙන නම් .. සමහර ඒවා මම ජීවිතේට අහලත් නැති නම්...මුල්ම කාලෙදිනම්  ඔයා බබා , සුදූ  අරක මේක කියල මට කතා කරනකොට මට දැනුනෙ තරහක් මේ කොහෙවත් ඉන්න එකෙක් මට මොකටද එහෙම කියන්නෙ කියල හිතල. ඒත් ඉතින් මම එපා කිව්වයි කියල ඔයා එහෙම කතා කරන එක නැවැත්තුවෙත් නෑ. පස්සෙ පස්සෙ මට ඒක ගානක් උනෙත් නෑ. ඒත් දැන්.... එහෙම කතා කරද්දි පපුවට මොකදෝ වෙන්න පටන් අරන්.

ඔයා මාව කොහුවල හන්දියෙන් බස් එකකට නග්ගනකොට හැන්දෑවෙ හයත් පහුවෙලා.ඒ වෙලාවට කොහුවලින් 120 බස් එකකට නගින්න මාර යුද්ධයක් කරන්න ඕනෙ.පොරකාලා පොරකාල බස් එකකට නැගල කිටි කිටියෙ හිර වෙලා යන එක ජීවිතේ මට එපාම කරපු දෙයක් ඒත් ඉතින් අද එහෙම කරන්නම වෙනවා.

ආ... පේනවනෙ මැඩම් අද ෆුට්බෝඩ් තමා යන්න වෙන්නෙ... ඕක තමා කියන්නෙ බයික් එකක යන්න පුරුදු වෙන්න කියලා.. එහෙම උනානම් මම ගිහින් දානවනේ...

ඔයා එහෙම කිව්වෙ වෙනද වගේ විහිලුවටත් නෙවෙයි හරියට නිකන් මට බනිනවා වගේ තරහින්.අනේ එයානම් කියයි තව බයික් වලත් පලයන්කෝ තුරුල් වෙලා එයාටනම් මොකද මටනෙ විඳවන්න වෙන්නෙ..මම ඉතින් එව්ව කිව්වෙ නෑ හිතින් හිතුවා විතරයි.


අන්තිමට ඔයා මාව නැග්ගුවෙ ඉන්ටර්සිටියකට කොහුවලින් කීප දෙනෙක්ම බැස්ස නිසා ඒකෙ පහසුවට හිටගෙන යන්න හරි ඉඩ තිබුනා.

පරිස්සමින් ... බුදුසරණයි බබා... වාඩි වෙන්න හම්බුනොත් මට කෝල් එකක් ගන්න හොදේ...

ඔයා එහෙම කියල මට සමුදුන්න. මම සීට් එකකට වාරු වෙලා ඇස් පියාගෙන ලොකු හුස්මක් ගත්ත.

මම එහෙම ඇස් පියාගෙන මතක් කලේ. අපේ යාලු කම ආරම්භ උන හැටි. ඔව් ඊළඟට මම ඔයාලට ඒ කතාවත් කියනවමයි.මේ කතාවට ඒ ටික නැති උනොත් අඩුවක්. ඉතින් බලන් ඉන්නකෝ මම ඒ ටිකත් ඔයාලට කියන තුරු.

Jun 25, 2017

රයිටර්ට කමෙන්ට් කවි !




ඔය බුකියේ  පැතුම් බණ්ඩාර ඉන්නවානේ කට්ටිය එයාව දන්නේ රයිටර් කියලා. ඔව් ඔව් බ්ලොග් එකකුත් තියෙනවා සිතුම් පැතුම් කියලා ඉස්සර බොහොම ජයට ලියවෙච්චි බ්ලොග් එකක් තමා ඔය.දැන්නම් වල් වැදිලා.

බ්ලොග් එක පැත්තක දාලා එයා දැන් බුකියේ බොහොම අපූරු කවි වගේ එව්වා ලියනවා.වැඩි හරියක් ඉතින් ප්‍රේමය ශෘංගාරය ගැන තමා.ආදරවන්තයින් , විවාහ උන අඹුසැමි යුවළවල් අතරේ හුවමාරු වෙන ප්‍රේමයේ බොහෝ ඉසියුම් තැන් අරගෙන එයා හිතා ගන්නවත් බැරි විදියේ ආදරණීය කවි ලියනවා. ඉතින් ඔහොම එව්වා දැක්කම මේ මම වගේ අයටත් නිකන්නම් ඉන්නම බෑලු. ඉබේම කවි ලියවෙනවා.ඉතින් අන්න එහෙම රයිටර්ගේ මම කැමතිම කවි කිහිපයකුයි ඒවාට මම ලිව්ව කමෙන්ට් කවියි තමා අද මේ තියෙන්නෙ.

 
සුප්‍රේමවන්තය,

ඔබ දල්වා නිවා ගිය,
සිගරට් කොට
ෆිල්ටර අගින්,
යළි යළිත් දැල්වෙයි
ප්‍රේමය !

දැවීගිය ඔබෙ
හාදුවක රස,
යළි යළිත් මතුවෙයි,
දෙතොල් සලකුණු රැඳි,
විස්කි බඳුනත,

බොහෝ ඇවිටිලි කර
ගෙන්වා ගත්
කමිසයක සුවඳින්,
පිරියයි මා ළය
අඳුරු ලෙන් කුහරද,

ඔබ ඉතිරි කර ගිය
ශේෂ මධු බඳුනට,
පවරා බාර කරනෙමි
රැයකින් ඉතිරි හරි අඩ - පැතුම් බණ්ඩාර ( රයිටර් )

සුදේහිනිය...

ඔබේ මුඳු හාදු
දහසකින්
මන්මත්ව
තාමත් සිහිවිකල්ලෙනි
මා මනස් විල

දෑ සමන් මල් සුවඳ රැදි
ඔය දිගු වරල්
කෙහෙ රොදක
යලි යලිත් පැටලැවෙයි
මා හද නිරන්තර

සියුම් පිරිමැදුමකින්
අවදිවුණ
රණ තිසරු නැගූ ඒ
නුරා හඬ
නින්නාද දේ සවනත
ආශාවේ හීගඬු නංවන

එකී ප්‍රේමයේ
උත්කර්ශයේදී
ඔබ සපා කෑ උර බාහුවක
ලේ සලකුණ
ඉතින් තනි මකාවී
මේ රැයේ ඉතිරි හරි අඩට...
- (සොඳුරු සඳවතී )





ඉතින් ඔබ,
අදින් මතු
රැකගත යුතුය,
එ'දෙතොල් පෙති
තබා මුදු හාදු නිති,

හොවා හිස
ළය තුර,
සෙමින් පිරිමැද
කෙහෙරැළි,

ඈ සැනසවිය යුතු,
ඈ අස්වැසිය යුතු,
මුවින් නොබිණෙන
නෙතින් පමණක් ඉඟිලන,
සියක් කැල්මන්
ඈ සතුව ඇත,

ඔබම වටහාගෙන
දැන හැඳිනගත යුතු,
ඇගේ අත හිමි
"නාන්නාඳුනන හිතවත",

මා නැති අඩුව
ඔබ,
මින් මතුව
පිරවිය යුතු,

ඒ දෙනෙත්
සුරැකිය යුතු,
කඳුළු අමතක කර,
සිනා මල් දෙතොලග
පළඳවාලිය යුතු,
ඇගේ හද දිනිය යුතු...!  - පැතුම් බණ්ඩාර ( රයිටර් )


මා ප්‍රියම්බිකාවගේ
පෙර
සිත් ගත් පෙම්වත !

ආදරය කලානම්
අත නොහැරිය යුතු
දිනන තුරු සටන් කල යුතු !

එම්බා ජඩය !
තා දැන ගත යුතු

ඈ අතැ'ර දැන්
සෝක කවි නොලිය යුතු
ඈට හාදු දෙන ,
ඈ රකින සැටි මට කියා නොදිය යුතු !

මා ඈ රකින හැටි ,
ඈ මා හා ප්‍රේමයෙන් වෙලෙන හැටි
තා දැකිය යුතු !

ඒ විස්සෝපයෙන්ම තා
මෙයින්මතු
දිවි ගෙවිය යුතු !
  -  (සොඳුරු සඳවතී )                                                       


අඩක් බී අවසන්
ඇල් කෝපි බඳුනක,
ඔබෙ දෙතොල් සලකුණු
සොය සොයා වෙහෙසුණ හවසක,
පුපුරා ගියේ ළය මතිනි පළමුව
එ'ප්‍රේමයෙහි සොමි අකුණු සර,

කන්තෝරු කාමරය අස,
පොත් මේස දෙක
කෙළවරම කොණ,
අඳුරු පටු තැනදිය ඔබ,
කියා දුන්නේ මට
හාදුවක උපරිමම රස,

උඩරට විසූ
කුල කුමරියක හිත,
පාවා දී තිබුණූ බැවින්
පළඳවා මංගල
මුදුද අත,

"පුද්ගලික ලේකම්"
තනතුරම මිස,
උසස් වීමක්
ලද නොහැකි විය
"බිරිඳක" ලෙසින් මට  - පැතුම් බණ්ඩාර ( රයිටර් )


සීත කල කාමරේ
දොර දාර අගිස්සෙන්
කඩා පනිනකොට මුඳු
කොලෝන් සුවඳ
දනිමි ඊළඟ නිමේශය
ඒ වටකුරු දෑස් අස
මා අතරමං වෙන මොහොත බව...

බොහෝ හෙමිහිට ගලපන
හරි අපූරු ගැහැණු කම් ලඟ
කුමට බැඳුනිදැයි නොදනිමි මා අත
අන් සුරතක ඔබ හමුවන්නට පෙර...

යතුරු පුවරුව මත
හැල්මේ දිවෙන දෑඟිලි
වෙව්ලවා මොහොතකට
අතරමඟ නවතින
ඒ' මොහොත තමයි
ඔබෙ සුවඳ මට
හරි ළඟින් දැනෙන...

අඳුරු කල රිය කවුළු මැද
විඳිනකොට ඔය දෙතොල සුව
බුර බුරා නැගෙන මා හද
ප්‍රේමයේත් අනුරාගයේත්
එකම එක අයිතිකාරිය
ඔබම පමණක් බව
යලි යලිදු යලි යලිදු
දිවුරා කියමි මම ...
- (සොඳුරු සඳවතී )         

                                             



අතොරක්
නැතුව කියවන,
සොඳුරු
කං කරච්චලයකි,
ඔබේ මුව...

හදිසියේ
කඩා පැන,
බදා තුරුළට ගෙන,
සෙමින් දිගු
හාදුවක් මුව,
අතුරන එකයි
විසඳුම...

උණුසුම් හද
ළමැද පහසින්
මිදෙන්නයි මට,
ඉන් පසුව
අපහසු.. - පැතුම් බණ්ඩාර ( රයිටර් )


සතියකට පසු එළැඹි
සොඳුරු හමුවකි
අද ඔබේ හා මා
ඉතින් ,
ගිරවියක් සේ දොඩමලුය
මා ඔබ අස...

ඇසිපියකුදු නොහෙලා
අඩ සිනහ මුව රදවා
අනිමිසයකි ඔබ මා
දෑස මතම..

සැනින් දිඟු දෑඟිලි
තමා මා මුව මත
ෂ්..ෂ්..ෂ්.ෂ්..හඬින්
නිසොල්මන් කර හාත්පස..

ඉතින් ,
ඔය තැඹිලි පැහැ තොල්
මා මුව මත
සිර කරන තත්පරය තමයි
මට මගේ හුස්මද අමතක වන   - (සොඳුරු සඳවතී ) 




නොදැනුවත්කමින්
බොත්තමක්
ගිලිහුණ,
ඔබේ අත් නැති
සුදු හැට්ටයෙහි,
පුළුල් කර අතරින්
මා නෙතු,
කිමිද ගිය වග
හැබෑවක්...

සත්තටම එය,
අකු අස්ථි තලා
නිම් මඩලෙහි පිපි,
ගෝමර මල්
කිණිත්තක්,

රහස් බැල්මකින් නෙලා
සිපගත් බැවින්,
එ'මල් පෙති
කිහිප සැරයක්,

ම'ළය පෙඟී,
දැදුරු වී ඇති බවට,
තවමත් ඔබ
නොදත් රහසක්....!
- පැතුම් බණ්ඩාර ( රයිටර් )


අහම්බෙන් විවර උන
ළැම බෙදුම මත
විනිවිදින ඔය ඇස් දෙක
අල්ලා ගතිමි මම
එකම එක තප්පරේකට...

දඟකාර කමක් මිස එ'ඇස් වල
දුටුවෙ නැති හින්දාම
රුදු සලෙළ බව
රතු උනා මා ගතම
නුහුරු හැඟුමකට...

විලිබරව තිගැස්සෙන
ළැම පොට්ටු මත
වෙහෙසන්න එපා
ඔය හැටිම ඇස් දෙක
ඔබ හොරෙන් නෙලා ගත්
ගොමර මල් වල
අයිතිකරු ඉන්නවා
මගේ වම් පස...  - (සොඳුරු සඳවතී ) 

Jun 18, 2017

කවියක් හා සරණ ගියෙමි !




ප්‍රේමයේ ඉ'සියුම්ම තැනක්
හරි අපූරුවට
කවියකින් පිරිමදින
නුඹ
රහසේම ගෙනා ප්‍රේමාරාධනා ගැන
සත්තමයි මහා හිරිවැටුමකිනි
මම ,

නුඹ
සිතින් නග්න කල
ස්ත්‍රී රුවක වරුණාව
වදනින් වදන ගලපන සඳ
සත්තමයි
එ' කවි කියවන හැමට වඩා
මහා නොඉවසිල්ලකිනි
මතු අනාවේ අපේ මධුසමය ගැන
මම ,

ඉතින්
මා කවිකාර හිමි සඳ
අදයි අපි අපේ වූ ඒ දින....

නුරාවෙන් හිස් වෙච්ච බඳුනක
මත් වතුර පිරී ඇත කර වට
මා මෙතෙක් නොදුටු නව කවියක
පද මැවේ එලිසමය එලිවැටද  පැටලුන

මධු සඳත් නිවෙන්නට අහවර
කෝ කොහිද හොයනවා පොඩි වෙච්ච මල් පැස
රැල්ලක්වත් නොනැගි සුදු පිරුවට
අහනවා කෝ නුඹේ ශෘංගාර  කවිකමේ සාක්ෂිය ....?

Jun 12, 2017

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 2




මේ ප්‍රථම වසන්තයයි 1 ( කලින් එක නොකියවපු අයට )




මතකද අපේ කතාව ...? අර මම කිය කිය හිටියෙ... කෝ එදා ඉවර කරන්න බැරි උනානේ... ඉතින් අද ඔන්න ආයෙම ලියන්න පටන් ගන්නවා හොදේ.

පන්සලේ බුදු මැදුරට වෙලා මම හිටියෙ තෝන්තුවාවෙන් වගේ.ආපහු ඔයාගෙ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන කෙලින් කතා කරන්නෙ කොහොමද කියල මට හිතා ගන්න බැරි උනා.එදා වෙච්චි හැමදේම අමතක කරල ආයෙත් කලින් වගේම ඔයා එක්ක හොද යාලුවෙක් වගේ ඉන්න මට බැරි ඇයි ...? මම මගේ හිතෙන්ම ප්‍රශ්න කලා.ඒකට මට මගේම හිතින් ලැබුනෙ බොහොම පැහැදිලි උත්තරයක්.ඒ මම ඔයාට ආදරේ කරනව.යාලුකමට එහා ගිය  මහා ලොකු ආදර හැඟුම් සමුදායක් ඔයා ගැන මගේ හිතේ තප්පරෙන් තප්පරේට ගොඩ ගැහෙනව.අදින් පස්සෙ උදා වෙන හැම දවස්කම ඒ ආදර කැක්කුම හිතේ හිර කරගෙන මට ඔයා ඉස්සරහ රඟපාන්න වෙනව.ඒක සුළුපටු විඳවීමක්ද....? සමනළියක් වගේ සැහැල්ලුවෙන් හිටපු මට මේ දේවල් දරාගන්න පුලුවන් වෙයිද...?  පුංචි කාලෙ ඉදන්ම අනුන්ට අයිති පෑනකට පැන්සලකටවත් ලෝබකම් නොකරපු මට අන්තිමට අනුන්ට අයිති කෙනෙකුට හිතින් මැරි මැරී ආදරේ කරන්න වෙන තැනට මගේ දෛවය මාව ගෙනත් ඇරලුවෙ  මොන හිතකින්ද ...?උකුළ උඩ තිබුන ෆෝන් එක ආයෙමත් රින්ග්ස් යද්දි මාව ගැස්සුනා.ආයෙමත් ඔයා මම ෆෝන් එක ආන්සර් කරල කම්මුලට තද කරගත්ත.

මම ඇවිත් ඉන්නෙ බබෝ.. ඔයා පාරට එන්න..පන්සල ඇතුලට එන්න පුලුවන් මානසික මට්ටමක මම නෑ...කෝ ඉතින් ඉක්මනට එන්න හොදේ...

ඔයා එක හුස්මට කියවල ෆෝන් එක තිබ්බා.ඔයා එහෙම කිව්වට මට එහෙම නැගිටලා දුවගෙන එන්න පුලුවන් කමක් තිබුනෙ නෑ.ඇත්තමයි මගේ කකුල් විතරක් නෙවෙයි මුලු ඇඟම හිරි වැටීගෙන යනව මට දැනුන.හරියටම මීට දවස් දහතුනකට කලින් ඔයා එක්ක කතා කරපු ඔයා ළඟ සැහැල්ලුවෙන් හැසිරුනු විදියට ආයෙමත් ඔයා ළඟ හැසිරෙන්න බෑ කියලමයි මගේ හිත මට කිව්වෙ.හෙට අනිද්දා එක වහලක් යටට යන්න හීන මවන පෙම්වතියක් ඉන්න පෙම්වතෙක් හැටියට ඔයාට  කෙල්ලෙක්ගෙ උණුහුමක් දැවටුමක් නුහුරු වෙන්න විදියක් නෑ ඒ නිසාම ඔයාට එදා සිද්දිය මහා ලොකු දෙයකුත් නෙවෙයි වෙන්න ඇති. ඒත් මට ඒක එහෙම නෙවෙයි.තාත්තගෙයි මල්ලිගෙයි ආදරය උණුහුම ඇරුනම ඒ තරම් ළඟින් ළඟින් මම ඒ පිරිමියෙකුගෙ සුවඳ වින්දාමයි.අපි මොන තරම් හොද යාලුවො උනත් කොච්චර හමුවෙලා කතා කලත් කොච්චරක්නම් ළඟින් හිටියත් ඒ වෙනකොට ඔයා යාලුවෙක් හැටියටවත් මගේ අතකින්වත් අල්ලලා තිබුනේ නෑ වැරදිලාවත්.එහෙව් ඔයාගෙ පපුවට හිටි හැටියෙ තුරුල් වෙන්න ලැබුනම කෙල්ලෙක් හැටියට මම ඒක කොහොම අමතක කරන්නද... දරාගන්නද... ඒ විතරක් නෙවෙයි අහම්බයකින් හරි  හා හා පුරා කියල එහෙම තුරුළු වෙන්න සිද්ද උනේ අයිතියක් කියන්න බැරි පපුවකට කියල දැනෙද්දි හිතට එන හැඟීම් වාවගන්නම බෑ.ඒත් ඉතින් දැන් මම ඔයාට මුහුණ දෙන්නම ඕනෙනෙ.මේ මොහොත මඟහරින්න විදියක් ඇත්තෙම නෑනේ.

 පිල්ලෑව පන්සලේ වෙල මැදින් පාර දිගේ මම මඟක් දුරට යනකොට ඔයාගෙ දඬුමොණරෙ මගේ ළඟට ඇවිත් නැවැත්තුව.

හනේ අම්මේ ... පාරට රිදෙයි කියලද ඔච්චර නැළවි නැළවි ඇවිදින්නේ...

හෙල්මට් එකවත් ගලවන්නෙ නැතුව ඔයා කතා කලේ අරම දෙයක් අපි අතර වෙන්න කලින් තිබුන ඒ දඟකාර සැහැල්ලුවෙන්මයි.ඔව් එයා හොදින් එක අතකට මට තමා පිස්සු.ඕනෙ නැති මනස්ගාත සේරම මගේ ඔලුවෙ.මගේම කකුල් වල ඇඟිලි දිහා බලන් උන්න මිසක් මම ඔලුව උස්සල ඔයා දිහා බැලුවෙවත් නෑ.

ඔන්න ඉති... ඔහොම ඉන්න එපා ගල් ඉබ්බි වගේ.. කියන්න බබා අපි මොකද කරන්නේ ?

මං ගෙදර යනවා...

මම එහෙම කිව්වෙත් වෙල් යායට ඇස් දීගෙන ඒ මූණවත් නොබලා.

ගෙදර යන්න...? හිතන් ඇති... අද අල්ල ගත්තෙනම් එහෙම යන්න දෙන්න නෙවෙයි..

වෙනදට ඔයා ඔහොම කතා කරද්දි මගේ කටින් එකට දහයක් වචන පිට වෙලා ඇති.ඔයාට ඇද කරන්න අතේ තියෙන එකකින් දමල  ගහල දුවන්න උනත් මම පසුබට වෙලා නෑ.ඒත් අද ඔයා දඟකාර කමට කතා කරද්දි මම ගොලු වෙලා ඇස් වල කඳුලු පිරිලා.

අනේ මගේ හොද කෙල්ල .. මේ අහන්න අපිට අඬන්නවත් රණ්ඩු කරන්නවත් මේ සුදුසු තැනක් නෙවෙයිනෙ.. ප්‍රශ්නෙ විසඳ ගන්නෙ නැතුව අපි දෙපැත්තට ගිහින් වැඩකුත් නෑ...වෙනද වගේම එක පැයකට එන්න මගේ ඔෆීස් එකට....

බෑ... මං දැන් පරක්කුයි.. අක්ක බනී...

අපි අක්කට කෝල් කරමු .. ම්ම්ම් .. අද ටිකක් පරක්කු වෙනව කියන්න... එතකොට අවුලක් නෑනේ...

අවුලක් තිබුනත් නැත්ත මම දන්නව මට දැන්  යන්න වෙනව.. ඔව් මම දැන් යන්න ඕනෙ එහෙම නැතුව ආයෙ ආයෙ විඳවන එක තේරුමක් නෑ.එක්කො මට අද මගේ යාලුව ආයෙ ලැබෙයි එක්කො සදහටම නැති වෙයි.එහෙම හිත හිත මම හා කිව්වෙත් ඔලුව දෙපැත්තට වනල බිම බලාගෙන.

හරී... එහෙනම් දැන් පොඩ්ඩක් ඔලුව උස්සල මගේ දිහා බලන්න... යන්න කලින් එකම එක දෙයක් අහන්න ඕන...

ඉතින් ඕකනෙ කරන්නම බැරිත් . ඇත්තමයි ඒ මූණ බලන්න මට තිබුනෙ පුදුම ලැජ්ජාවක්.ඒත් මම හිමිහිට ඒ මූණට මගේ ඇස් තිබ්බ.ඒ වෙනකොට හෙල්මට් එක ගලවල උන්න ඒ මූණ දැක්කම මාව තිගැස්සුණා.මුලු මූණ පුරාම රැවුල හරියට මම කලින් දන්න මගේ යාලුව නෙවෙයි වගේ. හත් දවසක් නිදි මරල වගේ ඇස් යට ගිලිල. පපුවට මහා දුකක් දැනුන ඒත් මම මුකුත්ම නාහා ඔහේ බලන් හිටිය.

කියන්න .. මාව විශ්වාසයිද...?

මගේ ඇස් දිහාම බලාගෙන ඔයා ඇහුවෙ මගේ ඇස් වලින් ඔයාට ඕන උත්තරේ ලැබෙන බව දන්නව වගේ.ඇහි පියන් මුලට කඳුළක් ඇවිත් නවතිද්දිම මම යාන්තමට ඔලුව වනල ඔව් කිව්ව.

තාමත් මම ඔයාගෙ හොදම යාලුව නේද ?

මම ඒකටත්  ඇස් වලින්ම ඔව් කිව්ව.

මට බයයිද ?

එහෙම අහපු ඔයා ඊට පස්සෙ ටික වෙලාවක් යනකන් සද්දයක් නැති නිසයි මම මූණ දිහාම කෙලින් බැලුවෙ ඔයා ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන මූණෙ පොඩි හිනාවකුත් එක්ක ඉන්නකොටයි මම දැන ගත්තෙ මම ඒ ප්‍රශ්නෙටත් ඔව් කියල උත්තර දීල කියල.

බොරු නේද බබෝ ..?  බුදු අම්මෝ මමනෙ  ඔයාට බය ...

ඔයා ඒක කියපු තාලෙටනම් මගේ මූණටත් හිනා පිරුන.

ම්ම්ම් එහෙනම් යමු... යමු කිව්වට ඉතින් දැන් මම දන්නවනෙ කුමාරිහාමි කීයටවත් මේකට නගින්නෙ නෑ කියල... ඔයාව ට්‍රයිශෝ එකකට දාන්නම් මම පිටිපස්සෙ එන්නම් හොදේ... කමක් නෑනේ...

ඔව් ඉතින් එහෙම නැතුව කීයටවත් මම මුන්දැගෙ බයික් එකට නගීයැ.. මෝටබයික් කියන්නෙ මම අකමැතිම වාහනේටනෙ අඩුම තරමෙ මල්ලි එක්කවත් හදිස්සියකට ගමනක් යන්න එයාගෙ බයික් එකට නගින්නෙ නැති එකී මේකට නගීද. ඔයා ඉතින් මගේ ඒ භීතිකාව ගැන දන්නවා ඒකට මට අනන්ත විහිලුත් කරනවානෙ.

                                 පිල්ලෑව පන්සල ගාව ඉදල ඔයාගෙ ඔෆීස් එකට මහ දුරක් නෑ. ඔෆීස් එකක් කිව්වට ඒකෙ ඔයා ඇරෙන්න වෙන කවුරුත්ම නෑ.ඔයා වැඩ කලේ පිටරට සමාගමක් එක්ක  සේරම වැඩ  උනේ අන්තර්ජාලය හරහා.ඉතින් ඔයාගෙ ඔෆීස් එකට බොසුත් ඔයා පියනුත් ඔයා තේ හදන්නෙත් ඔයා අතුගාන්නෙත් ඔයා.මීට මාස ගණනාවකට කලින් ඉස්ස ඉස්සෙල්ලාම ඔයාව දකින්න මේ ඔෆීස් එකට එද්දිවත් අද තරම් මගේ හිතේ තිගැස්මක් තිබුනෙ නෑ.එදා ඒ පලවෙනි හමුවීමෙන් පස්සෙ කොහොමටවත් ඔයා ඉදිරියෙ පිටස්තර පිරිමියෙන් ලඟ තනියම ඉන්නවා කියන බය  අවිනිශ්චිත බව කවදාවත් දැනුනෙ නෑ.ඇත්තමයි කෙල්ලෙකුගෙ ඒ විශ්වාසය දිනන්න තරම් ඔයා හොද පිරිමියෙක්. හොදම හොද යාලුවෙක්.මේ තරම් පපුව බර ඒ හොදම හොද යාලුව මට අහිමි වෙවි කියන බයට දුකට.ත්‍රීවීල් එක ඇවිත් ගේට් එක ළඟ නවත්තනකොටම ඔයාගෙ බයික් එකත් ඒ එක්කම ඇවිත් නැවතුනා.ඔයා සල්ලි ගෙවල ඉවර වෙනකනුත් මම ඔහේ වාඩි වෙලාම හිටිය.ඔයා ඇස් වලින් කතා කරල මට බහින්න කිව්ව.වෙනදට කොල්ලෙක් වගේ දඟල දඟල පඩි පෙල නගින මම අද ඔයා පස්සෙ වැටිල ගාට ගාට පඩි නැග්ග. ඔෆීස් එක ඇතුලට ඇවිත් දොරත් වැහුවට පස්සෙ ඔයා ලොකූ හුස්මක් අරන් පහල දැම්මෙ හරියට මහා යුද්ධයක් හමාර කලා වගේ.පලවෙනි දවසෙ ආව වෙලාවෙවත් නොදැනුන ආගන්තුක බවකින් මම එකල මෙකල වෙවී හිටිය.

අනේ දැන් ඉතින් ඇති කෙල්ලේ... කවදාවත් නාපු තැනක් වගේ ඔහොම බලන්න එපා...මට ඕන අර කලින් හිටපු  පිස්සු කෝච්චිය ...අර මගේ හොදම යාලුව... මෙතන්ට ඇවිල්ල මටත් සද්දේ දාගෙන මාවත් බය කරගෙන හිටපු ඒ දඟ මල්ල...මට හදිස්සිම වැඩක් තියෙනව ටක් ගාල ඒක කරනකම් ඔයා වාඩි වෙන්නකෝ ..ම්ම්ම්.. අපි කතා කරමු ඊට පස්සෙ හොදේ...

ඔයා එහෙම කියල ඔයාගෙ කම්පියුටරේ ළඟ වාඩි වෙද්දි මම වෙනදා වගේ ඒ ළඟම තියෙන අනිත් මේසෙ කම්පියුටරේ ඉස්සර වාඩි නොවී ඈතින් තිබුන පුටුවකට බර උනා.ඔයා කට උල් කරල ඇස් පොඩි කරල මගේ දිහා බැලුවත් මම ගාණක්වත් නොගෙන හිටිය.ඒ විදියට විනාඩි දහයක් පහලවක්වත් ගත වෙන්න ඇති. ඔයා ඔයාගේ වැඩ මම මගේ කල්පනාවල.

සාගරට කිව්වද......?

ඔයා ඩෝන් ගාල කොහෙන්වත් නැති තැනකින් ප්‍රශ්ණයක් අහද්දි මගේ ඇස් උඩ ගියා.

මොන සා....ග...

ඇසිල්ලකින් කටින් එලියට පැන්න වචනෙ මම එහෙමම නතර කර ගත්ත.ඔයා ඉස්සරහ සාගර කියන බොරුවෙ හරි පරිස්සමට කතා කරන්න ඕන කියන එක මට මතක් උනේ ඒ වචනෙ කටින් පිට උනාට පස්සෙ.

මොනාද ...?

කලින් මුකුත් කිව්වෙ නෑ වගේ මම ඉක්මනට ඊට පස්සෙ එහෙම ඇහුවා.

වෙන මොනාද ඉතින්... මම ඔයාව වැට්ටුව.. ඔයාට රිද්දුව තුවාල කලා කියල...

මට හිත යටින් හිනා ගියා ඒ කතාවට ඇයි වදේ මොන කෙල්ලටද කියන්න පුලුවන් තමන්ගෙ කොල්ලට වෙන එකෙක් අතින් ඇදල බිම වැට්ටුව ඊට පස්සෙ තුරුල් කරගෙන සැනසුව කියල. මම එහෙම හිතුවට ඒ ටික නොකියා නෑ කියල ඔලුව වැනුව.

ම්ම්ම් ඒකත් එහෙමද... හරි මැඩම් දැන් ඔතන හිටිය ඇති එන්නකෝ මෙතන්ට මම වැඩනෙ... අපි වැඩ කර කර කතා කරමු හොදේ...

එයා එහෙම කිව්වට මම නෙවෙයි හෙල්ලුනේවත්.

ආඩම්බරකාරි එන්නෙ නෑනේ... හරි එහෙනම් ඔන්න මමම එනවා ..

එයා එහෙම කියල කැරකෙන පුටුවෙ පොඩ්ඩක් දිගෑදිල කකුල් බිම ගහල තල්ලුවේගෙන ඇවිත් මගේ ඉස්සරහම පුටුව නතර කර ගත්ත.

හරි බබා මම ඉස්සෙල්ලම පොඩි දෙයක් අහන්නම්... ඒකට මට ඇත්තම ඇත්ත කියනවද...ඊට කලින් ඇස් උස්සල මගේ දිහා බලන්න.. මගේ මූණවත් බලන්න බැරි තරමට ලොකු වරදක් මගේ අතින් ඔයාට උනා කියල තවත් මට දැනෙන්න දෙන්න එපා ප්ලීස්...

 ඔයා එහෙම කිව්වම මගේ හිතම බර උනා. ඇත්ත.. මේක දැන් ඕනවාටම වැඩියි තමයි.අනික වරද ඔයාගෙත් නෙවෙයි කිලුටු වෙච්ච හිතුවිලි තියෙන්නෙ මගේ හිතේමනෙ.ඒකට ඔයාට මේ තරම් දඬුවම් කරන එක සාධාරණ  නෑ. මම ලොකු හුස්මක් එක්ක ඇස් උස්සල ඔයා දිහාට පා  කලා.

 පන්සලේ ඉදලත්නෙ ආවේ ඒ නිසා  මොනම හේතුවක් නිසාවත් බොරුවක් කරන්න බෑ ඔන්න හොදේ...

ඔයා එහෙම කිව්වෙ බොරුවට මාව බය කරන්න වගේ මූණත් හදාගෙන.

හරි බබා.. මට කියන්න .. සාගර කියල කෙනෙක් ඔයාගෙ ජීවිතේ ඉන්නවද...?

කෙලින්ම මගේ ඇස් අල්ලගෙන දඩස් ගාල එලියට දාපු ඒ ප්‍රශ්නෙට මාව තුශ්නිම්භූත උනා.




 ( ඉතින් අදට මේ ඇති.අපේ කතාව ආයෙ දවසකත් ලියන්න වේවි.බය වෙන්න එපා නොවරදවාම මම ඒ කතාව ඔයාට කියනවමයි. එතකන් බලන් ඉන්න හොදේ.)

Jun 3, 2017

සත්තමයි එය එසේ විය යුතුමය !





ගෑවි ගෑවී උරෙ'නුර
තුරුළු වී ගෙන
එක කුඩේ යට
වැහි වළාවට
මුවා වෙන සඳ
ඔබේ දඟැ'ගිලි
මගේ ගෙළ මත
හුරතල් විය යුතුමය....

හීන් පිණි මල්
වැස්ස සිප ගෙන
හමන මුඳු මඳ නල
විසුරුවද්දි අක්ඹබරු
කෙස් රොද මෑත්කර
නලල් තල මත
හාදු පිංචක්
තැවරිය යුතුමය....

දෙනෝදාහක්
යනෙන මඟ වුව
මුවා වී පොඩි මල්
කුඩේ යට
පාත්වී තෙත
කම්මුලක් මත
තැබිය යුතුමය
හාදු සළකුණ....

Jun 2, 2017

මලක මුල් පෙම !






ඇහැරිච්ච ලාරෝස පෙති මත
සියුම් චුම්බන තබන මඳනළ
හඬා වැටුනා පෙමින් ආතුර
පියාඹා ඇවිත් නෙක බිඟු කැල

උරා බොනකොට මලේ මුවරද
මලේ අයිතිය ඹමර කුළයට
ලියා ඇති මුත් මලක ඉරණම
කාටත්ම කලින් පෙම් පිණි ඉස
පෙම් කරන්නට බැරිද සුළඟට

රැගුවාට බිඟුන් මල වට කර
උන් දන්නෙ නෑ මලක මුල් පෙම
අනඟ රැගුමට පැමිණි ඹමරුට
නොවෙයි සියොළඟ ඉම්ඹ සුළඟට

May 25, 2017

life is a dream realize it !





                       අද බොහොම  වැහිබර දවසක් නේද ...? මේ වගේ වහින වෙලාවක හැමෝම ආස රස කෝපි එකක රහ බලන්න ... එහෙම නැත්තන් ජනේල් එපිට වැටෙන වැස්ස දිහා බලාගෙන කවි සිතුවිල්ලක් අවදි කරන්න...ගොඩක් අය වැඩිපුරම ආස මේ වගේ වහින වෙලාවක සීතලට ගුළිවෙලා නිදා ගන්න.මමත් ඔය හැමදේටම එක වගේ ආසයි.ඒත් ඊටත් වඩා මම ආස දෙවල් ගොඩාක් තියෙනව මෙහෙම වහින වෙලාවක කරන්න.වැස්ස කියන්නෙ ගොඩක් වෙලාවට අපි එලියට බැහැල ගමනක් බිමනක් යන්න අදිමදි කරන දවසක්නෙ.ඒත් මමනම්  ආසයි මේ වගේ දාරාණිපාත වැස්සක් යටින් කුඩයක් අරන් පයින් කොහේ හරි ඇවිදින්න යන්න.දැනුත් මේ එහෙම ගමනක් ගිහින් ඇවිත් තමයි මේක ලියන්න පටන් ගත්තෙත්.

             මහ වැස්සක් කඩන් වැටෙන වෙලාවක කෝපි කෝප්පෙ පැත්තකින් තියල අයිස්ක්‍රීම් එකක් තොලගාන්න හිතෙන්නෙ කීයෙන් කීදෙනාටද ? මමත් අන්න ඒ අයගෙන් එක්කෙනෙක්.වැහි වතුර දෝරෙ ගලන පාරක චිරි චිරි ගගා පයින් ඇවිද ඇවිද කඩවල් ගානෙ ගිහින් ශොපින් පාරක් දාල හොද රස අයිස්ක්‍රීම් පොට් එකකින් අයිස්ක්‍රීම් එකක් කනකොට දැනෙන අමුතුම මිහිර ... ම්ම්ම්ම්ම්... ඒ අත්දැකීම විඳපු කෙනෙක්මයි දන්නෙ.හැබැයි ඉතින් ඔව්වා කරන්න තනියමනම් ටිකක් කම්මැලියි.ජාඩියට මූඩිය වගේ හොද ආදරවන්තයෙක් වන්තියක් එහෙම නැතන් හොද ජීවන සහකරුවෙක් කාරියක් ඒත් නැත්තන් හොද යාලුවෙක් යෙහෙළියක්වත් ඉන්නම ඕනෙ. ඉස්සර සත්තලනුයි මමයි ආදරේ කරන කාලෙනම් වහිනවා කියනන්නෙ මට රජ මගුල් වගේ.ඒ දවස්වල අපිට ඉතින් රෝද හතර තිබුනෙත් නෑ රෝද දෙකෙන් තමා ගමන බිමන.ඒ කාලේ වැහි දවස්වලට තෙමුන තෙමිල්ල ආයෙ කවදාවත් තෙමෙන්නෙ වෙන්නෙ නෑ. එක දවසක් වැස්සෙ තෙමීගෙන සීතලේ ගැහි ගැහී KFC  ගිහින් අයිස්ක්‍රීම් ඉල්ලුවම ඒ කොල්ලා අපි දිහා බැලුවෙ පිස්සන් කොටුවෙන් පැනල ආපු උන් දෙන්නෙක්ද දන්නෙ නෑ කියනව වගේ.අපරාදේ කියන්න බෑ ඒ දවස්වල දැන් වගේ කට කැඩිච්ච කතා ආඩපාලි කතා එහෙම නොකියා සත්තලන් මගේ හැම පිස්සු වැඩකටම සහයෝගය දුන්නා.එක වහලක් යටට වෙලා ඉස්තලන් කොලු පැටියා හම්බෙනකනුත් ඔය පිස්සු වැඩ දිගටම කෙරීගෙන ගියා.දැන් ඉතින් පොඩි පැටියා නිසා සමහර දෙවල් සීමා කරන්න වෙලා.

  සමහර දෙවල් සීමා කලාට පොඩි පැටියා නිසා සමහර දෙවල් වලට මටත් හිතේ හැටියට නිදහස හම්බවෙලා.ඊයෙ හැන්දෑවෙ වහින වෙලාවෙ මමයි පුතු පැටියයි විතරයි ගෙදර.අපි දෙන්න හිතේ හැටියට වැස්සට පැනලා පීලි වලින් නාලා බොට්ටු යවලා ඉස්සරහ මිඳුල මඩ වගුරක් කරලා සත්තලන් එන වෙලාවට බොහොම සීරුවට ගේ ඇතුලට වෙලා පාඩුවේ හිටියා.හැබැයි ඉතින් රෑ අට නවය වෙනකොට වැඩේ මාට්ටු. අම්ම හ...චී...ස්... කියල ඉවර වෙනකොට පුතා හ...චී...ස්... කියනව  පුතා ඉවරවෙනකොට ආයෙ අම්ම ආයෙ පුතා.තාත්ත දන්නව අම්මයි පුතයි හැරෙනකොට මගෝඩි වැඩක් කරල තමයි ඉන්නෙ කියල.ඒත් ඉතින් මේ අම්මයි පුතයි සැලෙයි ඔව්වට.. හි හී .ඉතින් අද මේ ලියන දැනුත් එක සීරුවට වහිනවා. අද උදේ ඉදන්ම මෙහෙම තමයි.ඔන්න දවසක් මේ වගේ වහින වෙලාවක සත්තලනුත් ගෙදර.

මම - ඒයි බන්ටු වහිනවා..
සත්තලන්  - ඔව් ඔව් මට පේනවා
මම - අපි ටවුන් යමුද
සත්තලන් - අර අහවල් එකකටද
මම - අපි P&S යමු .. ම්ම්ම් නැතන් K- ZONE... නෙස්කැෆේ බීල චොක්ලට් කේක් කමු..
සත්තලන් - ය..කෝ මේ ගෑණිට මේ හෙන ගගහා වහින වෙලාවෙත් කන බනේට වැඩිය වෙන මුකුත් මතක් වෙන්නෙ නෑනේ...
මම - වෙන මොනා මතක් වෙන්නද අනේ..
සත්තලන් - ඇයි බං  යෝදියේ පොඩි එකත් දොයි... ඒකා හැම තිස්සෙම මට කරදර කරනවා නංගි බබෙක් ගේමු ගේමු කියල
මම - හෑ.. තාම වචන දෙකක් ගැට ගහලා කතා කොරන්න බැරි එකා එච්චර දෙයක් කිව්වද...?
සත්තලන් - නැතුව... ඒකට කතා කරන්න පුලුවන් ඒකා කතා නොකර ඉන්නෙ මම පව් නිසා
මම - මොකක්
සත්තලන් - ඔව් පොඩි එකත් දන්නව පැය විසිහතරම අම්මගෙ කච කචේ මදිවට උන්දැත්  පටන් ගත්තොත් තාත්තට යන එන මං නැති වෙනවා කියල..
මම - ආ .. ඇත්තද උගන්නන්නම්කො දෙන්නටම හොද පාඩමක්
සත්තලන් - මේ... එව්වා වැඩක් නෑ මොකද කියන්නේ...
මම - මොනාද ..
සත්තලන් - නෙස්කැෆේද..? නංගි බබෙක්ද... නෙස්කැෆේද..? නංගි බබෙක්ද
මම - නෙස්කැෆේ..


ඔන්න ඔහොම කතාත් වෙනවලු ඉතින්.අදත් මේ හැන්දෑවේ කොහේ හරි යමුද අහන්න මම මේ තෙපර බබා  ඉන්නව. ඇයි ඉතින් මොනා අහගන්න වෙයිද දන්නෙ නෑනේ.
     

May 16, 2017

ප්‍රියේ නුඹ මට උපනූපන් ජාති හමුවේවා !


                                                     
                                                         ( සත්තලනුයි මමයි, ඔව් අපි කට්ට කලුයි )


දැන් දවස් දෙක තුනක ඉදන් අපේ එක්කෙනාගේ මූණ හරි නෑ. ඔව් ඔව් සත්තලන්ගෙ තමයි.අද උදේ මම මගේ පත්තරේක ගිය කවියක් පෙන්නලා ඒක කපලා හදලා දෙන්න කිව්වම මගේ ඇගට කඩන් පැන්නා.

හ්.. ඕන එකෙකුට කියලා හදා ගන්න එකයි ඇත්තෙ....

ඕන එකාට තමයි ඉතින් මේ කිව්වෙ.....

මම හදන්නෙ නෑ...  ලෝකෙම ඉන්න උන්ට කයි කතන්දර ලියනවා දැන් හත් අවුරුද්දකින් මට කවියක් ලිව්වද...

හප්පටසිලි වේවා මේකයි එහෙනම් මේ මෙයාට ඩෝං ගිහින් තියෙන්නෙ.මට හිනා ඉතින්.

හා.. දැන් කාටද මම කවි ලිව්වේ...?

ඇයි ඔය අර ගල් මූසලය මධවන්ටයි.. කසුන්ටයි උගෙ අප්පච්චිටයි .. දෙවෙන්දොරා කියන මී හරකටයි .. ඔය සේරම ගැන ලියන්නේ...

මේ මේ එන්න එපා  එයාලට  බනින්න හරිද...

ආ.. ඒක තමයි මේ ගෑණිට මට වැඩිය සේරම  උන් ලොකුයි..

හානේ මේ ගල් ඉබ්බ කියන බොරු...හා කියනෝ බලන්න බොට තරම් මම වෙන කාටවත් කවි ලියලා තියෙනවද කියලා...

ඒක ඉතින් මම දන්නෙ කොහොමද යාන්තමට එකක් දෙකක් මතකයි මට...

හරි හරි අදම ලියන්නම්කො එකක්...හැබයි අද පෙන්නන්නෙ නෑ ..

ආ හරි හරි  නැකතක් එහෙම බලලා පෙන්නපියකෝ එහෙනම් ඉස්සෙල්ල ලියල ඉන්න එපැයි...

මේ දවස්වල මගේ කවි හරි නෑ අනේ... කිසිම ලස්සනක් නෑ...

ඇයි දැන් කලින් ලස්සනයි කියලා කවුරු හරි කිව්වද...
අනේ මේ  යනෝ යන්න ලියන්නෙම නෑ ඔන්න හොදේ...

                                           ******************************

 ඔය  මීට සුමානෙකට විතර කලින් අපේ ගෙදරින් ඇහිච්ච ජවනිකාවක කොටසක්.ඕක ඉතින් මාස හත අටකට සැරයක් වෙන බොහොම සාමන්‍ය  ජවනිකාවක්. මම කවියක් ලියලා මෙන්න බලන්න මේක ඔයාටයි කියලා කලෙකින් දුන්නෙ නැත්තන් ඔහොම අදෝනාවල් ඇහෙනවා. හි හී..ඇත්තටම දැන් සෑහෙන කාලෙකින් සත්තලන්ට කවියක් ලියන්න බැරි උනා තමයි.හැබැයි ඉතින් අද එයා වෙනුවෙන් මුකුත් නොලිව්වොත් ආයෙ කවදා ලියන්නද...

අද මැයි මාසෙ 17 වෙනිදා... 
ඔයා මේ ලෝකට පා තියපු දවස...
අද මැයි 17 වෙනිදා...
ඒ වගේම අපේ ආදර කතාවට 
අදට වසර නමයක් පිරෙනවා...
ඔව් ඒ 2008 අවුරුද්දෙ මැයි 17 වෙනිදා...
හැමදාමත් ඔයා මතක් කරනව වගේ 
එදා තමයි ඔයාගෙ ජීවිත කාලෙටම 
වටින තැග්ග ලැබුන දවස...
මම ඔයාට ආදරෙයි කියපු දවස...
අවුරුදුම නමයක් ගත වුනාට පස්සෙත්
එදා ඒ දැනුනු නැවුම් බවින්ම 
ඒ ආදරේ මතක් කරන්න ,  විඳින්න තරම්ම
ඔයත් මමත් වාසනාවන්තයි...
ඉතින් අද වගේම හෙටත් 
තව බොහෝ කාලයක් 
මේ ආදරේ මේ විදියටම 
දැනෙනෙ හැගෙන විදියට 
අපි අපේ ජීවිතේ  බෙදාගමු..
මගේ සුදු මහත්තයෝ ඔයාට සුබම සුබ  උපන්දිනයක්  වේවා..!
අපි දෙන්නටම සුබම සුබ ප්‍රේමණීය ආදර සංවත්සරයක් වේවා ...!


                                  **************************************




ඔයා වෙනුවෙන් අද මම අලුතින් කවියක් ලිව්වත් ඒක මෙතන නොදා මම හැමදාමත් ආස ඔයා වෙනුවෙන් ලියපු මුල්ම කවිය මෙතන ලියන්නම්.මේ කවියට පස්සෙ ඔයාට කොච්චර කවි ලිව්වත් මේ කවිය තරම් ඒ එකම කවියකටවත් මම කැමති නෑ.ඔයාට තරම්ම මම මේ කවියටත් ආදරෙයි.


මුඳු සමන් පිච්ච මල් සුවඳක් වගේ
හීනියට හීනියට
පාවෙලා ඇවිල්ලා
හදවතේ උඩම මහලට වැඩිය
රත්තරං ඔයාගේ ආදරේ
පන්සලක සිල් සුවඳ වගේමයි

දළදාවේ තේවාව වෙලාවට
උන්හිටි ගමන් ඇද හැලෙන
හීන් හිරි පොද වගේ
නොකියාම හදිස්සියෙ හිතට එන
රත්තරං ඔයාගේ ආදරේ
නුවර වැවේ දිය කඳ වගේමයි

හීතළම මීඳුම් සළුවක වෙළි වෙළී
ආදරේ මිහිරිතම සුව විඳින
කප් සුවහස් කාලයක් නොවෙනස්ව
සමනළුන් වන්දනාවේ යනෙන
රත්තරං ඔයාගේ ආදරේ
මේ මහා සමන්ගිර වගේමයි